نتانیاهو خود را برای شکست در انتخابات آماده می کند.
به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: مقدمات بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم اسرائیل، برای انتخابات اسرائیل که قرار است در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شود، از یک کارزار انتخاباتی با هدف پیروزی به سیستمی برای مصونیتسازی سیاسی برای روز بعد از انتخابات تبدیل شده است.
چرا که محکمکردن کنترل بر فهرست حزب لیکود، حفظ ائتلاف با احزاب حریدی، تسریع در قوانین و انتصابات، و ترتیب دادن حفاظت امنیتی برای خانوادهاش، همگی نشان میدهند که احتمال شکست وارد محاسبات عملی او شده است.
نتانیاهو مستقیماً اعتراف نکرده که انتظار شکست دارد، اما گزارشهای عبری اخیر همگی بر این باورند که رفتار او دیگر فقط با تلاش برای کسب ۶۱ کرسی (اکثریت) کنترل نمیشود، بلکه شامل جلوگیری از فروپاشی اردوگاه خود در صورت رفتن به اپوزیسیون، و ایجاد شرایطی است که تشکیل یک دولت جایگزین یا ادامه کار آن را دشوارتر کند.
بلوک در اولویت
دافنا لیل، تحلیلگر سیاسی کانال ۱۲، مستقیمترین تفسیر را از این تحرکات ارائه داد. در تحلیلی که در ۱۶ ژوئیه منتشر شد، او به این نتیجه رسید که نتانیاهو «خود را برای احتمال شکست آماده میکند» و وسواس او برای حفظ بلوک و کنترل فهرست لیکود نشاندهنده درک او از نیاز به جلوگیری از انشعابات، حتی در غیاب قدرت، است.
لیل نتیجهگیری خود را بر اساس انتخاب نتانیاهو برای تصویب قوانینی به نفع احزاب حریدی در آستانه انتخابات، علیرغم هزینههای آن در میان افکار عمومی راستگرا و سکولار، بنا کرده است. ائتلاف حاکم، قانون اساسی «مطالعه تورات» و قانونی را تصویب کرد که از دستگیری حریدیهای فراری از خدمت سربازی جلوگیری میکند، همزمان با هشدار ارتش از کمبود حدود ۱۵ هزار سرباز.
این متن اشاره دارد که نتانیاهو میتوانست به سمت توافقی برود که برای رأی دهندگان لیکود پذیرفتنیتر باشد، اما تداوم ائتلاف خود با شاس و یهودوت هتوراه را در اولویت قرار داد. زیرا بلوک حردیّم پایگاهی ثابت برای او در کنست فراهم میکند و میتواند در اپوزیسیون با او بماند و منتظر فروپاشی هر دولت جایگزینی باشد.
یوسی وِرتِر، تحلیلگر ارشد سیاسی روزنامه هاآرتص، با این تفسیر موافق است، هرچند با لحنی تندتر. او در ۱۷ ژوئیه نوشت که نتانیاهو دشواری کسب اکثریت را درک کرده و ترجیح داده است برای حفظ انسجام بلوک، هزینههای انتخاباتی را تحمل کند. به گفته وِرتِر، این طرح مبتنی بر این فرض است که دولتی به رهبری گادی آیزنکوت یا نفتالی بِنِت دوام نخواهد آورد، یا نتایج انتخابات به دور جدیدی منجر خواهد شد.
فهرستی مطیع
آمادگی برای باخت همچنین در تلاش نتانیاهو برای بازطراحی فهرست لیکود آشکار میشود. هدف اعلام شده این است که چهرههای معتدلتر و جذابتری وارد فهرست شوند، زیرا نامهایی مانند تالی گوتلیب، دودی آمسالم، شلومو کارعی و مای گولان به بارِ سنگینی برای تصویر حزب تبدیل شدهاند.
اما کنترل بر کرسیهای امن، هدف دیگری را نیز محقق میکند: ایجاد یک بلوک پارلمانی که جایگاه خود را مدیون نتانیاهو باشد و راه را برای جدایی نمایندگان لیکود و پیوستن آنها به دولتی به رهبری رقبایش ببندد.
صوفی رون موریا، نویسنده روزنامه معاریو، معتقد است که تغییرات پیشنهادی در انتخابات داخلی، توانایی اعضا و فعالان حزب را برای تأثیرگذاری کاهش میدهد و سلطه نمایندگان فعلی و انتخابهای نتانیاهو را افزایش میدهد. او تخمین میزند که اگر تحول زیادی قبل از انتخابات رخ ندهد، اردوگاه نتانیاهو ممکن است زیر ۵۰ کرسی باقی بماند.
رون موریا آنچه را که در داخل لیکود میگذرد، «بوی شکست» توصیف میکند و آن را به کاهش شور و شوق رأیدهندگان در پایگاههای حزبی که از جنگ آسیب دیدهاند، خطر سقوط حزب صهیونیسم دینی در زیر آستانه رأی، و ناتوانی نتانیاهو در اتحاد احزاب راست مانند سال ۲۰۲۲ مرتبط میداند.
قانونگذاری برای برخورد
لیئل به نشانه دیگری نیز اشاره میکند: قوانینی که ائتلاف در روزهای پایانی خود به تصویب رساند. برخی از این قوانین به قوه مجریه قدرت بیشتری برای نادیده گرفتن مشاوران حقوقی و کنترل رسانهها میدهد و تأثیر آن ممکن است حتی پس از انتخابات و در صورت تشکیل دولت جدید نیز ادامه یابد.
به باور او، نتانیاهو عمداً دیوان عالی را به سمت مداخله در برابر قوانینی سوق میدهد که ائتلاف میداند با مشکلات قانون اساسی و حقوقی روبرو هستند. ابطال این قوانین توسط دیوان، یک کمپین آماده برای او فراهم میکند که بر اساس شعار «قضات آرای راست را مصادره کردند» شکل گرفته است.
