بازسازی، مرمت و نگهداری این آثار اقدامی نمادین و در عین حال واقعی است برای حفظ ریشههای ایمان، فرهنگ و تاریخ ایران عزیز؛ ریشههایی که در آزمون زمان، همواره از خاکستر حادثه، سربرآوردهاند.
در جریان ناآرامیها و آشوب های اخیر که با مداخله عناصر منحرف خارجی و عناصر نامطلوب داخلی خسارتهای مادی و معنوی بسیاری بر کشور عزیزمان وارد شد، تعدادی از مساجد، حسینیهها و اماکن مذهبی و فرهنگی کشور دچار آسیب شده و متأسفانه تعدادی از قرآنها که احیانا در بین آنها نسخههای خطی و نسخههای قدیمی نیز وجود داشته است، در آتشسوزیها یا تخریبها سوخته یا از بین رفتهاند.
این آثار، فارغ از هر نگاه سیاسی، بخشی از میراث فرهنگی و معنوی ایران محسوب میشوند؛ میراثی که ریشه در تاریخ، ایمان و هویت جمعی ملت ما دارد.
حفظ مصالح معنوی و مادی این اماکن و این آثار نهتنها وظیفه نهادهای متولی امر مانند مانند وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان اوقاف، سازمان اسناد و کتابخانه ملی و احیانا آستان قدس رضوی و ... است، بلکه وظیفهای تاریخی و اخلاقی بر دوش آحاد مردم ایران است. آثار سوخته و آسیبدیده نباید تنها به عنوان نشانهای از تخریب یا آشوب دیده شوند، بلکه باید با نگاه مرمتی و آموزشی حفظ شوند تا نسلهای آینده درک کنند که فرهنگ دینی و ملی ما حتی در دوران بحران نیز ارزش پاسداشت دارد.
در این میان سرعت عمل برخی سازمانها و نهادهای عمومی و دولتی و متولیان مساجد در بازسازی مساجد آسیب دیده شایسته قدردانی است اما این سرعت عمل نباید موجب فراموشی و از یادزدودگی جنایات عناصر منحرف در بروز این فاجعه فرهنگی و دینی شود. بنا بر این پیشنهاد می شود:
۱. مساجد تخریب شده مرمت و با نگارش و نصب لوحی زیر نظر وزارت میراث فرهنگی قرار گیرد و در کنار آن به مرور مکانی برای عبادت جایگزین شود.
۲. کتب و اسناد فرهنگی و تاریخی توسط نهادهای ذیربط مرمت و در موزهها و مراکز مربوط نگهداری شوند.
۳. سایر اماکن تاریخی و فرهنگی نیز توسط نهادهای متولی امر شناسایی و در چهارچوب قوانین مربوط حفظ و نگهداری شود.
۴. بدیهی است برای اجرای این طرح روشنگری و توجیه افکار عمومی همراه با اجرای علمی آن یک ضرورت است.
۵. ثبت و مستندسازی دقیق آثار آسیبدیده، از جمله قرآنهای سوخته، کاشیکاریها و کتیبههای مساجد و در صورت امکان ایجاد نمایشگاهها یا موزههای ویژه برای نمایش بخشی از این آثار به عنوان نماد مقاومت فرهنگی و اهمیت صیانت از اماکن مقدس توصیه میشود.
۶. جلب مشارکت هنرمندان مرمتگر و پژوهشگران علوم اسلامی در بازسازی و احیای ارزشهای مادی و معنوی این بناها نیز ضروری است.
مجددأ تأکید می شود: بازسازی، مرمت و نگهداری این آثار اقدامی نمادین و در عین حال واقعی است برای حفظ ریشههای ایمان، فرهنگ و تاریخ ایران عزیز؛ ریشههایی که در آزمون زمان، همواره از خاکستر حادثه، سربرآوردهاند.
