در واکنش، سیانان بیانیهای صادر کرد و حمله شخصی به خبرنگارش را محکوم کرد و اظهار داشت که هولمز «یکی از محترمترین و موفقترین روزنامهنگارانی است که کاخ سفید را پوشش میدهد».
به گزارش جماران، دونالد ترامپ ، رئیس جمهور آمریکا ، در جریان یک مراسم رسمی که یک کودک ۱۰ ساله نیز در آن حضور داشت، با صدای بلند کریستین هولمز، خبرنگار سیانان، را در دفتر بیضیشکل کاخ سفید ، به خاطر «فریاد زدن» و «بیاحترامی» سرزنش کرد.
بر اساس آن چه در یک کلیپ ویدیوییآمده است، هولمز سعی کرد از ترامپ سوالی بپرسد، اما ترامپ حرف او را قطع کرد و گفت: «شما دارید به این مرد جوان خیلی بیاحترامی میکنید، باشه؟» اشاره او به کودکی به نام ناتانیل ری بود که اخیراً پس از نجات از امواج خروشان در کالیفرنیا مورد تجلیل قرار گرفت.
ترامپ سپس رو به کودک کرد و از او پرسید که نظرش در مورد رفتار خبرنگار چیست، سپس از او پرسید: «برای چه کسی کار میکنی؟» او پاسخ داد: «سیانان» و ترامپ در پاسخ گفت: «شبکه خبری جعلی»، در حالی که هولمز توضیح داد که فقط میخواسته سوالش درباره کره جنوبی را ادامه دهد.
ترامپ در پاسخ به او حمله کرد و گفت: «تو پرسروصدا و آزاردهندهای» و افزود: «تو یک کانال خبری جعلی هستی، تو یک خبرنگار جعلی هستی و اخبار جعلی منتشر میکنی.»
ویدیوی این رویارویی به طور گسترده در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشته شد و واکنشهای زیادی به صحنهای که نشان میداد ترامپ خبرنگار را جلوی کودک توبیخ میکند و تنش و تبادل نظر تند بین دو طرف، برانگیخت.
انتشار مجدد این کلیپ بار دیگر سبک تهاجمی ترامپ در برخورد با خبرنگاران، به ویژه در رویدادها و کنفرانسهای رسمی را در کانون توجه قرار داده است، زیرا او پیش از این نیز بر سر سوالات خبرنگاران یا گزارشهای رسانهای با آنها درگیر شده بود.
واکنش کاخ سفید
در بحبوحه واکنشها به این حادثه، حساب کاربری «تیم واکنش سریع ۴۷» کاخ سفید حمله شدیدی به هولمز آغاز کرد و او را «مایه شرمساری و تحقیر حرفهای که ادعا میکند به آن مشغول است» توصیف کرد.
در این حساب کاربری آمده است که رئیس جمهور ترامپ میزبان یک «نجات دهنده قهرمان» در دفتر بیضی شکل بوده و خبرنگار را متهم کرده است که از این فرصت برای «حمله ای بی ارزش» به یکی از دستیاران رئیس جمهور استفاده کرده و سپس به او توهین های شخصی کرده است.
این حساب کاربری در حمله خود افزود: «کریستین هولمز، فرزندانت روزی با این سوال نفرتانگیز و غیرانسانی تو مواجه خواهند شد و از اینکه پدر یا مادری دارند که تا این حد بیرحم و انتقامجو است، احساس انزجار و شرمساری خواهند کرد.» این موضوع را «عمیقا نگرانکننده» توصیف کرد.
واکنش سیانان
در واکنش، سیانان بیانیهای صادر کرد و حمله شخصی به خبرنگارش را محکوم کرد و اظهار داشت که هولمز «یکی از محترمترین و موفقترین روزنامهنگارانی است که کاخ سفید را پوشش میدهد».
این شبکه اعلام کرد که خبرنگارش «کار خود را انجام داد و از رئیس جمهور ایالات متحده سوالی دشوار، مناسب و قابل توجه از طرف مردم آمریکا پرسید» و افزود که مقامات دولتی «آزادند گزارشهایی را که با آنها مخالف هستند، به چالش بکشند».
اما این شبکه تأکید کرد که «حملات شخصی به روزنامهنگاران به دلیل پرسیدن سوال، نامناسب است و ما با اصول مطبوعات آزاد موافق نیستیم.» و افزود: «ما قاطعانه از کریستین حمایت میکنیم و این حملات را با شدیدترین لحن ممکن رد میکنیم.»
تعامل گسترده
این حادثه جنجال گستردهای را در مورد محدودیتهای رویارویی بین مقامات و روزنامهنگاران در داخل کاخ سفید برانگیخت، به ویژه از آنجایی که این حادثه در جریان یک رویداد رسمی و در حضور کودکی رخ داد که محور مراسم تجلیل بود.
واکنشها بر نحوهی تغییر بحث از سوال یک روزنامهنگار به درگیری شخصی بین ترامپ و خبرنگار و اظهارات تند همراه با آن در مقابل حاضران متمرکز بود.
نیک سورتور، روزنامهنگار آمریکایی، با کنایه در مورد این حادثه در شبکههای اجتماعی نوشت: «هاهاها! رئیسجمهور ترامپ همین الان خبرنگار سیانان را به خاطر «داد زدن» در داخل دفتر بیضیشکل توبیخ کرد و حتی کودک ۱۰ سالهای را که کنارش ایستاده بود، وادار به موافقت کرد.»
سورتور در ادامه با اشاره به این صحنه خاطرنشان کرد که ترامپ از کودک خواسته تا نظر خود را در مورد رفتار خبرنگار بیان کند، با توجه به اینکه این وضعیت نشان دهنده شدت رویارویی رخ داده در داخل دفتر بیضی شکل است.
این حادثه همچنین با توجه به انتقاد مکرر ترامپ از برخی سازمانهای خبری و اتهامات او مبنی بر ارائه پوشش جانبدارانه یا انتشار آنچه او «اخبار جعلی» مینامد، بحث در مورد رابطه پرتنش بین ترامپ و رسانهها را دوباره داغ کرد.
از سوی دیگر، سازمانهای رسانهای و روزنامهنگاران معتقدند که انتقاد از پوشش رسانهای نباید به دلیل سوالاتی که روزنامهنگاران مطرح میکنند، به حمله شخصی به آنها تبدیل شود، آن هم در زمانی که این حادثه سوالاتی را در مورد محدودیتهای گفتمان سیاسی نسبت به مطبوعات و نقش رسانهها در پاسخگو کردن مقامات مطرح میکند.
