گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، دیدارهای اخیر مقامهای ایران و امارات را نشانهای از آغاز بازآرایی نظم منطقهای پس از جنگ میداند؛ نظمی که در آن ابوظبی، با وجود تداوم نگرانی از قدرت ایران، بهدلیل محدودیتهای حمایت امنیتی آمریکا و هزینههای سنگین تقابل مستقیم، راهبرد مدیریت تنش و حفظ کانالهای گفتوگو با تهران را بهعنوان گزینهای واقعگرایانه برای حفظ ثبات خلیج فارس برگزیده است.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، کانال ۱۲ اسرائیل در گزارشی به قلم یوئل گوزانسکی، پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات امنیت ملی و کارشناس امور کشورهای عرب حوزه خلیج فارس، با اشاره به دیدارهای اخیر میان مقامهای ارشد امارات متحده عربی و ایران، این تحرکات را نشانه آغاز شکلگیری نظم منطقهای جدید پس از جنگ توصیف میکند.
به باور نویسنده، ابوظبی که همچنان ایران را مهمترین تهدید خارجی خود میداند، پس از تجربه حملات سال ۲۰۱۹ به نفتکشها و تأسیسات انرژی و همچنین درک محدودیتهای حمایت نظامی آمریکا، به سمت رویکردی عملگرایانهتر در قبال تهران حرکت کرده است.
گزارش توضیح میدهد که اگرچه حملات ایران در جریان جنگ موجب اتخاذ مواضع سختگیرانهتر از سوی امارات شد، اما رهبران این کشور همزمان کانالهای گفتوگو را باز نگه داشتند؛ زیرا از همان ابتدا به این جمعبندی رسیده بودند که واشنگتن تمایلی به یک رویارویی طولانی یا تلاش برای سرنگونی نظام ایران ندارد و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس ناچار خواهند بود همچنان در همسایگی تهران زندگی کنند.
از همین رو، برخی دولتهای عربی منطقه از جمله امارات، آمریکا را به خویشتنداری و حرکت به سمت توافق با ایران تشویق کردند و حتی گزارشهایی درباره اقدامات اقتصادی و دیپلماتیک برای کاهش تنش میان دو طرف منتشر شد.
در ادامه این تحلیل تأکید میشود که دیدارهای اخیر میان مقامهای اماراتی و ایرانی، بیش از آنکه نشانه پایان رقابت راهبردی دو کشور باشد، بیانگر تلاش مشترک برای مدیریت تنشها و جلوگیری از آسیبهای اقتصادی و امنیتی بیشتر است.
نویسنده معتقد است جنگ اخیر بار دیگر برتری نامتقارن ایران در محیط خلیج فارس و محدودیتهای اتکای امنیتی به آمریکا را برای امارات آشکار کرد و همین مسئله ابوظبی را به سمت احیای تدریجی و محتاطانه سیاست تنشزدایی سوق داده است.
گزارش همچنین این روند را بخشی از گرایش گستردهتر کشورهای عرب حوزه خلیج فارس به سیاست خارجی انعطافپذیر، مدیریت ریسک و حفظ کانالهای ارتباطی با همه بازیگران منطقهای میداند.
به ارزیابی گوزانسکی، دولتهای عربی حوزه خلیج فارس هرچند ایران را رقیب و تهدیدی جدی تلقی میکنند، اما هزینههای تقابل مستقیم با تهران را بیش از حد سنگین میبینند؛ از این رو گفتوگو و سازوکارهای مهار بحران را به عنوان ابزار اصلی حفظ ثبات و تنظیم مناسبات منطقهای برگزیدهاند؛ روندی که میتواند در سالهای آینده به احیای تدریجی نوعی تنشزدایی جدید میان ایران و همسایگان عرب آن منجر شود.
