تیم سابر ایران در حالی با ترکیبی جوان در کمپ ایتالیا تمرین میکند که نتایج جام جهانی مصر و قهرمانی آسیا میتواند تکلیف آینده این تیم برای بازیهای آسیایی را روشن کند.
جماران ورزشی: شمشیربازی ایران در آستانه فشردهترین و شاید تعیینکنندهترین مقطع چند سال اخیر خود قرار گرفته است؛ جایی که نتایج اردوی طولانی ایتالیا، عملکرد نسل جوان سابر و تصمیمات بحثبرانگیز کادر فنی باید در چند تورنمنت مهم آسیایی و جهانی به محک جدی گذاشته شود.
تقویمی فشرده برای شمشیربازی ایران
تیمهای ملی شمشیربازی ایران در ماههای آینده با سلسلهای از مسابقات مهم و تعیینکننده روبهرو هستند؛ رقابتهایی که میتواند مسیر این رشته را تا بازیهای آسیایی مشخص کند. نخستین آزمون بزرگ، جام جهانی مصر در اسلحه سابر است که اوایل خرداد برگزار میشود و در بخش تیمی و انفرادی اهمیت زیادی برای رنکینگ جهانی خواهد داشت.
حدود یک ماه بعد، مسابقات قهرمانی آسیا در هند برگزار میشود؛ رقابتهایی که در هر سه اسلحه اپه، فلوره و سابر و در دو بخش زنان و مردان پیگیری خواهد شد. پس از آن نیز مسابقات قهرمانی جهان در هنگکنگ در پیش است؛ تورنمنتی که مهمترین آوردگاه سال شمشیربازی جهان محسوب میشود و تمامی قدرتهای اصلی دنیا در آن حضور خواهند داشت.
در ادامه این مسیر فشرده بازیهای آسیایی شهریور ماه قرار گرفته؛ مسابقاتی که برای شمشیربازی ایران اهمیت ویژهای دارد و میتواند معیار واقعی موفقیت یا شکست برنامههای فدراسیون باشد.
اردوی مهم ایتالیا؛ آزمون بزرگ نسل جدید سابر
در شرایطی که تیم سابر ایران روزهای حساسی را پشت سر میگذارد، ملیپوشان کشورمان اکنون در ایتالیا و در کمپ «کریستین بائو» مشغول تمرین هستند؛ اردویی که پیش از این نیز بارها مورد استفاده تیم ملی قرار گرفته بود؛ چه پیش از المپیک پکن و چه در مسیر آمادهسازی المپیک پاریس.
کریستین بائو در سالهای گذشته سابقه همکاری موفق با تیمهایی چون چین، روسیه، فرانسه و ایتالیا را داشته و تجربه کسب مدال در سطح جهانی و المپیک را در کارنامه خود میبیند و با شمشیربازانی از کشورهای مختلف کار میکند و فدراسیون ایران نیز طبق اعلام رسمی خود با او قرارداد همکاری بسته است.
نیما آقایی، پارسا پور سلمان، طاها کارگرپور، احمدرضا شهمیری و محمد فتوحی جزو نفراتی بودند که برای این اردو در نظر گرفته شدند؛ هرچند روادید فتوحی صادر نشد تا او مسیر متفاوتی را طی کند. همچنین قرار است علی پاکدامن نیز از آمریکا به جمع ملیپوشان در جام جهانی مصر اضافه شود.
این اردو از آن جهت اهمیت دارد که ملیپوشان ایران حدود یک ماه و نیم در کنار شمشیربازانی از کشورهایی مانند ایتالیا، فرانسه، ترکیه و ... تمرین کردهاند و حالا انتظار میرود اثرات فنی این حضور در مسابقات پیش رو دیده شود.
رنکینگهای نگرانکننده و انتظار برای جهش
از مهمترین دغدغههای فعلی شمشیربازی ایران، افت محسوس رنکینگها است. علی پاکدامن به دلیل غیبت در چند مسابقه، حالا تا رده پنجاهوچهارم جهان سقوط کرده و سایر نفرات تیم نیز شرایط مطلوبی در جدول جهانی ندارند.
در بخش تیمی نیز وضعیت چندان امیدوار کننده نیست و تیم سابر ایران اکنون در رده بیستونهم جهان قرار دارد؛ جایگاهی که فاصله زیادی با روزهای اوج این تیم دارد. همین مسئله باعث شده انتظارات از اردوی ایتالیا بالا برود و بسیاری امیدوار باشند نتایج جام جهانی مصر و قهرمانی آسیا بتواند بخشی از این افت را جبران کند.
واقعیت این است که ایران برای بازگشت به جمع مدعیان آسیا نیازمند جهشی جدی در امتیازات و رنکینگ جهانی است. در حال حاضر تیمهای هنگکنگ، چین، ژاپن و کره جنوبی بالاتر از ایران قرار دارند و حتی ازبکستان نیز در رنکینگ جهانی شرایط بهتری نسبت به تیم ایران دارد؛ مسئلهای که زنگ خطر را برای بازیهای آسیایی به صدا درآورده است.
