به حقانیت راه و هدفمان ایمان و به فرماندهان اعتماد و اطمینان داشته باشیم؛ اکنون نه وقت قهر است و نه وقت تغییرات بزرگ، اکنون وقت کمک به پیشقراولان دیپلماسی برای موفقیت در مذاکرات و وقت وحدت و انسجام ملی برای دفاع از ایران عزیز است و در این راه چه بسا به صبری علیوار نیازمند باشیم؛ صبری فعال نه منفعل. ضمن اینکه از حاکمیت نیز انتظار میرود با شنیدن پیامهای خیرخواهانه دلسوزان کشور در کنار مدیریت بحران جاری، به اصلاح رویکردها و رفع نگرانیها بپردازد و جامعه را به افق پیش روی امیدوار کند.
در سال جاری دو بار ایران عزیز از سوی دشمن مورد تعرض قرار گرفت که تعرض دوم در امتداد تعرض اول و روز سیزدهم جنگ ۱۲ روزه است. این جنگ متوقف نشده و هم چنان ادامه دارد و ما در حقیقت در میانه این نبرد ظالمانه قرار داریم.
هرچند که اعتراض به حق مردم قابل دفاع است و در آغاز مورد استقبال دولتمردان قرار گرفت، اما در ادامه این جنگ تحمیلی، دست نظام سلطه پیدا است و نیازی به جستوجو برای یافتن دست پنهان دولت آمریکا، رژیم صهیونیستی و دنبالهروهای اروپایی آنها نیست و در حقیقت هیچگاه دشمن تا این اندازه آشکارا و به صورت علنی به تحریک جوانان و تشویق آنان به خشونت و قتل و غارت نپرداخته و تاکنون به این صورت نمادهای دینی اعم از قرآن، کتب دینی، مسجد، حسینیه، امامزاده و روحانیون در شهرهای ایران مورد هتک حرمت قرار نگرفته بود؛ و تا این اندازه یکی از عناصر منحرف مقیم خارج از کشور در قامت مدعی راهبری اپوزیسیون از رژیم کودککش اسرائیل و آمریکا برای حمله به ایران نه دعوت که التماس نکرده بود و سرویسهای بیگانه در این حد و اندازه خود را در کنار اغتشاشگران اعلام نکرده و وعده کمک نداده بودند.
در ماجرای دی ماه ۱۴۰۴ تقریبا تمامی شبکههای ماهوارهای فارسی زبان آشکارا برای براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران همدست و همزبان بودند، شبکه بیبیسی فارسی عریانتر از اینترنشنال و تمام قد در خدمت براندازان بود و هست! و برخی شبکههایی که برای خود نقش سیاسی قائل نبودند نیز در خدمت کودتاچیان بودند؛ رهبران آمریکا، اسرائیل و اروپا چنان سخن میگفتند که گویی خودشان در خیابانهای شهرهای ایران حضور دارند و در کنار اغتشاشگران در حال تخریب مساجد و سوزاندن قرآنها و قتل و غارت هستند! و اکنون برای تکمیل این همراهی لشکرکشی کردند!
حال سخن من با احزاب، فعالان سیاسی، دانشگاهیان، هنرمندان و حوزویان است؛ سخنی از سر دلسوزی برای آئین و وطن؛ برادران و خواهران عزیز وقتی دزد مال و جان و ناموس و ایمان وارد خانه شده و در حال تعرض است، اول باید دست دزد را قطع کرد و در چنین شرایطی به همبستگی همه اعضای خانواده برای دور کردن شر دزد نیاز داریم. اینکه سیاستها و عملکرد حاکمیت یکی از عوامل ظهور و بروز این وضعیت است تردیدی نیست. اما اکنون دست آلوده خارجی برای غارت نفت و منابع دیگر و برای بلعیدن کشور ما دراز شده، بیاییم برای قطع این دست پلید متحد بمانیم؛ مثل ۱۷ شهریور، مثل ۲۲ بهمن، مثل سوم خرداد، مثل روزهای جنگ ۱۲ روزه.
به حقانیت راه و هدفمان ایمان و به فرماندهان اعتماد و اطمینان داشته باشیم؛ اکنون نه وقت قهر است و نه وقت تغییرات بزرگ، اکنون وقت کمک به پیشقراولان دیپلماسی برای موفقیت در مذاکرات و وقت وحدت و انسجام ملی برای دفاع از ایران عزیز است و در این راه چه بسا به صبری علیوار نیازمند باشیم؛ صبری فعال نه منفعل. ضمن اینکه از حاکمیت نیز انتظار میرود با شنیدن پیامهای خیرخواهانه دلسوزان کشور در کنار مدیریت بحران جاری، به اصلاح رویکردها و رفع نگرانیها بپردازد و جامعه را به افق پیش روی امیدوار کند.
