گفتگوی اختصاصی پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران -تهران

در گفت و گو با جماران؛

رئیس دانشگاه شهید بهشتی: «خودباوری» یادگاری است که از امام برای ما مانده/ اگر مردم نباشند، «قدرت سخت» مفهوم پیدا نمی‌کند/ در 20 سال گذشته تربیت نزدیک به هزار نفر نیروی انسانی در زمینه هسته‌ای داشته‌ایم

سید محمودرضا آقامیری، رئیس دانشگاه شهید بهشتی، به خبرنگار جماران گفت: طبیعی است که با شهادت یک دانشمند جای او خالی می‌شود اما خوشبختانه در 20 سال گذشته نزدیک به یک هزار نفر تربیت نیروی انسانی در زمینه هسته‌ای داشته‌ایم و جای آنها را پر کرده‌اند و من امیدوارم از نظر توانایی هم این مسأله پر شود. الحمدلله ما توانستیم جایگاه جدیدی را تعریف کنیم. الآن همه دوستان جوان ما دست یکی شده‌اند و دارند تلاش می‌کنند تا بتوانند آن فضا را پر کنند. برای ما خیلی سخت بود و آسیب سنگینی خوردیم ولی خوشبختانه توانستیم جبران کنیم.

پایگاه خبری جماران: رئیس دانشگاه شهید بهشتی با تأکید بر اینکه «خودباوری» یادگاری است که از امام برای ما مانده، گفت: اگر مردم نباشند، «قدرت سخت» مفهوم پیدا نمی‌کند. «قدرت سخت» در کنار مردم و همبستگی مردم مفهوم پیدا می‌کند. اگر امروز ما احساس می‌کنیم که پیروز هستیم به دلیل حضور مردم است. قدرت نظامی، موشکی و فناوری در کنار حضور مردم معنی پیدا می‌کند. یعنی من مسأله مردم و حضور مردم را به عنوان قدرتی قوی‌تر از قدرت سخت می‌دانم.

مشروح گفت‌وگوی خبرنگار جماران با سید محمودرضا آقامیری را در ادامه می‌خوانید:

 

به نظر شما حضرت امام چه نقشی در تقویت خودباوری جوانان کشور ما داشتند؟

من همیشه هر صحبتی که می‌خواهم در جمع جوانان داشته باشم، با این شروع می‌کنم که «درود می‌فرستم به روح حضرت امام که به ما هویت بخشید». هویت یعنی خودبینی و خودشناسی که انسان خودش را چگونه ببیند. اتفاقی که امام شکل داد و متأسفانه ما هنوز نتوانسته‌ایم آن طور که باید و شاید برای جوانان تبیین کنیم، این است که امام ما را بازگشت داد به سمت هویتی که در گذشته داشتیم. یعنی باور به خودمان را قوی کرد و ما را آورد به مسیری که احساس کنیم می‌توانیم.

در طول چهل و چند سال گذشته این خودباوری و هویت‌بخشی توانسته کارهای بزرگی را انجام بدهد. یعنی همه کارهایی که امروز اتفاق می‌افتد نشان از این دارد که ما می‌توانیم و به نظر من این را امام به ما بخشید. خودباوری، توانستن، بودن، حضور داشتن و اینکه امروز تیم والیبال، فوتسال و کشتی ما با اقتدار به صحنه‌های جهانی می‌رود، بخشی از آن است.

یعنی این طور نیست که فرض کنید ما فقط در فناوری داریم حرف می‌زنیم. ایرانی‌ها احساس کردند که ایرانی هستند، هویت دارند، خودشان را باور دارند و این یادگاری است که از امام برای ما مانده است. جوانان ما باید بیشتر با حضرت امام آشنا شوند و بتوانند ایشان را در این نگاه هویت‌بخشی بشناسند.

 

به نظر شما بعد از جنگ 12 روزه چه تغییری در خودباوری جوانان کشور ما شکل گرفت؟

من به عنوان یک متخصص که تا حدودی مسائل فنی را می‌دانم و رئیس یک دانشگاه هستم، این را عرض می‌کنم به هیچ عنوان در باور و اذهان عمومی جهان نمی‌توانستیم این را جای بیاندازیم که یک روز ابرقدرت جهان با همه قدرتش به میدان بیاید و از این طرف کشوری مثل ایران که تا 50 سال پیش برای ما پادشاه و دستورالعمل تعیین می‌کردند، در مقابل جنگی که اسرائیل شروع کرده بود و آمریکا، انگلیس، حتی بعضی از کشورهای منطقه کمک داشتند و همه اروپایی‌ها دست یکی کردند تا بتوانند این کشور را به زانو در بیاورند و این کشور با آن باوری که امام بخشیده بود توانست ایستادگی کند.

البته این نکته هم کنارش مهم بود که مردم ما چون آن باور در وجودشان بود به میدان آمدند، رهبری ما با آن باوری که امام الهام کرده بود مسیر را روشن کردند و امروز ما خوشبختانه پیروز این مسیر هستیم. شاید ما شهید دادیم ولی پیروز شدیم. امروز هم شما می‌بینید علی‌رغم همه هیاهویی که انجام می‌دهند، به نظرم می‌آید که از این قدرت مردم می‌ترسند.

قدرت مردم قدرت بزرگی است ولی متأسفانه چون ما آن را نمی‌شناسیم؛ کم می‌شناسیم و به آن بها می‌دهیم. هر موقع نیاز است مردم را می‌آوریم و با آنها صحبت می‌کنیم اما جایی که باید قدرت مردم را بشناسانیم و در مورد فضای جامعه صحبت کنیم، یک کم اختلال و اشکال داریم.

 

به نظر شما دشمن بیشتر از قدرت نرم جمهوری اسلامی یعنی مردم می‌ترسد یا قدرت سخت ما موجب ترس دشمن شده است؟

اگر مردم نباشند، «قدرت سخت» مفهوم پیدا نمی‌کند. «قدرت سخت» در کنار مردم و همبستگی مردم مفهوم پیدا می‌کند. اگر امروز ما احساس می‌کنیم که پیروز هستیم به دلیل حضور مردم است. قدرت نظامی، موشکی و فناوری در کنار حضور مردم معنی پیدا می‌کند. یعنی من مسأله مردم و حضور مردم را به عنوان قدرتی قوی‌تر از قدرت سخت می‌دانم.

 

آیا بعد از شهادت دانشمندان ما در جنگ 12 روزه صندلی آنها خالی مانده است؟

به هر حال طبیعی است که با شهادت یک دانشمند جای او خالی می‌شود اما خوشبختانه در 20 سال گذشته نزدیک به یک هزار نفر تربیت نیروی انسانی در زمینه هسته‌ای داشته‌ایم و جای آنها را پر کرده‌اند و من امیدوارم از نظر توانایی هم این مسأله پر شود. الحمدلله ما توانستیم جایگاه جدیدی را تعریف کنیم. الآن همه دوستان جوان ما دست یکی شده‌اند و دارند تلاش می‌کنند تا بتوانند آن فضا را پر کنند. برای ما خیلی سخت بود و آسیب سنگینی خوردیم ولی خوشبختانه توانستیم جبران کنیم.

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند

موضوعات داغ

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.