وَالضُّحَى ﴿۱﴾

سوگند به آغاز روز،

وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿۲﴾

و سوگند به شب چون آرام و در خود شود،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴿۳﴾

كه پروردگارت تو را ترك نكرده و بر تو خشم نگرفته است.

وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى ﴿۴﴾

هر آينه آخرت براى تو بهتر از دنياست.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى ﴿۵﴾

به زودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد تا خشنود شوى.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿۶﴾

آيا تو را يتيم نيافت و پناهت داد؟

وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿۷﴾

آيا تو را گمگشته نيافت و هدايتت كرد؟

وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿۸﴾

آيا تو را درويش نيافت و توانگرت گردانيد؟

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿۹﴾

پس يتيم را ميازار،

وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿۱۰﴾

و گدا را مَران،

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿۱۱﴾

و از نعمت پروردگارت سخن بگوى.