هیتلر بازگشته است

صحن سازمان ملل متحد امسال، بیش از آنکه تصویری از آرمان‌های بنیان‌گذاران این سازمان ارائه دهد، به صحنه‌ای برای نمایش تناقض‌های نظم بین‌الملل تبدیل شده بود؛ همان طور که ظهور رایش سوم و وقوع جنگ جهانی دوم جامعه ملل را بی اثر کرد، هیتلر عصر ما بنیامین نتانیاهو است که سازمان ملل را بی خاصیت کرده و در مجمع عمومی سازمان ملل فلسفه مهم ترین نهاد بین المللی را به سخره می گیرد.

سازمان ملل جایی که قرار بود محل گفت‌وگو، حل مسالمت‌آمیز اختلافات و جلوگیری از جنگ باشد، خود به تریبونی برای تهدید، تحقیر و نمایش تروریسم دولتی تبدیل شده است.

نتانیاهو در حالی در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد که دیوان کیفری بین‌المللی در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴ برای او حکم بازداشت صادر کرده است. دیوان در این حکم، او را به‌طور مشخص به ارتکاب جنایت‌های جنگی از جمله استفاده از گرسنگی به‌عنوان روش جنگی و حمله عامدانه به جمعیت غیرنظامی و همچنین جنایت‌های علیه بشریت از جمله قتل، آزار و سایر اعمال غیرانسانی متهم کرده است این در حالی است که مواردی که در دیوان به آن پرداخته شده حداقل جنایات بنیامین نتانیاهو است  اما با این حال سازمان ملل نمی تواند این جنایتکار جنگی را توبیخ کند.

هنگامی که نتانیاهو پشت تریبون رفت، ده‌ها هیئت دیپلماتیک سالن را ترک کردند؛ اقدامی اعتراضی که در میان آن‌ها کشورهای عربی، آفریقایی، آسیایی و آمریکای لاتین  حضور پررنگی داشتند. این اتفاق را نمی‌توان صرفاً یک اعتراض سیاسی به یک سخنرانی دانست؛ زیرا ترکیب کشورهایی که سالن را ترک کردند، تصویری از شکاف گسترده‌ای است که درباره عملکرد اسرائیل و جنگ غزه در میان اعضای سازمان ملل شکل گرفته است. 

غیر از یک کشور تمامی کشورهایی که در برابر سخنرانی نتانیاهو سالن را ترک کردند، خود تجربه تاریخی استعمار، اشغال، مداخله خارجی، استخراج منابع و نابرابری در ساختار قدرت جهانی را پشت سر گذاشته‌اند. کشور هایی که تجربه استعمار را داشتند به خاطر خشم و نفرت مردم خود از جنایات رژیم صهیونیستی نمی توانند تماشاچی نمایش رئیس یک فرقه تبهکار و جنایتکار باشند این دولت ها نمی توانند حقوق خود را از طریق سازمان ملل احصا کنند پس ناچار هستند صحن را ترک کنند. 

سازمان ملل بر اساس منشور خود برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی، توسعه روابط دوستانه میان ملت‌ها، همکاری در حل مسائل بین‌المللی و تقویت حقوق بشر ایجاد شده است. ماده دوم منشور نیز اعضا را از تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشورها منع می‌کند.

با این حال، در همین صحن، نتانیاهو از بزرگترین عملیات تروریستی قرن به‌عنوان دستاورد سخن می‌راند.

 نتانیاهو پشت تریبون، یک پیجر را بالا می‌برد و بی شرمانه اشاره‌ای مستقیم به عملیات تروریستی انفجار دستگاه‌های ارتباطی در سپتامبر ۲۰۲۴ کرد.

در این عملیات تروریستی در یک لحظه  بیش از ۳۰۰۰ هزار نفر کشته و زخمی شدند که در  میان آن ها زنان، کودکان و غیرنظامیان هم حضور داشتند.

بالا بردن پیجر توسط نتانیاهو، به صورت نمادین پرده آخر سازمان ملل متحد بود زیرا اینجا یک تناقض بزرگ شکل می‌گیرد سازمانی که در منشورش از «نجات نسل‌های آینده از بلای جنگ» سخن می‌گوید و هدف خود را حفظ صلح و امنیت بین‌المللی اعلام کرده، در صحن خود شاهد آن است، که با افتخار از ترور و کشتار غیرنظامیان  صحبت می شود. 

این فقط تناقض میان شعار و واقعیت نیست؛ پرسشی درباره اعتبار نظم بین‌الملل و کارکرد سازمان ملل است.

اگر سازمان ملل قرار است مرکز هماهنگی اقدامات ملت‌ها برای صلح باشد، تهدید به نابودی یک کشور در صحن آن چه معنایی پیدا می‌کند؟ اگر قرار است اختلافات بین‌المللی از مسیرهای مسالمت‌آمیز حل شوند، نمایش تروریسم دولتی و تهدید به جنگ در همان تریبون چه تصویری از کارآمدی این نظم ارائه می‌دهد؟ و اگر حقوق بین‌الملل قرار است معیار مشترک رفتار دولت‌ها باشد، حکم بازداشت یک جنایتکار جنگی توسط دیوان کیفری بین‌المللی چه نسبتی با حضور و سخنرانی او در معتبرترین نهاد جهان پیدا می‌کند؟

مسئله نه در پاسخ‌ به این سوالات بلکه در  پرسش ها و تردیدها در مورد سازمان ملل است، نظم موجود پاسخ گوی نیاز اکثریت کشور ها نیست و تنها حافظ منافع کشورهایی است خود بزرگترین ناقضان کنوانسیون های بین المللی و ارزش های جهان مدرن هستند. پیجر در دستان نتانیاهو تیر خلاص بر جنازه سازمان ملل بود این نهاد فاقد کارکرد و بی اعتبار شده؛ هیتلر بازگشته است!