رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم با بیان اینکه در چنین شرایطی، کشور ما باید دو راهبرد را به موازات هم به پیش ببرد، گفت: این دو راهبرد یکی آمادگی هر چه بیشتر نظامی است و دیگری، بهکارگیری دیپلماسی قوی.
محسن میردامادی در گفتوگو با خبرنگار جماران، با اشاره به صحبتهای ضد و نقیض ترامپ در خصوص مذاکره با ایران، اظهار کرد: ترامپ یک رئیسجمهور غیرمتعارف است و نه رفتار و نه اظهاراتش، به گونهای نیست که بتوان روی او حساب باز کرد. ترامپ مکررا حرفها و تصمیمات خود را تغییر میدهد و حتی متناقض صحبت میکند. این تزلزل ترامپ تنها در مورد تصمیماتش نسبت به ایران نیست و در قبال سایر کشورها نیز شاهد همین رویکرد فریبکارانه از سمت او هستیم.
وی با بیان اینکه ترامپ سیاست خارجی خود در خاورمیانه و به خصوص در رابطه با ایران را تا حد زیادی به اسرائیل و شخص نتانیاهو واگذار کرده است، افزود: گویی ترامپ در زمینه سیاستهای آمریکا در قبال ایران، به نتانیاهو کنترات داده است. به نظر میرسد حمله اخیر به ایران نیز بیشتر با طرح و برنامه اسرائیل شروع شد که البته این برنامه بسیار متفاوتتر از آنچه انتظار داشتند، به پیش رفت.
رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم ادامه داد: با توجه به این دو نکته، طبیعتا اکنون نمیتوان به حرفهای ترامپ در مورد مذاکره و تمایل به آتشبس اعتماد کرد؛ خصوصا که حجم بسیار بالایی از نیروهای آمریکایی در حال اعزام به منطقه هستند و بر همین اساس، بسیاری معتقدند ترامپ در حال آمادهسازی مقدمات انجام یک عملیات زمینی علیه ایران است. بنابراین، اگرچه نباید ابراز تمایل ترامپ به پایان جنگ را صددرصد منتفی بدانیم؛ اما به احتمال بسیار قوی، او از طرح این اظهارات، قصد گمراهسازی ما را دارد.
میردامادی با بیان اینکه در این چهار هفتهای که از آغاز جنگ میگذرد، نیروهای نظامی ما بسیار فراتر از انتظار ظاهر شدند و عملکردی درخشان و قابل تحسین و تقدیر داشتند، عنوان کرد: همین مسأله باعث شده تصورات اولیه آمریکا و اسرائیل از ورود به این جنگ تحقق پیدا نکند و به مشکلات جدی دچار شوند. آمریکا متاثر از القائات اسرائیل، این طور تصور میکرد که نهایتا تا چند روز پس از حمله به ایران و ترور رهبر و تعدادی از نیروهای موثر در مدیریت کشور، نظام جمهوری اسلامی ساقط خواهد شد. اما عملکرد بسیار خوب نیروهای مسلح، ترامپ و نتانیاهو را در دستیابی به این هدف خود ناکام گذاشته و همین باعث شده آنان دست به اقدامات دیگر و تدارک اعزام نیرو برای عملیات زمینی بزنند.
وی اضافه کرد: با توجه به تجربه ناکام آمریکا از جنگ افغانستان و عراق، این کشور استراتژیهای خود را بر این مبنا تنظیم کرده بود که دیگر با نیروی زمینی وارد هیچ کشوری نخواهد شد. در این جنگ نیز به نظر میرسد در برنامهریزیهای اولیه آمریکا، عملیات زمینی وجود نداشته است، اما اکنون به علت عدم دستیابی به اهداف، این کشور ظاهرا تصمیم به انجام کارهای بسیار خطرناک از جمله حمله زمینی به ایران گرفته است که به گرفتاری بیشتر آمریکا منجر خواهد شد.
رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم با بیان اینکه در چنین شرایطی، کشور ما باید دو راهبرد را به موازات هم به پیش ببرد، گفت: این دو راهبرد یکی آمادگی هر چه بیشتر نظامی است و دیگری، بهکارگیری دیپلماسی قوی. دیپلماسی و میدان مکمل هم هستند؛ دیپلماتهای ما باید بتوانند موفقیتهای نیروهای نظامی را به دستاوردهای عینی و ملموس برای کشور تبدیل و از شکلگیری تهاجمات بعدی جلوگیری کنند. بنابراین، حتی اگر احتمال نتیجهبخشی دیپلماسی اندک هم باشد، حتما باید در کنار اقدامات نظامی، از این ابزار نیز استفاده کنیم.
میردامادی با بیان اینکه متأسفانه ما تا کنون در موارد بسیاری از جمله جنگ تحمیلی ۸ ساله و پرونده هستهای، به هماهنگی بین میدان و دیپلماسی بیتوجه بودهایم، اظهار کرد: در جنگ با عراق، در دو مقطع بسیار مهم (یکی پس از فتح خرمشهر و دیگری پس از فتح فاو)، میتوانستیم با استفاده از دیپلماسی، جنگ را از موضع قدرت به پایان برسانیم و امتیازات خوبی از طرف مقابل بگیریم. اما از چنین موقعیتهایی بهره نبردیم. اکنون باید توجه کنیم که ضمن حفظ توان نظامی خود، برای دیپلماسی هم جایگاه قائل باشیم و در صورت به وجود آمدن فرصت مناسب، از آن استفاده کنیم.
وی با اشاره به مواردی از جمله تضمین عدم شروع جنگی دیگر و پرداخت غرامت که ایران به عنوان شروط خود برای پایان جنگ مطرح کرده، گفت: زمانی که دو طرف جنگ وارد مذاکره میشوند، خواستههای مطلوب خود را مطرح میکنند. اکنون نیز هم آمریکاییها شرایط ۱۵گانهای را اعلام کردهاند که بسیاری از آنها مورد قبول ما نیست و هم ایران شروطی را مطرح کرده که آمریکا با تمام آنها موافقت ندارد. در صورت انجام مذاکره، دو طرف باید بدهوبستان کنند تا توافق حاصل شود.
این استاد بازنشسته دانشگاه تهران ادامه داد: تأکید ایران بر اخذ تضمین برای عدم شروع جنگ، کاملا منطقی و قابل دفاع است. ایران نمیتواند مانند جنگ ۱۲ روزه، با آتشبس موافقت کند و مدتی بعد با یک حمله شدیدتر مواجه شود. لذا این خواسته ایران کاملا منطقی است. در مورد غرامت نیز در صورت پیگیریهای ایران، حتما آمریکا در مراجع حقوقی بینالمللی محکوم به پرداخت غرامت خواهد شد، زیرا بدون هیچ دلیل حقوقی به ایران حمله کرده است. بنابراین، این نیز خواستهای منطقی است که ایران مطرح میکند.
میردامادی با اشاره به تأکیدات ایران مبنی بر تعریف رژیمی جدید برای تنگه هرمز، بیان کرد: به نظر من در این جنگ، خودبهخود رژیم جدیدی برای تنگه هرمز شکل گرفته است. البته من تردید دارم که در حقوق بینالملل بتوان رژیم مشخص جدیدی برای این تنگه تعریف کرد و آن را در مرجعی به تصویب رساند، اما به نظر میرسد اکنون دنیا پذیرفته که حاکم تنگه هرمز، ایران است و در آینده هم هر موقع منافع ایران مورد خطر جدی قرار گیرد، کشورمان این توانایی را دارد که نظر خود را بر تنگه هرمز اعمال کند. بنابراین، به نظرم حتی اگر این موضوع به یک متن حقوقی هم تبدیل نشود، در جنگ فعلی به اثبات رسیده و خودبهخود یک رژیم جدید برای تنگه هرمز ایجاد شده است.
