تخریبگرها همچنین خسارات قابلتوجهی به مردم وارد کردند. بهآتشکشیدن ۵۰۰ مغازه در بازار رشت و از بین بردن کسب و کار چندین خانواده، آسیب به ۳۱ واحد مسکونی، ۴۰ واحد تجاری، هزار خودروی سواری در تهران و ایجاد خسارت ۲۰۰ میلیاردی به اموال شخصی مردم در گرگان تنها سه نمونه از این خساراتند.
به گزارش جماران؛ روزنامه فرهیختگان نوشت: ۳ هزار میلیارد تومان در تهران، ۲ هزار میلیارد تومان در اراک و مشهد و هزار میلیارد تومان در شیراز تنها گوشهای از خساراتی است که تروریستهای تخریبگر به زیرساختهای شهری وارد کردهاند. طبق بررسیهای اولیه خسارات در ۲۱ شهر کشور به بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومان میرسد.
تخریبگرها همچنین خسارات قابلتوجهی به مردم وارد کردند. بهآتشکشیدن ۵۰۰ مغازه در بازار رشت و از بین بردن کسب و کار چندین خانواده، آسیب به ۳۱ واحد مسکونی، ۴۰ واحد تجاری، هزار خودروی سواری در تهران و ایجاد خسارت ۲۰۰ میلیاردی به اموال شخصی مردم در گرگان تنها سه نمونه از این خساراتند.
۲۸ دیماه سخنگوی قوه قضائیه گفت: «ما به عنوان دستگاه قضایی دادخواه مردم هستیم و با قدرت و شدت پروندهها دنبال میشوند. علاوه بر محکومیت و مجازاتهای بازدارنده خسارات مالی به اماکن عمومی و خصوصی در کیفرخواستها لحاظ میشود.»
محمد مهاجری، وکیل پایه یک دادگستری در گفتوگو با «فرهیختگان» به بررسی ابعاد حقوقی دریافت خسارت زیاندیدگان از تخریبگران پرداخت:
شدیدترین مجازات برای سردسته
اگر دوربین مداربسته نشان بدهد شخصی سردسته بوده و او دستور داده این اتفاقات بیفتد، بحث مجازات سردستگی مطرح میشود. در این صورت، مجازات آن شخص طبق قانون مجازات اسلامی، شدیدترین مجازاتی است که آن اشخاص انجام دادهاند، مثلاً اگر قتلی اتفاق افتاده باشد، آن شخص به شدیدترین مجازات آن گروه و دستهای که اعمال مجرمانه را مرتکب شدهاند محکوم خواهد شد ولو اینکه خودش مستقیماً آن قتل را انجام نداده باشد.
از معاون جرم نیز میتوان طلب خسارت کرد
اگر بین شخص تحریککننده به ارتکاب جرم و شخص ترغیبکننده، با مجرم اصلی وحدت قصد وجود داشته باشد، مثلاً اینکه بگویند برویم این بانک را خراب کنیم یا برویم ایستگاه اتوبوس را به آتش بکشیم، درصورتیکه این موضوع اثبات شود، آن شخص هم میتواند به معاونت در جرم محکوم شود و هم از منظر جبران خسارت مورد مطالبه قرار بگیرد
تشویق به اغتشاش در فضای مجازی معاونت در جرم است
برای ارتباط دو موضوع به یکدیگر به لحاظ زمانی باید اینها به هم نزدیک باشند (مثلاً به فاصله یک یا دو روز) و به لحاظ قصد هم باید این اتفاق وجود داشته باشد؛ بهعبارتدیگر من باید بهقصد ارتکاب جرم این صحبت را کرده باشم، چون بودهاند اشخاص مشهوری که مثلاً میگفتند اصلاً دستخالی تو خیابان نروید یا «بزنید». اینها دقیقاً میتوانند معاونت در جرم باشند، چون صراحتاً قصد مجرمانه خودشان را اعلام میکنند.
