نویسنده نتیجه می‌گیرد که فرصت‌طلبی و ترس از انتقام، دلیل چاپلوسی چهره‌هایی است که تفاوت بین درست و غلط را می‌دانند و ریاکاری آنها را شرم‌آورتر از رفتار رئیس جمهوری می‌داند که وی او را از نظر اخلاقی ناتوان از درک تفاوت بین آنها توصیف می‌کند.
به گزارش جماران، انتقاد اخلاقی از «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا، رو به افزایش است و اتهاماتی مبنی بر اینکه او منافع شخصی خود را بر ارزش‌های قانون اساسی و بشردوستانه اولویت می‌دهد، متحدان واشنگتن را رها می‌کند و اختیارات خود را به قیمت تضعیف نهادها گسترش می‌دهد، مطرح می‌شود. اما به گفته دو نویسنده در تلگراف و گاردین، آنچه حتی خطرناک‌تر است، همدستی چهره‌های سیاسی بانفوذ و رهبران تجاری در تداوم این رویکرد، علیرغم آگاهی از عواقب آن است.
روزنامه بریتانیایی تلگراف، در مقاله‌ای به قلم دومینیک لاوسون، استدلال می‌کند که این مشکل تنها به رفتار ترامپ محدود نمی‌شود، بلکه شامل جمهوری‌خواهانی نیز می‌شود که برای حفظ نزدیکی خود به قدرت یا از ترس انتقام رئیس‌جمهور، مواضع قبلی خود در مورد روسیه و اوکراین را کنار گذاشته‌اند.
نویسنده به اظهارات مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، استناد می‌کند که پیش از این ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه را یک گانگستر توصیف کرده و ادعا کرده بود که دفاع از اوکراین در خدمت منافع آمریکا است، اما بعد به ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین ، به دلیل زیر سوال بردن نقش دولت ترامپ در اختلال جزئی سیستم ماهواره‌ای «استارشیلد» که توسط کی یف برای مقابله با حملات روسیه استفاده می‌شود، حمله کند.
لاوسون همچنین از تغییر نظر سناتور جمهوری‌خواه، لیندسی گراهام ، که به خاطر حمایتش از کمک‌های نظامی به کیف شناخته می‌شود، پس از تمجید از ترامپ پس از رویارویی تحقیرآمیز زلنسکی در کاخ سفید در فوریه ۲۰۲۵، انتقاد می‌کند.
استانداردهای دوگانه
لاوسون موضع میچ مک‌کانل، رهبر سابق جمهوری‌خواهان سنا را به یاد می‌آورد که حمله هواداران ترامپ به ساختمان کنگره در ۶ ژانویه ۲۰۲۱ را یکی از جدی‌ترین اقداماتی می‌دانست که می‌توانست استیضاح را توجیه کند، اما عملاً از پاسخگو کردن او عقب‌نشینی کرد.
نویسنده نتیجه می‌گیرد که فرصت‌طلبی و ترس از انتقام، دلیل چاپلوسی چهره‌هایی است که تفاوت بین درست و غلط را می‌دانند و ریاکاری آنها را شرم‌آورتر از رفتار رئیس جمهوری می‌داند که وی او را از نظر اخلاقی ناتوان از درک تفاوت بین آنها توصیف می‌کند.
تضاد منافع و فرسایش نهادی
در روزنامه بریتانیایی گاردین، رابرت رایش، وزیر کار سابق ایالات متحده، هشدار می‌دهد که انحطاط اخلاقی در دوران ترامپ فراتر از منافع تجاری مستقیم است و شامل سوءاستفاده از موقعیت برای دستیابی به منافع مالی برای خانواده و نزدیکان او نیز می‌شود.
او به میزبانی اجلاس گروه ۲۰ در باشگاه گلف خصوصی ترامپ در میامی، در کنار سرمایه‌گذاری‌های خانوادگی در حوزه ارزهای دیجیتال و رسانه‌ها، و اینکه چگونه اعضای خانواده‌اش از ارتباطات تجاری و سیاسی خود بهره‌مند شده‌اند، اشاره می‌کند.
رایش همچنین رئیس جمهور ترامپ را به تضعیف اختیارات کنگره، دور زدن احکام دیوان عالی، استفاده از وزارت دادگستری و اف بی آی برای هدف قرار دادن مخالفان خود، و همچنین دامن زدن به خصومت علیه مهاجران و مسلمانان و کاهش کمک های اجتماعی برای تأمین بودجه کاهش مالیات به نفع ثروتمندان متهم می کند.
احیای وجدان آمریکایی
رایش هشدار می‌دهد که سیاست‌های مهاجرتی به منبعی برای ارعاب تبدیل شده‌اند، به طوری که یورش‌ها و دستگیری‌ها افراد را در محل‌های کار، مدارس و بیمارستان‌ها هدف قرار می‌دهد و مهاجران را در شرایط سخت بازداشت می‌کند، در حالی که اختیارات اجرایی گسترش یافته و ضمانت‌های قانونی کاهش یافته است.
او استدلال می‌کند که اقدامات ترامپ ناشی از منطق قدرت و منافع شخصی است، نه ارزش‌های مشترکی که مسئولیت‌های شهروندان را نسبت به یکدیگر تعریف می‌کنند. با این حال، او اذعان می‌کند که ظهور ترامپ بدون فرسایش اعتماد به نهادها و گسترش نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی امکان‌پذیر نبود.
این دو نویسنده موافقند که مقابله با این مسیر محدود به تغییر موازنه قدرت انتخاباتی نیست؛ بلکه مستلزم احیای معیارهای اخلاقی و پاسخگویی سیاسی است.
در حالی که دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای روی بحران هزینه‌های زندگی حساب باز کرده‌اند، رایش بر لزوم تبدیل کرامت انسانی، صداقت و منافع عمومی به بخش مرکزی مبارزه با ترامپیسم تأکید می‌کند.