به این معنا، درگیری با دادگاه جایگزینی برای یک کارزار انتخاباتی مبتنی بر دستاوردها میشود. دولت با انتقاداتی درباره هفت اکتبر، مدیریت جنگ، اقتصاد و جرم و جنایت روبروست، در حالی که میتواند با یک تقابل قضایی جدید، پایگاه خود را حول گفتمان مظلومیت دوباره متحد کند.
انتصابات اخیر
جیلی کوهن در سازمان پخش اسرائیل فاش کرد که حدود سه ماه مانده به انتخابات، «انتصابات دقیقه نود» همچنان ادامه دارد. از برجستهترین آنها، انتصاب معاون رئیس شورای امنیت ملی برای مدت ۴ سال با قابلیت تمدید ۲ سال است که سیاست ملی در مسائل امنیتی و استراتژیک را تدوین خواهد کرد.
این پست به انتصابات یا تلاش برای انتصاباتی میپیوندد که شامل کمیسر خدمات کشوری، بازرس کل کشور، رئیس شورای امنیت ملی، رئیس سیستم رسانه و مدیر ستاد رسانه ملی میشود.
مدت تصدی این مناصب فراتر از عمر دولت فعلی است و به شخصیتهایی که نتانیاهو انتخاب کرده اجازه میدهد پس از انتخابات نیز در مراکز تصمیمگیری باقی بمانند. بنابراین میتوان آن را تلاشی برای تثبیت نفوذ دولت فعلی - به عنوان یک دولت عمیق - و محدود کردن آزادی هر دولت آینده در بازسازی نهادها دانست.
تأمین امنیت خانواده
اقدامات حفاظت امنیتی برای خانواده نتانیاهو به نشانهای نمادین از آمادگی برای دوران پس از (پایان) حکومت تبدیل شده است. دیوید زینی، رئیس شاباک، با تأمین حفاظت از سارا نتانیاهو موافقت کرده است. همچنین موساد به ریاست رومان گوفمن، نظری صادر کرده است که بر وجود یک تهدید مستمر و بدون بازه زمانی مشخص علیه این خانواده تأکید دارد.
کمیته وزیران با حفاظت از سارا نتانیاهو در تمام مدت عمر او و تمدید حفاظت از دو پسرش به مدت ۵ سال پس از پایان دوره ریاست وی موافقت کرد. این توصیهها مبتنی بر ارزیابیهای امنیتی حرفهای است که مانع از تقلیل مسئله به محاسبات سیاسی میشود.
با این حال، ورتر و رون موریا، زمانبندی این اقدام را به تلاش برای تأمین وضعیت خانواده قبل از احتمال روی کار آمدن دولت جدیدی که ممکن است تصمیمات را بازبینی کند، مرتبط میدانند. اهمیت سیاسی این اقدام با درخواست سارا نتانیاهو برای خودرو، راننده و ترتیبات دائمی مشابه با خانوادههای رؤسای جمهور سابق، بیشتر میشود.
نظرسنجیهای شکست
نظرسنجیها انگیزههای این تحرکات را توضیح میدهند. نظرسنجی کانال ۱۲ که در ۱۷ ژوئیه منتشر شد نشان داد که ۴۹% قصد رأی دادن به احزاب مخالف نتانیاهو را دارند، در مقابل ۳۶% برای اردوگاه او، در حالی که ۱۲% مردد باقی ماندهاند.
۶۴% عملکرد کنست را ضعیف ارزیابی کردند، ۷۴% معتقد بودند که بیشتر نمایندگان برای منافع شخصی خود کار میکنند، و ۶۷% با قوانین معافیت حردیمها از خدمت سربازی مخالف بودند. حتی در میان رأیدهندگان ائتلاف، ۴۱% با این قوانین مخالف و ۴۵% موافق بودند.
در همین حال، ۵۶% از اسرائیلیها معتقدند اسرائیل در وضعیت بدتری نسبت به ۴ سال پیش قرار دارد.
در نظرسنجی سازمان پخش همگانی که در ۱۹ ژوئیه منتشر شد، حزب آیزنکوت با ۲۲ کرسی از لیکود که ۲۱ کرسی به دست آورد پیشی گرفت و اردوگاه نتانیاهو به ۵۱ کرسی کاهش یافت. در سناریوی ورود حزبی به رهبری عوفر وینتر، اردوگاه به ۴۸ کرسی و لیکود به ۲۰ کرسی کاهش مییابد.
همچنین ۵۶% گفتند که اسرائیل در وضعیت بدتری نسبت به ۴ سال پیش است، ۶۴% مدیریت جنگ را مورد انتقاد قرار دادند، ۷۶% مدیریت اقتصاد و ۷۳% رسیدگی به ناکامی ۷ اکتبر را نقد کردند.
خلاصه آن که شاخصها نشان میدهد که نتانیاهو همزمان دو نبرد را دنبال میکند: او هم سعی در پیروزی در انتخابات دارد و هم برای شکست در آن آماده میشود. او فهرستی میسازد که از انشعاب جلوگیری کند، بلوک ثابت حردیم را حفظ کند، و انتصابات و قوانینی را تثبیت کند که از عمر دولت او فراتر میرود.
اگر او نتواند به ۶۱ کرسی دست یابد، به نظر میرسد نقشه او بر این اساس است که اردوگاه خود را متحد نگه دارد، دولت آینده را با شکست مواجه کند و اسرائیل را به سمت بحران ائتلافی یا انتخابات جدیدی سوق دهد که او را به رقابت بازگرداند.
