در سطح نظامی، تحلیلگران متفق القول بودند که تهدیدات اسرائیل برای بمباران بیروت «تبلیغات پوچ» برای سرپوش گذاشتن بر شکست تاکتیکی در جنوب لبنان بوده است.
به گزارش جماران به نقل از الجزیره، فقط چند ساعت پس از صدور دستورات علنی و قاطع از سوی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اسرائیل و یسرائیل کاتس، وزیر جنگ او، برای انجام حملات گسترده جهت تخریب حومه جنوبی بیروت، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، ناگهان «ترمزهای سنگین» را کشید و از طریق پلتفرم «تروث سوشیال» خود، معادله «آتش بس در برابر آتش بس» را اعلام کرد و تل آویو را مجبور به عقب نشینی فوری کرد.
این دخالت، طوفانی از انتقاد و تحلیل را در روزنامه های بزرگ عبری به راه انداخت، به طوری که مفسران و کارشناسان ارشد اسرائیلی متفق القول، این صحنه را به عنوان شکستی استراتژیک و سلب کامل حاکمیت اسرائیل تفسیر کردند. نویسندگان اسرائیلی، شیوه بالا به پایین ترامپ در تحمیل تصمیم آتش بس را تخریب کامل اعتبار دولت عبری دانستند.
در این راستا، ماتی توخفلد، تحلیلگر سیاسی روزنامه معاریو (Ma’ariv) نوشت: سخنان دونالد ترامپ، یکی از مجموعه اظهاراتی است که این تصور را ایجاد می کند که اسرائیل چیزی بیش از یک منطقه تحت الحمایه نیست و مالک واقعی آن، رئیس جمهور آمریکا است.
توخفلد می افزاید که این موضوع شامل تحقیر آشکار ناشی از آتش بس اجباری و به تعویق انداختن طرح حمله به بیروت، پس از تعهد صریح نخست وزیر و وزیر جنگ بود و این توصیف فوراً در محافل سیاسی تفسیرشد؛ به طوری که یائیر لاپید، رهبر مخالفان، با عبارتی تند، وضعیت را خلاصه کرد و اسرائیل را «یک رژیم تحت الحمایه کامل» توصیف کرد.
توهین
باراک راوید، روزنامه نگار نزدیک به محافل تصمیم گیری در واشنگتن، از طریق کانال 12 اسرائیل، جزئیاتی از مکالمه تلفنی بین ترامپ و نتانیاهو را فاش کرد. او به نقل از مقامات ارشد آمریکایی گفت که ترامپ با عصبانیت بر سر نتانیاهو فریاد زده و از توهین های رکیک استفاده کرده و او را به خاطر پرونده های قضایی اش سرزنش کرده است: «تو کاملاً دیوانه ای، اگر من نبودم، تو در زندان بودی، من تو را نجات خواهم داد، همه از تو متنفرند، همه از اسرائیل متنفرند به خاطر اتفاقاتی که می افتد. چه غلطی می کنی؟»
راوید «پوچی اظهارات قهرمانانه» را که دفتر نتانیاهو بعداً برای اسرائیلیها منتشر کرد و ادعای «ثبات» داشت، فاش کرد و تأکید کرد که نخست وزیر «فوراً و به طرز شرم آوری» در تلفن تسلیم شده و به ترامپ گفته است: «بسیار خب، بسیار خب، فقط مطمئن شوید که همه چیز را حل و فصل می کنید.»
بن کاسپیت، تحلیلگر با سابقه در معاریف، بین این «تسلیم» و قمار شخصی نتانیاهو ارتباط برقرار کرد و اظهار داشت: «وقتی امنیت ملی را در ازای کمک برای دریافت عفو و لغو محاکمه می فروشید، ممکن است خود را بدون امنیت ملی و بدون عفو بیابید، اما در مقابل یک محاکمه جنایی و علنی.» او افزود که نتانیاهو که شکوه خود را بر شعار توانایی «نه» گفتن به واشنگتن بنا کرده بود، ثابت کرد که کاملاً فاقد این توانایی است.
محسابات منطقه ای
یارون آبراهام، مفسر سیاسی شبکه 12، معتقد است که دخالت ترامپ نه به دلیل ملاحظات بشردوستانه، بلکه به دلیل محاسبات استراتژیک بزرگ مربوط به دولت او بوده است و واشنگتن از این وحشت داشت که تشدید کورکورانه تنش توسط نتانیاهو در بیروت، یک جنگ منطقه ای غیرقابل کنترل را آغاز کند، به خصوص پس از تهدید تهران به تعلیق مذاکرات جاری خود با واشنگتن.
