کمبود شغل مناسب و بیکاری گسترده در میان جوانان باعث شده است که تعداد فزایندهای از هندیها، از جمله فارغالتحصیلان و کارگران ماهر که بسیاری از آنها انگلیسی صحبت میکنند، به دنبال فرصتهای شغلی در خارج از کشور باشند.
به گزارش جماران، هند با چیزی مواجه است که روزنامه فایننشال تایمز بریتانیا آن را نسخه ویژهای از «شوک چین» توصیف میکند، اما این پرجمعیتترین کشور جهان به جای صادرات مازاد عظیم کالاهای صنعتی به بازارهای جهانی، میلیونها کارگر را به بازارهای کار خارجی سوق میدهد، زیرا اقتصاد داخلی قادر به ارائه مشاغل مناسب برای تعداد فزایندهای از افرادی که وارد بازار کار میشوند، نیست.
دانشگاههای هند سالانه حدود ۵ میلیون دانشجو فارغالتحصیل میکنند، در حالی که تقریباً یک میلیون نفر هر ماه به بازار کار میپیوندند. این سرعت، فراهم کردن فرصتهای شغلی مولد که بتواند این تعداد را در خود جای دهد، علیرغم نرخ رشد بالای اقتصاد هند، را به یکی از برجستهترین چالشهای پیش روی آن تبدیل میکند.
به گزارش فایننشال تایمز، کمبود شغل مناسب و بیکاری گسترده در میان جوانان باعث شده است که تعداد فزایندهای از هندیها، از جمله فارغالتحصیلان و کارگران ماهر که بسیاری از آنها انگلیسی صحبت میکنند، به دنبال فرصتهای شغلی در خارج از کشور باشند.
مهاجرت گسترده
هند بزرگترین منبع مهاجران بینالمللی در جهان است و تقریباً ۱۸.۵ میلیون هندی در سال ۲۰۲۴ در خارج از کشور زندگی میکنند که تعداد زیادی از آنها در کشورهای انگلیسی زبان و امارات متحده عربی متمرکز هستند.
در طول دهه گذشته، هندیها اکثریت قریب به اتفاق درخواستهای ویزای H-1B ایالات متحده برای متخصصان در زمینههای منتخب را تشکیل دادهاند، در حالی که بریتانیا بین سالهای 2021 تا 2025 از نزدیک به یک میلیون هندی استقبال کرده است.
در استرالیا، هندیهای متولد خارج از کشور سال گذشته از همتایان متولد انگلستان خود پیشی گرفتند و برای اولین بار به بزرگترین گروه افرادی تبدیل شدند که در خارج از کشور متولد شدهاند.
دولت نارندرا مودی، نخست وزیر هند، در تلاش است تا نیروی کار عظیم هند، که شامل دومین مجموعه بزرگ فارغ التحصیلان علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات در جهان است را جذب کند تا کمبود مهارتها و جمعیت سالخورده در سایر اقتصادها را برطرف کند.
وزیر امور خارجه هند، اس جایشانکار، گفت که کشورش با ۲۶ کشور توافقنامههای جابجایی نیروی کار امضا کرده است و کار بر روی توافقنامههای بیشتر در حال انجام است، در حالی که ترتیبات جابجایی نیروی کار به بخش مهمی از مذاکرات تجاری دوجانبه دهلی نو تبدیل شده است.
درآمد حاصل از حواله
به گزارش این روزنامه ، مهاجرت کارگران سود مالی قابل توجهی برای اقتصاد هند به همراه دارد، زیرا این کشور سال گذشته حدود ۱۵۰ میلیارد دلار حواله دریافت کرده است که معادل حدود ۳ درصد از تولید ناخالص داخلی است و آن را به بزرگترین دریافت کننده حوالههای مالی در جهان تبدیل میکند.
هندیهای خارج از کشور همچنین منبع ارز خارجی، سرمایهگذاری و تخصص هستند. در طول تابستان، بانکهای هندی با تشویق اعضای مهاجر به بازگرداندن پساندازهای خود به هند، در اقدامی با هدف حمایت از روپیه، بیش از 50 میلیارد دلار جمعآوری کردند.
مهاجرت نیروی کار نیز در کاهش فشار بر بازار کار محلی نقش دارد، اما این امر هزینه اقتصادی دارد. برآوردهای ذکر شده توسط فایننشال تایمز نشان میدهد که مهاجرت کارگران ماهر میتواند سالانه بین ۳۵ تا ۵۰ میلیارد دلار برای هند هزینه داشته باشد، که بخشی از آن به دلیل از دست رفتن پتانسیل افزایش بهرهوری است.
چالش شغلی
این روزنامه اشاره میکند که اتکا به صادرات نیروی کار نیز با چالشهایی روبرو است، زیرا بحث بر سر مهاجرت در تعدادی از اقتصادهای پیشرفته تشدید شده و برخی کشورها سیاستهای خود را در قبال نیروی کار خارجی تشدید میکنند.
این مشکل در ایالات متحده ، جایی که دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بررسی دقیق ویزاهای H-1B را تشدید کرده و هزینههای مربوطه را افزایش داده است، بیشتر به چشم میآید . این ویزاها یکی از مهمترین مسیرهای مورد استفاده متخصصان هندی برای کار در بازار آمریکا هستند.
فایننشال تایمز معتقد است که این تحولات میتواند توانایی دهلی نو را در تکیه بر بازارهای کار خارجی برای جذب بخشی از افزایش مداوم نیروی کار خود محدود کند.
به نوشته این روزنامه، این پدیده یک چالش اقتصادی عمیقتر را آشکار میکند: نیاز هند به ایجاد تعداد کافی شغل مولد برای بهرهبرداری از وزن جمعیتی خود، به جای تکیه فزاینده بر وجوه ارسالی کارگران و مهاجران خارج از کشور.
در حالی که «شوک چین» به هجوم کالاهای تولیدی به بازارهای جهانی در نتیجه ظرفیت تولید مازاد مرتبط بود، نسخه هندی آن با خروج نیروی کار در نتیجه شکاف فزاینده بین رشد نیروی کار و توانایی اقتصاد محلی در فراهم کردن مشاغل مناسب برای آن، نمایان میشود.
