نروژ علاوه بر حکمرانی در المپیک زمستانی، در رشته های ورزشی دیگر هم موفقیت های زیادی کسب کرده است.
ورزشی جماران، فرشته مقدم: ورزش نروژ هفته درخشانی را سپری کرد. کاروان این کشور در المپیک زمستانی ۲۰۲۶ میلان با کسب ۱۸ مدال طلا، مانند دو دوره قبل در صدر جدول رنکینگ مدال ها قرار گرفت. سه شنبه، بودو گلیمت به شگفتی سازی اش در لیگ قهرمانان اروپا ادامه داد و در میلان هم اینتر را شکست داد تا در مجموع با پیروزی ۵ بر ۲ برای نخستین بار به مرحله یک هشتم نهایی صعود کند. در همان شب الکساندر سورلوث، مهاجم نروژی برای اتلتیکومادرید در دیدار مقابل بروژ هت تریک کرد و موجب صعود قرمز و سفیدپوشان به دور بعدی این رقابت ها شد (پیروزی ۴ بر یک).
این موفقیت ها را ورزشکاران کشوری رقم زدند که تنها ۵ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر جمعیت دارد. کاروان نروژ در حالی در میلان ۴۱ مدال کسب کرد که ۸۰ ورزشکار به میلانو کورتینا فرستاده بود. این در حالی است که آمریکا با ۳۴۲ میلیون جمعیت و ۲۳۲ ورزشکار در المپیک ۲۰۲۶ تنها ۳۳ مدال کسب کرد و با ۱۲ طلا در رتبه دوم جدول مدال ها قرار گرفت. کاروان نروژ در میلانو کورتینا رکورد طلاها و مجموع مدال هایش در دوره های قبل را شکست که نشان می دهد ورزشکاران این کشور همچنان در حال پیشرفت هستند.
در فوتبال، بودو گلیمت پس از این که در خانه منچسترسیتی را ۳ بر یک شکست داد و سپس در مادرید ۲ بر یک اتلتیکو را برد توانست راهی مرحله پلی اف لیگ قهرمانان شود و سپس دو برد پیاپی مقابل اینتر به دست آورد. بودو نخستین تیم نروژی است که جزو پنج لیگ برتر اروپا نیست اما توانست چهار پیروزی پیاپی برابر تیم های این پنج لیگ در لیگ قهرمانان به دست آورد، آخرین بار آژاکس هلند در فصل ۷۲-۱۹۷۱ موفق به این کار شده بود که در نهایت قهرمان جام قهرمانان اروپا شد.
با این حال موفقیت های نروژ به این موارد محدود نمی شوند. ارلینگ هالند ستاره فوتبال این کشور است که در لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان می درخشد. همچنین تیم ملی نروژ توانست به جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کند. آدا هگربرگ برنده توپ طلا شده است. در تنیس، کسپر رود، در گلف ویکتور هوفلند، در شطرنج، مگنوس کارلسن، در دوومیدانی، یاکوب اینگبریگتسن و کارلستن وارهولم در سطح جهانی می درخشند. علاوه بر این تیم ملی والیبال ساحلی این کشور در المپیک قهرمان شد.
موفقیت ورزش نروژ دلایل زیادی دارد. در این کشور ورزش مانند مذهب است. بچه ها با پای پیاده، با دوچرخه یا با اسکی به مدرسه می روند و ورزش کردن جزیی از زندگی شان است. یک هفته عالی رفتن به خانه دومشان برای ورزش کردن است. این یک فرهنگ بسیار ریشه دار است. ۹۳ درصد مردم این کشور به یک رشته ورزشی می پردازند.
در نروژ تا ۱۳ سالگی در ورزش های پایه نه امتیازی وجود دارد و نه رتبه بندی. در نتیجه فشار روی ورزشکاران خیلی کم است و اصراری نیست که خیلی زود به صورت تخصصی به رشته مورد نظر بپردازند. آن ها از کودکی به امتحان رشته های مختلف تشویق می شوند. همزمان این فرصت را دارند از تنوع کمپ های تمرینی بهره مند شوند و پتانسیل خود را بهبود ببخشند. تمرکز روی سرگرم شدن، همکاری و کار به صورت یک تیم است چون نه کسی می برد و نه می بازد.
برای مثال هالند تا ۱۶ سالگی با گروه ۳۹ نفره مختلط در باشگاه برینه بازی کرد. این گروه هرگز به تیم نخست، دو و سه تقسیم نشد و هیچ یک از بازیکنان کلاس های خود را ترک نکردند چون هم برایشان سرگرم کننده بود و هم فشاری روی خود احساس نمی کردند. در نهایت برخی از آن ها به ورزشکاران حرفه ای تبدیل شدند.
یوهانس کلابو همیشه تصور می کرد قرار است فوتبالیست شود اما کمی بعد متوجه شد قدرتش در ورزش دیگری است. او در المپیک زمستانی ۲۰۲۶ با کسب شش طلا در اسکی صحرانوردی پرافتخارترین ورزشکار تاریخ این بازی ها شد (یازده طلا در مجموع). برای کاروان نروژ مهمترین موضوع این بود که ورزشکارانش از بودن در بازی ها لذت ببرند، همان رکنی که از کودکی در ورزش این کشور دیده می شود.
نکته مهم دیگر در رابطه با موفقیت نروژی ها این است همه به یک اندازه به امکانات دسترسی دارند. این کشور یکی از ثروتمندترین جهان از نظر سرانه جمعیت است و جامعهای بسیار برابر گرا است که در آن ثروت و منابع به طور عادلانه توزیع میشوند. هیچ مانعی برای ورود به ورزش وجود ندارد. در نروژ، جزر و مد به نفع همه است، ورزشکاران، مربیان و سازمان ها تا حد امکان با یکدیگر همکاری میکنند و فقط در صورت لزوم با هم رقابت میکنند.
