سید مصطفی خمینی

  • ایشان قدم به قدم با حضرت امام همراه بودند و تمام امور سیاسی را در خدمت امام میگذراند و هرچه امام دستور میدادند را به اجرا میگذاشت، طبعا نظرات نسبت به ایشان کاملا مثبت بود چون ایشان قدمی برخلاف نظر حضرت امام بر نمیداشت و امام هم بارها بر این نکته تاکید کرد. نقش حاج آقا مصطفی در مبارزات نقشی بسیار مؤثر بود؛ مسایل داخلی و خارجی در ارتباط با نهضت و حرکت امام را هماهنگ میکرد و مواظب بود.

  • انقلاب اسلامی رخدادی منحصر به فرد در تاریخ سرزمین ماست. انقلابی که به دست میلیونها ایرانی و یاران فداکار امام خمینی شکل گرفته و به پیروزی رسید، از نظر تاریخ شفاهی دارای ارزشهای بسیاری است. اهمیت این ارزش که سازندگان آن هزاران خاطره از فراز و فرود دوران نهضت را، بدون واسطه و مستقیم به خاطر سپرده اند، و دشواریها و ناملایمات جانفرسایی را تحمل کردند تا نهضت به پیروزی برسد، بر کسی پوشیده نیست. بدیهی است که مرور و بازخوانی خاطرات این تاریخ سازان که بخش بزرگی از تاریخ انقلاب اسلامی را شکل داده اند ارزشمند و برای نسلهای بعد از آنها آموزنده است.

  • در گفت و گویی مطرح شد؛

    در حوزه نجف اینگونه مطرح بود که امام خمینی فرزندی دارد که اصلا آقازاده نیست؛ بلکه ملا به تمام معنا، متخلق، فاضل و مجتهد، اهل درس، و برای من یک مدرس قوی بود. این به آن معنا نیست که نجفی های دهه های چهل و پنجاه که برخی از آنان که به امام زخم زبان میزدند و به شیوه های مختلف اذیت میکردند و میخواستند مراتب علم و فقاهت و جهاد و اجتهاد ایشان را زیر سوال ببرند، فرزند ایشان را از بی مهری ها و بی حرمتی ها بی نصیب بگذارند! خیر به این معنا نیست. ولی کسی نمیتوانست بگوید او آقازاده است و سواد ندارد!

  • به مناسبت سالگرد شهادت نور بصر و مُهجَه قلب امام؛

    به گزارش جماران، در روز یکم آبان 1356 آیت‌الله حاج سیدمصطفی خمینی(ره)، فرزند ارشد امام خمینی(س) در خانه مسکونی خود در نجف اشرف به شهادت رسید. امام در همان روز به مناسبت شهادت آقا مصطفی یادداشتی به شرح زیر مرقوم فرمودند: بسمه تعالی انا للَّه و انا الیه راجعون در روز یکشنبه نهم شهر ذی القعدة الحرام ۱۳۹۷ مصطفی خمینی، نور بصرم و مُهجَه قلبم، دار فانی را وداع کرد و به جوار رحمت حق تعالی رهسپار شد. «اللهم ارحمه و اغفر له و أسکنه الجنة بحق اولیائک الطاهرین - علیهم الصلوة و السلام».

  • آشنایی با زندگی حاج آقا مجتبی تهرانی؛

    مجتبی شهیدی کَلهُری مشهور به آقا مجتبی تهرانی (۱۳۱۶- ۱۳۹۱ش) استاد اخلاق و از علمای حوزه علمیه تهران بود. وی از شاگردان درس امام خمینی بود که در تنظیم رساله عملیه ایشان مشارکت داشت.

  • خاطره حجت الاسلام و المسلمین اختری درباره حضور امام در کاظمین و سامرا؛

    ‌‌امام در منزل آقای شیخ محمد حسین مؤید نجفی بودند. گویا ابتدا به مسافرخانه‎ ‎‌ایشان می‌‌‌‌‌روند یعنی آقای مؤید نجفی خودشان مسافرخانه داشتند، اما وقتی امام و حاج آقا مصطفی به آنجا می‌‌‌‌‌روند می‌‌‌‌‌بیند این شخصیت، شخصیتی که در مسافرخانه باشد نیست.

  • به مناسبت سالروز تبعید امام به عراق؛

    حضرت امام پس از ده روز اقامت در کربلا به سوی نجف حرکت کردند. مردم کربلا ایشان را تا خان نص همراهی کردند که بدرقه باشکوهی بود. جماعتی از نجف، که اکثرا از روحانیون پاکستانی، هندی و ایرانی بودند برای استقبال از امام تا خان نص آمده بودند.

  • خانم امام درباره توجه سید احمد آقا به خود می گفت: پایش که درد می کرد و نمی توانست که از پله ها بالا بیاید، روی پله ها می نشست و احوالپرسی می کرد و با تاکید می گفت: مادر کاری ندارید، هر چه شما بگویید تا آنجا که از دستم برآید انجام می دهم.