آیتاللهالعظمی اسدالله بیاتزنجانی تاکید کرد: چیزی را از کسانی باید خواست که خودشان واجد آن باشند. مطلوب ما در درون و در میان خود ماست. ما هیچ چارهای نداریم جز اینکه عدالت و آزادی و نجات را خودمان معنا کنیم و از درون خودمان بسازیم کما اینکه در طول تاریخ هم بارها این کار را کردهایم.
به گزارش جماران؛ آیتاللهالعظمی اسدالله بیاتزنجانی در جلسه تفسیر قرآن کریم که در ماه مبارک رمضان در دفتر ایشان برگزار می گردد و پس از وقفه ای ۱۴ روزه از سر گرفته شده، در بخشی از سخنان خود ضمن قرائت آیات ابتدایی سورۀ اسراء گفتند:
این آیات به نقل از تورات، بنیاسرائیل را به نیکوکاری دعوت میکند و هشدار میدهد که آنها دستکم دو بار در زمین ستم و فساد کرده و لذا هر بار به نحوی سرکوب میشوند. اما چرا این قوم مهلت یافتند که کار به بار دوم بکشد؟ چگونه پس از دفعۀ اول که تمام نیروی انسانی و امکانات و سرزمینشان را از دست داده بودند و تا مرز انقراض پیش رفته بودند، توانستند سر از این آوار بلند کنند و به سرزمینشان برگردند و بناهای مقدسشان را بازسازی و تورات را بازنویسی کنند؟ استاد ما در المیزان با استناد به شواهد تاریخی و روایی و با انطباق این اشارۀ قرآنی بر یکی از فتوحات کوروش، میفرماید که این همه، ناشی از لطف کوروش پادشاه ایرانی بود که پس از فتح بابل با معدود بازماندگان و تبعیدیان بنیاسرائیل که از سرزمین خودشان به بابل رانده شده بودند، مدارا و مهربانی کرد و آنها را برای بازگشت و بازسازی سرزمین و معابدشان یاری نمود و این واقعه در تاریخ به «آزادسازی یهودیان» توسط ایرانیان مشهور شد.
آیتاللهالعظمی بیاتزنجانی با اشاره به حمله دشمنان آمریکایی/اسراییلی به کشورمان ایران، با مخاطب قرار دادن جوانان افزود: پدرانه و متواضعانه میخواهم با اشاره به آیه فوق، این فقره را به خصوص به دختران و پسران جوانم یادآوری کنم که ایرانیان خودشان آنقدر توانگر و یاریرسان و صاحب کرامت بودهاند که هم حق خودشان را بستانند و هم بقیۀ توانخواهان و مددجویان را یاری کنند و از جمله به اسارت یهودیان در بابل خاتمه و به آنها فرصت تجدید حیات بدهند.
آیتاللهالعظمی بیاتزنجانی افزود: در بیان این نکته نباید افراط کرد؛ نمیخواهم بگویم که ایرانیان قوم برترند و نمیخواهم جنایات این روزهای صهیونیستها را به پای همۀ یهودیان بنویسم بلکه عرض من این است که این صهیونیستها از نسل همان کسانی هستند که قبلاً خودشان مشمول و نیازمند لطف ایرانیان بودهاند؛ عرض من این است که حق و عدالت و آزادی و شرافت را از خونخواران و کودککشانی که فاقد آن هستند نمیتوان و نباید خواست.
آیتاللهالعظمی بیاتزنجانی تأکید کرد: این یک اصل عقلی در میان حکما و فیلسوفان است که مُعطی شیء، نمیتواند فاقد آن باشد. چیزی را از کسانی باید خواست که خودشان واجد آن باشند. مطلوب ما در درون و در میان خود ماست. ما هیچ چارهای نداریم جز اینکه عدالت و آزادی و نجات را خودمان معنا کنیم و از درون خودمان بسازیم کما اینکه در طول تاریخ هم بارها این کار را کردهایم.
آیتاللهالعظمی بیاتزنجانی در پایان سخنان خود گفت: اجنبی نه ایرانی را می شناسد، نه به درستی میفهمد که او چه میخواهد، نه بدون سلطه و سهمخواهی گزاف آن را به ایرانی میدهد و نه خودش آنقدر دارا و برخوردار است که چیزی به دیگری ببخشد.