ایهود باراک، نخست وزیر و وزیر جنگ پیشین، در مصاحبه ای با رادیو 103FM، در تفسیری عمیق از این محاصره دیپلماتیک که اسرائیل با آن روبرو شد، گفت: «ایرانی ها، با حمایت یک محور بسیار قدرتمند... و فشار مؤثرتری بر ترامپ نسبت به ما وارد می کنند، این دولت ما را به خطرناک ترین بحران سیاسی و امنیتی در تاریخ مان کشانده است.»
باراک اشاره کرد که ترامپ به سرعت در حال حرکت برای حفاظت از توافق بزرگ خود با ایران بود، در حالی که تهران از طریق خبرگزاری تسنیم تهدید کرده بود که محاصره کامل تنگه های هرمز و باب المندب را از طریق حوثی ها اعمال خواهد کرد، که این امر «وتوی» آمریکا را به یک نیاز فوری آمریکا برای مهار جنون اسرائیل تبدیل کرد.
تله میدان لبنان
در سطح نظامی، تحلیلگران متفق القول بودند که تهدیدات اسرائیل برای بمباران بیروت «تبلیغات پوچ» برای سرپوش گذاشتن بر شکست تاکتیکی در جنوب لبنان بوده است.
عاموس هارئل، کارشناس نظامی در روزنامه هاآرتص نوشت:«این اظهارات پوچ بود، البته، حتی قبل از دخالت ترامپ... عملیات در لبنان شامل نیروهای زیادی نمی شود و حقیقت این است که حزب الله نقطه ضعفی در اسرائیل (آسیب پذیری در برابر پهپادها) را آشکار کرده و به طور کامل از آن بهره برداری می کند.»
در زمینه تاریخی، «ناحوم بارنیا»، تحلیلگر ارشد در روزنامه یدیعوت آحارونوت، آنچه را که امروز اتفاق می افتد با فاجعه سال 1982 مقایسه کرد و فخر فروشی به کنترل قلعه «شقیف» را تنها یک «محصول بازاریابی بدون ارزش نظامی در عصر پهپادها» توصیف کرد.
بارنیا با تمسخر نوشت: «در لبنان، ما اکنون آنچه را که در سال 1982 انجام دادیم تکرار می کنیم، آنچه با زور نتیجه نمی دهد با زور بیشتر نتیجه می دهد... و گاهی اوقات 18 سال خونین و بیهوده طول می کشد تا متوجه شویم که نتیجه نمی دهد.»
بحث انتخابات
این تسلیم مستقیم اسرائیل منجر به انفجار نارضایتی در سیستم حزبی اسرائیل شد، به ویژه با نزدیک شدن به موعد انتخابات مقرر در اکتبر.
«ایتامار ایخنر»روزنامه نگار در یدیعوت آحارونوت واکنش های خشمگین را نقل کرد؛ حزب «اسرائیل خانه ما» به رهبری آویگدور لیبرمن، نتانیاهو را «نه نخست وزیر، بلکه عروسکی که منتظر اجازه ترامپ است» توصیف کرد، در حالی که گادی آیزنکوت، رئیس حزب «یشار»، او را به «تسلیم به دلیل ضعف و آسیب رساندن به منافع ملی» متهم کرد.
حتی از داخل ائتلاف حاکم، نتانیاهو مورد حمله ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی خود، قرار گرفت که علناً رئیس خود را با گفتن: «این زمان مناسبی است که به دوستمان ترامپ بگوییم: نه» شرمنده کرد.
بارنیا معتقد است که خشم اپوزیسیون (مانند بنت و آیزنکوت) و رسانه ها، مانند شبکه 12 که خواستار آتش زدن بیروت است - به گفته بارنیا - ناشی از محرومیت ترامپ از «سرمایه گذاری انتخاباتی» آنها در تخریب لبنان است، که باعث شد تصمیم ترامپ به طور رسمی به جدول زمانی سیاسی که نتانیاهو برای نجات آینده شغلی خود مهندسی کرده بود، پایان دهد.
در مجموع، مطبوعات عبری ثابت کردند که «وتوی» قاطع ترامپ در برابر بمباران بیروت، مرزهای قدرت اسرائیل را آشکار کرد و تل آویو را علناً به یک «منطقه آمریکایی» تبدیل کرد که با تلفن و ناسزا اداره می شود؛ تا این صحنه با محو شدن توهمات «پیروزی مطلق» نتانیاهو و تبدیل جبهه لبنان از ابزاری برای انتخابات اکتبر به یک گورستان سیاسی برای ژنرال های راست و اپوزیسیون به طور یکسان، پایان یابد.
