جماران ورزشی، سحر آغنده در گفتوگو با خبرنگار ورزشی جماران، با اشاره به حضور تیمش در جمع چهار تیم بالای جدول لیگ برتر زنان گفت: جریان از این قرار بود که ما تنها تیم خصوصی حاضر در میان چهار تیم بالای جدول لیگ برتر بودیم و متأسفانه به خاطر جنگی که پیش آمد، وقفه و اختلالی در روند فینال برای ما به وجود آمد. ما بازی اول را با اختلاف دو امتیاز به استقلال واگذار کردیم اما سال گذشته هم از پلیآف نیمهنهایی وارد فینال شدیم و بازی نخست را مقابل بهمن باختیم، ولی در نهایت قهرمان شدیم. به همین دلیل آن شکست را دلیلی بر اینکه همه چیز به نفع استقلال تمام شود، نمیدانم.
او افزود: بعد از جنگ و شرایطی که در کشور به وجود آمده بود، بسیاری از سالنها و ورزشگاهها تعطیل شدند. پس از آتشبس تصمیم گرفتیم تمرینات را آغاز کنیم اما بازیکنان حرفهای سطح ملی و سوپرلیگ به سالن استاندارد نیاز دارند و من هر کاری کردم نتوانستم سالن مناسبی برای تیمم فراهم کنم. در نتیجه تیم ما عملاً تمرینی نداشت.
آغنده تصریح کرد: سازمان لیگ پنجم اردیبهشت با من تماس گرفت و گفت قصد دارند فینال را هجدهم اردیبهشت برگزار کنند. همانجا مخالفت کردم اما به من گفتند این فقط یک پیشنهاد است و رسمیتی ندارد و بهتر است در جلسه حضوری نظراتم را مطرح کنم. هشتم اردیبهشت در جلسه حاضر شدم و دیدگاههایم را گفتم اما اعلام کردند که باید درخواست خود را به صورت کتبی ارائه کنم. ما هم نامه رسمی ارسال کردیم اما دوازدهم اردیبهشت به من اعلام شد چون در نامه نوشتهام تاریخ هجدهم نمیتوانیم بازی کنیم، همان نامه به منزله انصراف و باخت فنی تلقی میشود.
او ادامه داد: ما منتظر بودیم جایگاه تیمها را اعلام کنند اما ناگهان دوباره برای ما مسابقه گذاشتند. تنها درخواست ما این بود که مسابقه یک هفته عقب بیفتد. من صددرصد میخواستم بازی کنم اما با آمادگی، نه اینکه تیمم زنگ تفریح یک تیم دیگر شود یا بازیکنانم در معرض آسیب قرار بگیرند. با این حال هیچ اهمیتی به صحبتهای من داده نشد.
سرمربی آکادمی سحر افزود: شنیدم حکم تعیین شدن سرپرست فدراسیون آمده بود اما متعجبم که با این وجود جواد داوری تصمیم گرفت تا این حد عجلهای فینال بانوان حتماً برگزار شود. برای من عجیب بود که حتی همکاری کوچکی هم با ما صورت نگرفت. اگر انتقادی داشته باشم مستقیم با فدراسیون مطرح میکنم چون اعتقاد دارم نقد مداوم از بیرون نهتنها کمکی نمیکند بلکه ممکن است به بسکتبال آسیب بزند.
او افزود: من برای آسیب زدن به بسکتبال وارد این مسیر نشدم. از جوانی با عشق به این رشته بازی میکردم و دوست داشتم کمکی انجام دهم اما بعضی برخوردها، بینظمیها و عدم هماهنگیها واقعاً آزاردهنده است. امسال همه هزینهها را از جیب شخصی انجام دادم و هیچکس به ما کمک نکرد. در این شرایط اقتصادی با بازیکنان گرانقیمت و دو بازیکن خارجی تیم را تا فینال رساندیم اما در نهایت نتیجه به شکلی رقم خورد که انگار فقط میخواستند پرونده مسابقات را ببندند و این موضوع من را خیلی اذیت کرد.
آغنده درباره وضعیت تیمهای خصوصی در بسکتبال گفت: شیمیدر و مهرام هم تیم خصوصی بودند اما پشتوانه بزرگی داشتند و کسی مجبور نبود برای بسکتبال ملک شخصی یا ماشینش را هزینه کند. من این حرفها را نمیزنم که جام یا مدال بگیرم اما حداقل باید اصل عدالت رعایت شود؛ چیزی که همه از آن صحبت میکنند اما در عمل خیلی راحت حق و ناحق میشود.
