گفتگوی اختصاصی پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران -تهران

در گفت‌وگو با جماران؛

محمد مهاجری: بهترین شرایط برای دشمن افزایش اختلافات داخلی است/ هرکس وارد اختلافات سیاسی شود، نقش «کارگزار دشمن خارجی» را بازی می‌کند/ جناحی در کشور ما وجود دارد که همه چیز را دعوای انتخاباتی می‌بینند

محمد مهاجری، فعال سیاسی اصولگرا، به خبرنگار جماران گفت: به نظرم در شرایط جنگی نمی‌شود مثل شرایط غیر جنگی به این‌طور اختلافات با مسامحه نگاه کرد و باید مسئولانی که وظیفه برقراری امنیت در فضای سیاسی و فضای جنگی را دارند، وارد شوند و تا حد ممکن اختلافات را از بین ببرند. هر کسی که در هر عنوانی دارد با اختلاف‌افکنی عملا تیغ دشمن را تیز می‌کند، حتما باید توسط مسئولان ارشد کشور مورد مؤاخذه قرار بگیرد.

پایگاه خبری جماران: یک فعال سیاسی اصولگرا با تأکید بر اینکه بهترین شرایط برای دشمن این است که اختلافات داخلی افزایش پیدا کند، گفت: هرچند که در کف جامعه خیلی تأثیری ندارد، ولی به هر حال بین فعالان و نخبگان جامعه سیاسی کشور این اختلافات وجود دارد. به نظرم اگر صرفا دعوای سیاسی باشد، هیچ مشکلی وجود ندارد. اما وقتی که در یک حالت بحرانی مثل امروز و حالت جنگ قرار می‌گیریم، قطعا هر کسی که وارد این بازی سیاسی و اختلافات می‌شود، نقش «کارگزار دشمن خارجی» را بازی می‌کند. به خصوص اینکه این اختلافات به جایی برسد که بخواهند مسئولین ارشد کشور را با اتهامات متعددی مورد ضرب و فشار قرار بدهند.

مشروح گفت‌وگوی خبرنگار جماران با محمد مهاجری را در ادامه می‌خوانید:

 

به نظر شما در شرایط فعلی که دشمن خارجی به کشور ما حمله کرده، چطور می‌توانیم بین نیروهای داخلی کشور انسجام و یکپارچگی ایجاد کنیم؟

وقتی که یک جنگ نظامی صورت می‌گیرد، بهترین شرایط برای دشمن این است که اختلافات داخلی افزایش پیدا کند و عملاً نیروهایی که در داخل باید در مقابل تهاجم خارجی متحد شوند، بر سر موضوعات کوچک یا بزرگ با هم درگیر باشند.

به دلیل اینکه سلایق مختلف سیاسی در طول چهل و چند سال گذشته در کشور ما حضور داشته و به خصوص در مواقع انتخابات و تشکیل دولت‌ها تشدید شده است. ما این سابقه را ما داریم که بعضی از جناح‌ها و چهره‌های سیاسی همیشه موقع رقابت‌ها رقابت می‌کنند و وقتی که انتخابات تمام می‌شود، آن رقابت را کنار می‌گذارند. اما چند سالی است که در واقع بعد از انتخابات همچنان رقابت‌ها تداوم پیدا می‌کند و تبدیل به عقده‌گشایی یا جنگ و نزاع‌های سیاسی می‌شود.

هرچند که در کف جامعه خیلی تأثیری ندارد، ولی به هر حال بین فعالان و نخبگان جامعه سیاسی کشور این اختلافات وجود دارد. به نظرم اگر صرفا دعوای سیاسی باشد، هیچ مشکلی وجود ندارد. اما وقتی که در یک حالت بحرانی مثل امروز و حالت جنگ قرار می‌گیریم، قطعا هر کسی که وارد این بازی سیاسی و اختلافات می‌شود، نقش «کارگزار دشمن خارجی» را بازی می‌کند. به خصوص اینکه این اختلافات به جایی برسد که بخواهند مسئولین ارشد کشور را با اتهامات متعددی مورد ضرب و فشار قرار بدهند.

به نظرم در شرایط جنگی نمی‌شود مثل شرایط غیر جنگی به این‌طور اختلافات با مسامحه نگاه کرد و باید مسئولانی که وظیفه برقراری امنیت در فضای سیاسی و فضای جنگی را دارند، وارد شوند و تا حد ممکن اختلافات را از بین ببرند. هر کسی که در هر عنوانی دارد با اختلاف‌افکنی عملا تیغ دشمن را تیز می‌کند، حتما باید توسط مسئولان ارشد کشور مورد مؤاخذه قرار بگیرد. نمی‌خواهم بگویم باید برای آنها دادگاه‌های جنگی راه انداخت، ولی به هر حال ساکت کردن آنها دقیقا مثل این است که به زمین دشمن موشک بزنید و مسامحه در مقابل آنها عملا به نفع دشمن است.

 

بعد از مواضع دیروز رئیس جمهور، مسئولان مختلف سیاسی و نظامی کشور تأکید کردند که سطوح عالی و همه نیروهای رسمی متفق هستند و اختلافی میان آنها وجود ندارد. ارزیابی شما از این انسجام مقامات رسمی کشور چیست؟ آیا می‌تواند دودستگی و اختلافاتی که برخی افراد سعی دارند به آن دامن بزنند را خنثی کند؟

در مورد سخنان روز گذشته آقای پزشکیان سوء برداشت‌هایی شد و شاید هم ایشان یک سهو لسانی انجام داده بود که بلافاصله برخی دیگر از مسئولان کشور آن را اصلاح کردند. به نظرم آقای لاریجانی هم دیشب راهبرد اصلی کشور در برابر دشمن را بیان کرد.

اما یک جناحی در کشور ما وجود دارد که همه چیز را انتخابات و دعوای انتخاباتی می‌بینند و متأسفانه به این موضوع ورود کردن؛ آن هم از طرف آدم‌های سخیف آن جناح که معمولا در فضاهای قبل از این جنگ هم همیشه آدم‌های بد اخلاق و درشت‌گویی هستند، ورود کردند به اینکه رئیس جمهور را مورد اهانت قرار بدهند. به نظرم خوشبختانه آقای محسنی اژه‌ای و دیگران وارد موضوع شدند و این راهبرد درست کشور را تشریح کردند.

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند

موضوعات داغ

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.