سیاست های ترامپ آمریکا را به وضعیت خطرناکی رسانده است. اکنون چالش بزرگ پیش روی بایدن این است که احترام و اعتبار آمریکا و اعتماد جهانیان به آمریکا را بازگرداند.

 

به گزارش جماران، اینترسپت در گزارشی نوشت: چهار سال پیش، ملت در سوراخ خرگوش (دام) ترامپ فرو رفت. این کشور اکنون آنقدر در تاریکی گم شده که نمی تواند راهش را بیابد. ترامپ می خواهد آمریکا را اینگونه حفظ کند: «یک ملت مجنون و در جمود خلسه ای در لبه ابدی یک شکست روانی.»

خطرناک ترین ویژگی ترامپ بی شرمی کامل او و توانایی آسیب شناختی او در به کار بردن دروغ های بزرگ - به عنوان سلاح خودکامگان - است. او دائماً دروغ و نظریه های توطئه را تکرار می کند، مطبوعات مطیع و هوادارانش را وادار می کند تا در مورد آنها صحبت کنند، و بنابراین نظر آمریکایی ها را از اقدامات رسواکننده و احتمالاً جنایتکارانه خود منحرف می کند.

او تمام دوران ریاست جمهوری خود را بر اساس تئوری های توطئه بنا نهاده است، و مطبوعات اصلی که با زحمت سعی در پوشش او مانند یک رئیس جمهور عادی داشته اند، دست و پا می زند. 

ناامیدترین روزنامه نگاران در واشنگتن «حقیقت گرایان» هستند که دروغ های ترامپ را محاسبه می کنند؛ در حالی که بدیهی است تقریباً هر آنچه از دهان او بیرون می آید یک دروغ محض است. 

در عصر شبکه های اجتماعی که هیچ کس به خاطر نمی آورد که پنج دقیقه پیش چه اتفاقی افتاده است چه رسد به پنج ماه پیش، گاهی اوقات دشوار است که درک کنیم سال های ریاست جمهوری ترامپ چقدر وحشیانه بوده است. شاید نیاز به یادآوری باشد که ترامپ درست 10 ماه پیش توسط مجلس نمایندگان استیضاح شد.

اما نیازی نیست که پرتره ای مخفی در کمد کاخ سفید را بیابیم تا شرارت و زشتی ترامپ را یادآوری کنیم. لحظه ای از توییتر و اینستاگرام دور شوید و به چند قسمت مهم از آخرین سال ریاست جمهوری وی نگاهی بیندازید تا برایتان آشکار شود که چگونه وی در سیاست داخلی و امنیت ملی تقریباً هر آنچه را که لمس کرده مسموم کرده است.

ترامپ هیچ کاری نکرده است که از سلب قدرت و مسئولیت طی همه گیری کووید 19 بدتر باشد. امتناع وی از جدی گرفتن تهدید این بیماری، به ویژه مخالفت تهاجمی او با استفاده از ماسک، منجر به ایجاد یک کلیشه جدید از دوران همه گیری شده است: «طرفدار سفیدپوست ترامپ در کاستکو که از پوشیدن ماسک امتناع می ورزد و به منشی که از او می خواهد محل را ترک کند، مشت می زند.»

ترامپ یک پارچه ساده را که برای محافظت از فرد در برابر یک بیماری همه گیر جهانی طراحی شده است به جدیدترین نماد در جنگ فرهنگی تبدیل کرده است. وی اعتبار مراکز پیشرو و کنترل بیماری در جهان را خدشه دار کرده و این مرکز را در اختیار مدیری قرار داده است که با تماس های فزاینده ای برای ایستادن در برابر مداخلات سیاسی روبرو شده است.

«کریستی گریم»، بازرس کل وزارت بهداشت و خدمات انسانی در ماه مه پس از انتشار گزارشی که کمبود گسترده آزمایش و تجهیزات حفاظتی در بیمارستان های مربوط به مقابله با بیماری همه گیر را نشان می داد، از کار اخراج شد.

