تحلیل دنی سیترینوویچ، مقام سابق اطلاعات نظامی اسرائیل، نشان میدهد چرخش ترامپ به سمت توافق با ایران، تلآویو را با یک واقعیت راهبردی دشوار روبهرو کرده است؛ اینکه اگر واشنگتن به پذیرش ماندگاری جمهوری اسلامی و مذاکره با تهران برسد، اسرائیل نهتنها توان تغییر مسیر سیاست آمریکا را نخواهد داشت، بلکه آزادی عمل نظامی و سیاسیاش در برابر ایران نیز بهشدت محدود خواهد شد.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، دنی سیترینوویچ، پژوهشگر مؤسسه مطالعات امنیت ملی و رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی، در حساب کاربری خود در ایکس درباره اختلافنظر ترامپ و اسرائیل در مورد سیاست جدید تعامل با پرونده ایران نوشت:
واکنش آیپک و همچنین اظهارات لیندسی گراهام و دیگر چهرههای آمریکایی، چالش اصلی اسرائیل در قبال هرگونه توافق احتمالی هستهای با ایران را بهخوبی نمایان میکند: در فضای سیاسی آمریکا، هیچکس نمیتواند از سمت راست و با موضعی سختگیرانهتر از دونالد ترامپ علیه ایران ظاهر شود.
هر تصمیمی که ترامپ در نهایت اتخاذ کند، عملاً چارچوب سیاست آمریکا را تعیین خواهد کرد و اسرائیل نیز نمیتواند واقعبینانه امیدوار باشد که رئیسجمهور بعدی آن تصمیم را تغییر دهد. اگر خود ترامپ به این جمعبندی راهبردی برسد که نظام جمهوری اسلامی ماندگار است و دستیابی به یک توافق مذاکرهشده با تهران از ادامه رویارویی و تنش گزینه مطلوبتری به شمار میرود، عملاً پرونده این بحث بسته خواهد شد. در چنین شرایطی بسیار بعید است که دولتهای آینده آمریکا سیاستی بهمراتب سختگیرانهتر در قبال ایران در پیش بگیرند.
این کارزار تاکنون ضعفها، محدودیتها و پیامدهای منفی متعددی را آشکار کرده است؛ از جمله این احتمال که به جای تضعیف ایران، به تقویت انسجام داخلی حکومت و گسترش نفوذ منطقهای تهران از طریق متحدانش، از جمله حزبالله لبنان، منجر شود. با این حال، این نگرانیها ممکن است در برابر یک واقعیت راهبردی مهمتر قرار گیرند: برای دولت کنونی و دولتهای آینده اسرائیل، احتمال اجرای عملیات نظامی مشابه علیه ایران بدون برخورداری از حمایت قاطع و مستقیم آمریکا به شکل چشمگیری کاهش یافته است.
برای اسرائیل که در حوزههای نظامی، دیپلماتیک، اطلاعاتی و اقتصادی به ایالات متحده وابستگی گستردهای دارد، چنین وضعیتی یک عقبگرد راهبردی قابل توجه محسوب میشود. اگرچه رهبران اسرائیل بارها بر توانایی این کشور برای اقدام مستقل علیه ایران تأکید کردهاند، اما واقعیت این است که مهار، محدودسازی یا وارد کردن ضربهای مؤثر و پایدار به توانمندیهای ایران بدون حمایت جدی آمریکا، در عمل تقریباً غیرممکن است.
از این منظر، یکی از مهمترین پیامدهای شکست این کارزار میتواند کاهش چشمگیر آزادی عمل اسرائیل در مواجهه با ایران در سالهای آینده باشد؛ وضعیتی که ممکن است موازنه راهبردی میان تهران، تلآویو و واشنگتن را به شکلی پایدار تحت تأثیر قرار دهد.
