یک ربات زیرآبی ارتباط صوتی نهنگهای عنبر را رصد میکند
به گزارش جماران به نقل از یک مجله علمی نهنگهای عنبر در تاریکی مطلق اعماق اقیانوس شنا میکنند و با صداهای متناوبی که میتواند کیلومترها مسافت را طی کند، با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. اکنون دانشمندان میگویند که با استفاده از یک ربات زیرآبی خودران که قادر است با شنیدن صداهای نهنگها آنها را دنبال کند، شروع به ردیابی این سیگنالها در زمان واقعی کردهاند.
نهنگهای عنبر از کلیکهای صوتی برای جهت یابی و شکار استفاده میکنند. همچنین کلیکهای الگوداری به نام «کودا» تولید میکنند که تصور میشود در ارتباط نقش دارند.
دانشمندان برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ کشف کردند که نهنگهای عنبر صدا تولید میکنند، با این حال درک نحوه ارتباط آنها دشوار بوده است، زیرا این پستانداران دریایی تا عمق بیش از ۱.۶ کیلومتری شیرجه میروند و تقریباً هر ساعت به مدت ۵۰ دقیقه در اعماق میمانند، که نظارت مستمر را بسیار دشوار میسازد.
دیوید گروبر، استاد زیستشناسی و علوم محیطی در کالج باروخ از دانشگاه شهر نیویورک در ایالات متحده، گفت: «ربات غوطهور زیر آب از طریق ۴ میکروفون زیرآبی به نهنگها گوش میدهد، سپس با استفاده از قابلیتی که دارد، خود را به سمت آنها هدایت میکند.»
گروبر موسس و رئیس هیئت مدیره پروژه CETI (ابتکار ارتباط نهنگهای عنبر) است که هدف آن درک زبان ارتباطی نهنگها با استفاده از فناوریهای هوش مصنوعی میباشد. او در تهیه مطالعهای که این هفته در مجله Scientific Reports منتشر شد، مشارکت داشته است.
گروبر افزود: «هنگامی که ربات صداهای مشخص نهنگهای عنبر را تشخیص میدهد، نرمافزار ویژه آن منبع صدا را تعیین کرده و به طور خودکار با سیستم ناوبری خود ارتباط برقرار میکند تا جهت خود را تغییر داده و نهنگ را دنبال کند.»
این نوع رباتها قابلیت تغییر آهسته سطح شناوری را دارند؛ به طوری که در هنگام نیاز به پایین رفتن کمی سنگینتر میشوند و همچنین برای بالا آمدن سبکتر میگردند.
گروبر توضیح داد که ویژگی سیستم جدید ربات این است که «میتواند در زمان واقعی و در حالی که هنوز زیر آب است، تصمیمگیری کند»، به جای ضبط دادههای صوتی برای تجزیه و تحلیل بعدی. روشهای قبلی به دانشمندان امکان میداد مسیر حرکت نهنگ را نقشهبرداری کنند، اما اجازه دنبال کردن لحظهای و مستقیم آن را نمیداد.
گروبر اشاره کرد که رویکرد جدید «به طور مداوم مسیر ربات را بهروز میکند تا بتواند برای دورههای طولانی، که ممکن است تا ماهها نیز برسد، در کنار یک نهنگ بماند.»
توانایی ردیابی نهنگها برای دورههای طولانیتر، تحولی است که به گفته گروبر به دانشمندان اجازه میدهد با همان نهنگ یا گروه باقی بمانند، به جای تکیه بر نگاههای کوتاه و گذرا، و الگوهایی را ببینند که نحوه هماهنگی و تعامل اجتماعی نهنگها و پاسخ آنها به محیط خود را در طول زمان مشخص میکند.
این دادهها همچنین میتوانند به پاسخ به سؤالات دیرینه در مورد نحوه ارتباط نهنگهای عنبر کمک کنند.
این سیستم همچنین میتواند نحوه تعامل نهنگها با فعالیتهای انسانی را آشکار کند و به محققان اجازه دهد روشی را که ارتباطات آنها در حضور سر و صدای تولید شده توسط انسان تغییر میکند، ردیابی کنند و تصویر واضحتری از تأثیر حمل و نقل دریایی، ساخت و سازهای دریایی یا صید و شکار بر آنها ارائه دهد.
محققان گفتند که با پیوند زدن رفتار نهنگها به فشارهای محیطی، این فناوری میتواند به اتخاذ تصمیمات دقیقتر و مبتنی بر شواهد مانند زمان کاهش سرعت کشتیها، تغییر مسیر ترافیک دریایی یا اعمال محدودیتهای صید و شکار برای کاهش اختلال در مناطق خاص کمک کند.