او ادامه داد: در این سه سال تلاش کردم فرهنگ رشد بسکتبال زنان را توسعه بدهم. هر سال سعی کردم بازیکن خارجی جذب کنم تا سطح لیگ بالاتر برود و قرارداد بازیکنان دختر افزایش یافت. این تنها کاری بود که به عنوان یک زن توانستم برای بسکتبال انجام دهم و دوست دارم این مسائل دیده شود. خیلیها از دور قضاوت میکنند و هرچه میشنوند را باور میکنند در حالی که لازم است واقعیت زندگی افرادی که در این مسیر فعالیت میکنند هم دیده شود.
سرمربی آکادمی سحر با اشاره به شرایط اسپانسرها در بسکتبال گفت: کاش شرایطی ایجاد شود که اسپانسرها درباره دلایل حضور و کنارهگیریشان صحبت کنند تا شاید مسئولان در رفتار و عملکردشان تجدیدنظر کنند. استقلال باشگاه بزرگی است و برای من هم قابل احترام است اما ناراحتکننده است که حاصل پنج یا شش ماه تلاش یک تیم، با یک تصمیم اشتباه از بین برود. من دوست داشتم اگر قرار است شکست بخورم، در زمین بسکتبال ببازم نه با باخت فنی. همان شب مسابقه یک رویداد فوتبال هم لغو شد و میتوانستند فینال را عقب بیندازند تا به ما فرصت تمرین و آمادگی بدهند.
آغنده درباره مهمترین انتظارش از رئیس جدید فدراسیون تصریح کرد: مهمترین مسئله این است که از پایه برای رشد بسکتبال تلاش کنیم؛ از ارتقای سطح علمی مربیان گرفته تا برگزاری کلاسها و رویدادهایی برای استعدادیابی بازیکنان. متأسفانه در این سالها اتفاقاتی برای بازیکنان رخ داده که با آرامش و مدیریت بهتر قابل حل بود.
او ادامه داد: دوست دارم علم بسکتبال در ایران رشد کند. چیزی که در ردههای پایه به بازیکنان آموزش داده میشود، آینده بسکتبال ایران را میسازد. اگر قرار است در مسابقات بینالمللی حاضر شویم، بازیکنان باید مدت طولانی در تمرینات و مسابقات استاندارد باشند، نه اینکه دو هفته قبل از مسابقات چند بازی دوستانه برگزار کنند. اگر ارتباط مستمر با کشورهای اطراف داشته باشیم، بسکتبال ایران رشد خواهد کرد. دوست دارم لیگ پویاتری داشته باشیم و جایی باشم که دانش مربیان به چالش کشیده شود، نه اینکه از ابتدای فصل صدر جدول مشخص باشد.
او افزود: تیم سحر تنها از حمایت چند بازیکن و افرادی که به من علاقه دارند برخوردار است و اسپانسر یا حامی خاصی ندارد. امسال تلاش کردم فرهنگ خرید بلیت برای مسابقات را جا بیندازم، نه به خاطر پول آن بلکه برای اینکه نشان دهم بسکتبال ارزش دیده شدن دارد اما برخورد سازمان لیگ با این موضوع بد بود.
آغنده با اشاره به بازی دوم مقابل استقلال گفت: برای میزبانی برنامههای زیادی داشتیم؛ از عروسک لوگوی تیم گرفته تا برنامههای ویژه برای زنان و حضور برخی برندها تا شاید اسپانسری جذب شود اما عصر روز مسابقه سالن را تغییر دادند و این موضوع ضرر مالی زیادی به ما زد. هیچوقت نخواستم فقط رئیس یک تیم باشم و بدون شناخت از بسکتبال فعالیت کنم. دوست داشتم کاری انجام دهم اما یا اجازه ندادند یا تمسخر شدم. همچنین شنیدم برخی بازیکنان استقلال گفتهاند سحر ترسیده و به فینال نیامده اما ما نترسیدیم.
او در پایان صحبتهای خود گفت: حضور در عرصههای بینالمللی برای من از هر چیز دیگری مهمتر است چون تنها در این مسیر میتوانیم جایگاه واقعی بسکتبال ایران را در جهان بشناسیم. من هرگز قصد ایجاد اختلاف و دودستگی در بسکتبال را نداشتم اما از عدم همکاریهایی که با ما شد، به شدت گلایهمندم.
انتهای پیام/