نسل جوان زیر ذرهبین کادر فنی
ترکیب فعلی تیم ملی سابر نسبت به سالهای گذشته جوانتر شده و همین موضوع اهمیت عملکرد کادر فنی را دوچندان میکند. بسیاری از نفرات جدید تیم آیندهدار هستند، اما برای رسیدن به سطح اول آسیا و جهان نیاز به ارتقای دانش فنی، تجربه بینالمللی و مسابقات بیشتر دارند.
در این میان سه عامل میتواند به پیشرفت آنها کمک کند؛ اعزامهای مستمر، حضور در کمپهای حرفهای و کسب نتیجه در مسابقات معتبر. ملیپوشان فعلی دیگر شمشیربازان کاملاً بیتجربهای نیستند و اغلب آنها حضور در چندین مسابقه بینالمللی را تجربه کردهاند. به همین دلیل حالا انتظار میرود نشانههایی از پیشرفت فنی در عملکردشان دیده شود.
نتایج مسابقات مصر و قهرمانی آسیا میتواند معیار مهمی برای سنجش کیفیت این اردو و میزان موفقیت برنامههای جدید فدراسیون باشد؛ مخصوصاً با توجه به اینکه ایران در بازیهای آسیایی باید برابر قدرتهایی چون چین، ژاپن، کره جنوبی، هنگکنگ و ازبکستان قرار بگیرد.
تصمیمات بحثبرانگیز؛ از تغییر نقشها تا خداحافظی ناگهانی
در کنار مسائل فنی، برخی تصمیمات فدراسیون نیز با نقدهایی همراه بوده است. یکی از مهمترین این موضوعات، تغییر نقش محمد رهبری بود؛ ملیپوش سابقی که علی رغم عملکرد خوب خود ناگهان در قامت مربی تیم ملی ظاهر شد.
از سوی دیگر فرزاد باهرارسباران نیز پس از خداحافظی از دنیای قهرمانی، به کادر فنی اضافه شد و اکنون در اردوی ایتالیا حضور دارد. این تغییرات اگرچه میتواند به جوانتر شدن فضای تیم کمک کند، اما همچنان این پرسش را ایجاد کرده که آیا چنین تصمیماتی بهترین انتخاب ممکن بوده یا خیر؟
عملکرد کادر فنی بهطور جدی زیر نظر خواهد بود، زیرا نتایج پیش رو میتواند درباره درستی یا اشتباه بودن این مسیر قضاوت نهایی را انجام دهد.
ماجرای فتوحی و پرسشی که بیپاسخ مانده است
در میان اتفاقات اخیر، وضعیت محمد فتوحی نیز به یکی از بحثهای مهم تبدیل شده است. ویزای او برای حضور در اردو پادووا ایتالیا صادر نشده و این بازیکن باتجربه پس از پشت سر گذاشتن مصدومیت، عازم مسابقات گرند پری اینچئون شد که البته عملکرد خوبی هم در آن نداشت؛ به طوری که رده هشتادم این رقابتها را کسب کرد.
با این تفاسیر این پرسش مطرح میشود که اگر این بازیکن تازه از بند مصدومیت رها شده چرا به جای او یکی از شمشیربازان جوانتر فرصت حضور در فضای حرفهای را پیدا نکرده است؟ موضوعی که همچنان محل بحث و نقد است.
فراتر از سابر؛ مسئولیت فدراسیون در قبال اپه و فلوره
هرچند عمده تمرکز رسانهای و فنی این روزهای شمشیربازی روی سابر قرار دارد، اما نباید فراموش کرد که شمشیربازی ایران فقط به این اسلحه محدود نمیشود. اپه و فلوره نیز در بخش زنان و مردان نیازمند برنامهریزی جدی هستند.
اگرچه اردوهای این دو اسلحه برگزار میشود، اما مسئله اصلی نحوه اعزامها و میزان حمایت فدراسیون از دختران و پسران این بخشهاست. مسابقات قهرمانی آسیا و جهان میتواند نشان دهد که آیا نگاه فدراسیون به توسعه همهجانبه شمشیربازی بوده یا همچنان بخش عمده توجهها تنها معطوف به سابر است.
چند ماه تعیین کننده برای آینده شمشیر بازی
شمشیربازی ایران حالا وارد دورهای شده که دیگر وعده و برنامه روی کاغذ کافی نیست و همهچیز باید در پیست مسابقات ثابت شود. اردوی طولانی ایتالیا، حضور مربیان جدید، جوانگرایی در ترکیب تیم و هزینههای انجامشده، همگی زمانی ارزش پیدا میکند که نتایج قابل قبول در مصر، هند، هنگکنگ و در نهایت بازیهای آسیایی به دست بیاید.
تیم سابر ایران سالها یکی از قدرتهای قاره محسوب میشد، اما افت رنکینگها و نتایج نهچندان امیدوارکننده اخیر نشان میدهد مسیر بازگشت به روزهای اوج آسان نخواهد بود. حالا باید دید نسل جدید شمشیربازی ایران میتواند از این پیچ سخت عبور کند یا نه.
