ضربه سخت به حامیان اسرائیل در آمریکا

به گزارش جماران ، انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در نیویورک ضربه‌ای به جریان حامی اسرائیل در داخل این حزب وارد کرد؛ زیرا نامزدهای ترقی‌خواهی که توسط زهران ممدانی، شهردار این شهر، حمایت می‌شدند، بر شخصیت‌های وابسته به تشکیلات سنتی حزب پیشی گرفتند. این تحول از سوی روزنامه‌های آمریکایی و بریتانیایی نشانه‌ای از دگرگونی عمیق‌تر در فضای سیاسی آمریکا نسبت به رژیم اسرائیل و جنگ آن علیه غزه تلقی شده است.

به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، پیروزی برد لندر، کلر والدس و داریا لیزا آویلا شووالیه در انتخابات مقدماتی کنگره، چشم‌انداز سیاسی شهری را که بزرگ‌ترین جمعیت یهودیان خارج از اسرائیل را در خود جای داده، تغییر داد و نگرانی گسترده‌ای را در میان رهبران یهودی حامی تل‌آویو برانگیخت.

این روزنامه به نقل از بث میلر، مدیر سیاسی سازمان «صدای یهودی برای صلح»، نوشت که آنچه رخ داده یک «پیروزی همه‌جانبه طرفدار فلسطین در شهر نیویورک» است و افزود که «تشکیلات دموکرات باید به دقت به این موضوع توجه کند».

در مقابل، خاخام‌ها و رهبران برجسته یهودی نگرانی فزاینده‌ای ابراز کردند. خاخام عمیئیل هیرش، رئیس شورای خاخام‌های نیویورک، گفت که بسیاری از یهودیان حامی اسرائیل احساس می‌کنند «چیزی از آمریکایی که از آن حمایت کردیم و آن را ستودیم، در حال لغزیدن از دستان ماست.»

 بزرگتر از پیروزی‌های انتخاباتی

از سوی دیگر، وال‌استریت ژورنال اشاره می‌کند که پیروزی‌های به‌دست‌آمده توسط متحدان ممدانی صرفاً موفقیت‌های انتخاباتی محلی نبود، بلکه «سرزنشی مستقیم به حزب دموکرات» محسوب می‌شد. این پس از آن رخ داد که نامزدهای مورد حمایت سازمان سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا توانستند چهره‌های مورد حمایت رهبری حزب و گروه‌های فشار سنتی از جمله کمیته امور عمومی آمریکا-اسرائیل (ایپک) را شکست دهند.

نکته قابل توجه این بود که برخی از نامزدهای پیروز، موضع خود نسبت به اسرائیل را به محور اصلی کارزارهای انتخاباتی خود تبدیل کردند. برد لندر، که توانست دن گلدمن نماینده کنگره را شکست دهد، رقیب خود را به ارتباط با ایپک متهم کرد و در عین حال خواستار بازنگری در حمایت آمریکا از اسرائیل و توقف تأمین مالی عملیات نظامی آن در غزه شد.

 بر اساس گزارش نیویورک تایمز، تقریباً همه نامزدهای پیروز، آنچه در غزه می‌گذرد را «نسل‌کشی» توصیف کرده‌اند؛ توصیفی که نهاد سنتی دموکرات‌ها از به‌کار بردن آن خودداری می‌کرد. همچنین، کلر والدِس متعهد شد که به حمایت از «آزادی فلسطین» ادامه دهد، در حالی که جشن‌های هواداران آویلا شوالیه با فریادهای مکرر «فلسطین آزاد» همراه بود.

مجله نیوزویک معتقد است این نتایج نشان‌دهنده تحولات گسترده‌تری در درون حزب دموکرات است، زیرا که مسائل مربوط به اسرائیل و نفوذ مالی شرکت‌های بزرگ به خطوط اصلی شکاف میان جناح ترقی‌خواه و رهبری سنتی تبدیل شده است.

این مجله، رقابت لاندر و گلدمن را واضح‌ترین آزمون این تحول توصیف می‌کند. لاندر با بهره‌گیری از نارضایتی فزاینده در میان پایگاه‌های دموکرات نسبت به حمایت آمریکا از اسرائیل، توانست رقیب خود را به عنوان بخشی از یک نهاد سیاسی و مالی که ارتباط خود را با رأی‌دهندگان از دست داده به تصویر بکشد.

اسرائیل؛ یک بار انتخاباتی

روزنامه بریتانیایی تلگراف حتی از این هم فراتر رفت و یکی از مهم‌ترین نتایج انتخابات را اینگونه ارزیابی کرد که «اسرائیل به یک بار انتخاباتی تبدیل شده است».

این روزنامه نوشت که ممدانی بر حمایت از نامزدهای جوانی شرط بسته بود که سیاست سنتی در قبال اسرائیل را رد می‌کنند و او موفق شد ثابت کند که حمله به حمایت آمریکا از تل‌آویو دیگر در حوزه‌های انتخاباتی بزرگ دموکراتیک یک مانع انتخاباتی نیست، بلکه ممکن است به یک عامل قدرت تبدیل شود.

این روزنامه اشاره کرد که نامزدهای تحت حمایت ممدانی، رقبای خود را به دلیل امتناع از توصیف جنگ در غزه به عنوان نسل‌کشی یا به دلیل دریافت حمایت از آیپک هدف قرار دادند که این نشان‌دهنده شکاف فزاینده بین پایگاه‌های حزبی و رهبری سنتی است.

از سوی دیگر، فایننشال تایمز این نتایج را یک پیروزی شخصی و سیاسی بزرگ برای زهران ممدانی ارزیابی کرد که موفق شده محبوبیت محلی خود را به نفوذ انتخاباتی تبدیل کند که قادر به بازسازی حزب دموکرات در نیویورک است.

با این حال، این روزنامه همچنین به نگرانی‌های فزاینده در داخل حزب اشاره کرد که جمهوری‌خواهان از این نتایج برای به تصویر کشیدن دموکرات‌ها به عنوان تابعی از یک جریان چپ رادیکال استفاده کنند.

این روزنامه به نقل از مایک مارینلا، سخنگوی کمیته ملی جمهوری‌خواهان برای انتخابات کنگره، گفت که نهاد دموکرات «به‌طور رسمی تسلیم ممدانی و جناح سوسیالیست در حزب شده است».

 تحول سیاسی گسترده

نگرانی‌ها به‌ویژه در میان رهبری دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان آشکار شده است، زیرا حاکیم جفریز، رهبر اقلیت دموکرات، ممکن است خود را در برابر یک بلوک پارلمانی بیابد که بیش از هر زمان دیگری به چپ متمایل و در انتقاد از اسرائیل سخت‌گیرتر است.

در نهایت، گزارش‌ها و تحلیل‌های منتشر شده توسط نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال، نیوزویک، تلگراف و فایننشال تایمز همگی بر این نکته اتفاق نظر دارند که انتخابات مقدماتی در نیویورک صرفاً یک رقابت محلی نبود، بلکه نشان‌دهنده یک تحول سیاسی گسترده‌تر در درون حزب دموکرات است.

بارزترین ویژگی‌های این تحول عبارت است از کاهش توانایی لابی‌های هوادار اسرائیل در تحمیل دستور کار انتخاباتی سنتی خود، و ظهور نسلی جدید از سیاستمدارانی که بر این باورند که انتقاد از اسرائیل دیگر یک ریسک سیاسی نیست، بلکه ممکن است مسیری برای پیروزی در انتخابات باشد.