اخبار مرتبط

به گزارش ایرنا، سالن برگزاری مراسم آنچنان پر از سر و صدای دانش آموزان بود و برای کسی که تازه وارد سالن شده غیر قابل تحمل به نظر می رسید پس از چشم گردانی زیاد در ازدحام و شلوغی جای برای نشستن پیدا کردم.
برنامه ها به صورت روتین، خشک و کسل کنند ادامه داشت و شلوغی بچه ها تاب نشستن را از آدم می گرفت تا اینکه توسط مجری نقال خوان برای اجرای پرده ای از شاهنامه بر روی سن دعوت شد.
از انتهای سالن صدای دلنشین دف شروع به نواختن کرد، سرم را که برگرداندم احساس تعجب همه وجودم را فرا گرفت تا به حال زن نقال خوان ندیده بودم با ضربات دلنشین دف خودش را به محل اجرای پرده که با عکس هایی از شاهنامه تزیین شده بود، رساند.
انگار در سالن برای چند لحظه ای خاک مرگ پاشید شد، جز صدای نفس کشیدن صدای دیگری برای شنیدن نبود با درودهای که طاهره اصفهانی نقال خوان به روح فردوسی و پهلوانان ایران زمین فرستاد سالن از جیغ و هورای دانش آموزان پر شد.
نقال، پرده گردآفرید با سهراب را جذاب و پر هیجان با حرکت های بدنی که اجرای آن از یک زن برای حاضران جای شگفتی داشت اجرا می کرد، در این حال صدای دانش آموزانی را که پشت سرم نشسته بودند را شنیدم که برای فراگیری نقالی خوانی اشتیاق داشتند.
پس پس از آن به سراغ دانش آموزان رفتم و یکی از دختران در جواب سوالم گفت: نقالی خوانی را هیچ وقت از نزدیک ندید بودم و بیشترین دلیل اشتیاقم اجرای نقالی خوانی توسط یک خانم است.
پریسا اضافه کرد: کاش جایی برای فراگیری نقالی خوانی در شهر وجود داشته باشد.
مربی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مرکز شماره 2 سنندج در این زمینه گفت: این مرکز آمادگی آموزش در حوزه نقالی خوانی به دانش آموزان را دارد.
طاهر اصفهانی نقال خوان این مراسم و مربی فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مرکز 2 سنندج با اشاره به اینکه نقالی خوانی وامدار قصه گویی است، افزود: برای اشاعه این فرهنگ دیرینه و با ارزش در استان تمام تلاش خود را انجام می دهد.
مدیرکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان هم در حاشیه این مراسم به خبرنگار ایرنا گفت: کانون پرورش فکری با برگزاری مراسم های مختلف سعی در حفظ و اشاعه هنر نقالی خوانی در میان کودکان و نوجوانان استان دارد.
سهیلا شیخی با اشاره به اینکه مربیان فرهنگی کانون پرورش فکری در این راستا آموزش های لازم را می بینند، اظهار داشت: تمام تلاش مراکز کانون پرورش فکری کشف و پرورش استعدادهای کودکان و نوجوانان استان در حوزه های مختلف هنری و فرهنگی است.
به گزارش ایرنا، فردوسی اوایل قرن چهارم هجری (319 خورشیدی) در روستای «پاژ» از توابع توس خراسان در خانواده ای دهقان چشم به جهان گشود و با پی افکندن شاهنامه، پاسبان زبان پارسی شد.
اثر منظوم «شاهنامه» پرآوازه ترین سروده فردوسی و بزرگترین رزمنامه جهان محسوب می شود که به نوعی در بر دارنده تاریخ پیش از اسلام ایران باستان است.
بر اساس تحقیقات کارشناسان تاریخ ادبیات و فردوسی ‌شناسان پایان کار ویرایش نخست شاهنامه سال 384 و ویرایش نهایی آن نیز سال 400 هجری قمری است.
فردوسی، خود درباره روز و ماه پایان کار سرایش شاهنامه به صراحت در پایان کتابش آن را روز ارد (25 هر ماه) از ماه سپندارمذ (اسفند) اعلام کرده است.
وی اواخر قرن چهارم (397 خورشیدی) در 78 سالگی چشم از جهان خاکی فرو بست و در زادگاهش شهر طوس در دل خاک آرام گرفت.
25 اردیبهشت در تقویم جمهوری اسلامی ایران به عنوان پاسداشت و زبان و ادبیات فارسی نامگذاری شده است.
7349/0192
انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند

اخبار مرتبط

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.