آیتالله سید محمد هاشمی در پیامی نوشت: حضرت آیتالله العظمی شبیری زنجانی نادرهمردی بود که دانایی و فرزانگی را به اخلاص، ادب و فروتنی آراسته بود؛ رهروی که هرچه بر قله دانش بلندتر میایستاد، در برابر حقیقت فروتنتر میشد. ذهنی تیزبین، حافظهای شگفت، و احاطهای کممانند بر فقه، حدیث، رجال و تاریخ داشت؛ چنانکه گاه رشتهای گمشده در پیچوخم قرون، به اشارت حافظه و دقت او دوباره به دست میآمد.
آیتالله سید محمد هاشمی با صدور پیامی ارتحال آیتالله العظمی سید موسی شبیری زنجانی را تسلیت گفت.
به گزارش جماران، متن این پیام به شرح زیر است:
انّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیهِ راجِعون
امروز یکی از ستارگان بلندفروغ فقاهت و تحقیق فروخفت؛ چراغی که نزدیک به یک قرن، در حوزه علم و اجتهاد روشن ماند و هر روز پرتوی تازه بر راه طالبان دانش افکند. عمری دراز در آموختن و آموزاندن، در تتبع و تحقیق، و در خدمت به میراث فقه و حدیث و بالاتر از همه دلسوزی و خیرخواهی مردم گذشت؛ عمری که نه فقط امتداد سالها، بلکه استمرار یک سنت علمی بود.
حضرت آیتالله العظمی شبیری زنجانی نادرهمردی بود که دانایی و فرزانگی را به اخلاص، ادب و فروتنی آراسته بود؛ رهروی که هرچه بر قله دانش بلندتر میایستاد، در برابر حقیقت فروتنتر میشد. ذهنی تیزبین، حافظهای شگفت، و احاطهای کممانند بر فقه، حدیث، رجال و تاریخ داشت؛ چنانکه گاه رشتهای گمشده در پیچوخم قرون، به اشارت حافظه و دقت او دوباره به دست میآمد.
برای او رجال، فهرستی از نامهای خاموش در کتابها نبود؛ هر راوی، حلقهای زنده از زنجیره انتقال سنت بود و هر قرینه، چراغی برای کشف حقیقت. چه بسیار راویانی که غبار تردید بر نامشان نشسته بود و روایاتی که به سبب ابهام در وثاقت ناقلانشان از دایره استدلال بیرون مانده بود؛ و او با صبر محققانه، حافظهای حیرتانگیز و جمع میان قرائن پراکنده، آن غبار را میزدود و راهی را که بسته مینمود، دوباره به سوی تحقیق میگشود.
آیتالله شبیری افزون بر آن همه تحقیق و تتبع، استادی بزرگ بود و گروهی بسیار از عالمان و فاضلان از محضر درس او بهره بردند. برای من، اندوه این فقدان رنگی دیگر نیز دارد؛ چرا که افتخار درک محضر درس آن بزرگوار را داشتهام و از نزدیک، نه فقط وسعت دانش و دقت علمی، که ادب، وقار، فروتنی و سلوک علمی او را دیدهام.
اکنون که آن جان نازنین از میان ما رخت بربسته است، معنای این سخن بیش از همیشه در جان مینشیند:
از شمارِ دو چشم یک تن کم
وز شمارِ خرد هزاران بیش
هیهاتَ أن یأتی الزمانُ بمثلِهِ
إنَّ الزمانَ بمثلِهِ لَعَقیمُ
آری؛ روزگار در پروردن مردانی از این دست، گشادهدست نیست.
با این همه، مرگ را بر عالمان راستین چه سلطهای است؟
تن از دیده میرود، اما اثر میماند؛ صدا خاموش میشود، اما اندیشه در شاگردان و کتابها و خاطرۀ اهل علم ادامه مییابد. آنان که عمر خویش را وقف حقیقت کردهاند، در حقیقت از مرز عمر خویش گذشتهاند.
ارتحال این فقیه فروتن، محقق ژرفاندیش و مرجع بزرگ را به حوزههای علمیه،مراجع عظام تقلید، عالمان و محققان، شاگردان و ارادتمندان ایشان و بهویژه به فرزندان فاضل و خاندان مکرم آن فقید سعید تسلیت میگویم.
خداوند آن عمرِ سپریشده در خدمت علم و دین را به نیکوترین وجه بپذیرد و روح آن عالم فرزانه را در جوار اولیای خویش آرامش جاودان بخشد و چراغ دانشی را که او افروخت، در جان شاگردان و نسلهای آینده همچنان روشن نگاه دارد.
سیدمحمد هاشمی
۳۰شهریور۱۴۰۵
۹ربیع الثانی۱۴۴۸