او با خوشحالی به جنبش تاریخی عدالت اجتماعی امسال با سخنان نفرت انگیز پاسخ داد، و در اولین مناظره ریاست جمهوری اعلام کرد هواداران نژادپرست خود را در مقابل کل ملت صدا می کند: «پسران مغرور، عقب بایستید و منتظر بمانید.»

وی مأموران نظامی از وزارت امنیت داخلی را به عنوان پلیس مخفی جدید خود فرستاد تا معترضانی را که «اراذل و اوباش» خوانده بود، به طور ناشناس از خیابان های پورتلند بربایند.

اینها تنها بخش کوچکی از افتضاحات به جا مانده از دوره ریاست جمهور ترامپ هستند.

همانطور که آسیا تایمز نوشته است: ترامپ در خلال دوره ریاست جمهوری خود سازمان های بین المللی را که تحت رهبری خود آمریکا در خلال 70 سال گذشته ایجاد شده بودند، بی اعتبار کرد، به اعتماد کشورها برای تکیه کردن بر آمریکا لطمه زد و مهم تر از همه آن که شهرت امریکا در تعهد به دموکراسی و حقوق بشر را زایل ساخت و از سازمان بهداشت جهانی خارج شد.

نشانه بارز افول آمریکا ناتوانی در جنگ تجاری و فناوری در برابر چین و بزرگترین زیان آن از دست دادن اعتبار و وجهه خود در جهان بوده است.

اکنون جو بایدن رئیس جمهور منتخب آمریکا شده است. بایدن این پیروزی را به آسانی به دست نیاورده است؛ وی توانست در یک جنگ بسیار پیچیده و دارای ابعاد خارجی و داخلی در برابر رئیس جمهوری که سیاست ‌هایش بر مردم فریبی و عوام‌ گرایی استوار است و از راه قطب بندی و تفرقه افکنی، حکومت می‌ کند، پیروز شود.

بایدن اگرچه زمان درازی پیش‌ رو ندارد، اما 47 سال کار و تجربه سیاسی در سنا و در معاونت ریاست جمهوری در دوران اوباما را با خود دارد. او که اکنون 77 سال عمرش را پشت سرگذاشته، پیشاپیش اعلام کرده است که بعد از یک دوره چهار ساله، ریاست جمهوری را ترک خواهد کرد و میدان را برای کاندیداتوری «کامالا هریس» معاونش باز خواهد گذاشت.

کامالا هریس هم یک زن عادی نیست؛ وی که از مادر هندی ‌تبار و پژوهشگر پزشکی و از پدری جامائیکایی و استاد اقتصاد به دنیا آمده است، نخستین زن و اولین آمریکایی سیاه پوست در تاریخ آمریکا است که به معاونت ریاست جمهوری آمریکا رسیده است. آن هم در چه زمانی؟ در زمانی که گرایش‌ های نژاد پرستانه و اقدامات متعصبانه از جانب دست راستی ‌های متعصب باورمند به برتری نژاد سفید، به اوج خود رسیده بود و رئیس جمهور ترامپ نیز از آن به عنوان یک سلاح بهره‌ برداری می‌ کرد.

البته پس از آن‌ که 61 در صد از مردم آمریکا در جنبش «زندگی سیاهان مهم است» شرکت کردند و بر اساس یک نظر سنجی عمومی، به برابری حقوق سیاه پوستان و سفید پوستان، رای دادند، راه برای ورود وی به کاخ سفید هموار شد.

اکنون بایدن و هریس هر دو ناگزیرند دست به دست هم داده با هماهنگی و همدلی در جبهه های داخلی و خارجی کار و پیکار کنند و مطابق به شعار جو بایدن برای «احیای روح آمریکا»، تلاش ورزند.

چالشی که بایدن با آن مواجه است، بازیابی اعتماد جهانی است. زمان نشان خواهد داد او تا چه اندازه می تواند زخم های وارده از سوی ترامپ بر آمریکا را درمان کند.

 

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند
نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.