نشریه «اکونومیست» در گزارشی نوشته است که تنها شش ماه پس از آغاز جنگ با ایران، حمایت افکار عمومی آمریکا از این درگیری به پایینترین سطح ثبتشده برای یک جنگ رسیده است. افزایش قیمت نفت و بنزین، فشار بیشتر بر هزینههای زندگی و نبود اهداف روشن و راهبرد خروج، نارضایتی رأیدهندگان را تشدید کرده و میتواند به بهای سنگینی برای دونالد ترامپ و جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای تمام شود.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، نشریه «اکونومیست» در گزارشی به بررسی کاهش بیسابقه حمایت افکار عمومی آمریکا از جنگ با ایران پرداخت و نوشت: در نزدیکی بنای سنگی و خاکستری یادبود مارتین لوتر کینگ در واشینگتن، جام طلایی بزرگی در تجلیل از دونالد ترامپ نصب شده است. «جام مشارکت در جنگ ایران» که طنزپردازانی ناشناس آن را برپا کردهاند، کنایهای به این معناست که در میدان نبرد، پیروزی اهمیت ندارد و صرفاً شرکت کردن مهم است.
در نوشته حکشده روی این جام آمده است: «در حالی که برخی خود را درگیر نتایج قابلاندازهگیری میکنند، رئیسجمهور ترامپ شجاعت مشارکت کردن را از خود نشان داد.»
مائورا فلینت، راهنمای گردشگری محلی، میگوید این شوخی «بسیار خندهدار» است، اما واقعیت جنگ طولانی آقای ترامپ در ایران بههیچوجه خندهدار نیست. او با گلایه میگوید: «ترامپ راهبرد مناسبی برای خروج ندارد. هیچ پایانی هم در چشمانداز دیده نمیشود.»
به نظر میرسد رأیدهندگان آمریکایی نیز با او همعقیدهاند. همزمان با فروپاشی آتشبس، نظرسنجی رویترز/ایپسوس نشان میدهد چهارپنجم مردم آمریکا معتقدند جنگ برای «مدتی طولانی» ادامه خواهد یافت. طبق نظرسنجی اکونومیست/یوگاو نیز نزدیک به نیمی از مردم تصور میکنند این جنگ یک سال یا بیشتر به طول خواهد انجامید.
افراد اندکی چنین چشماندازی را مطلوب میدانند. میزان خالص تأیید تصمیم آقای ترامپ برای حمله به ایران در میان آمریکاییها اکنون به منفی ۳۰ درصد رسیده است. شش سال طول کشید تا جنگ ویتنام به اندازهای منفور شود که جنگ ایران تنها در مدت شش ماه به آن رسیده است.
لری ساباتو از دانشگاه ویرجینیا میگوید نکته قابلتوجه فقط شدت مخالفت مردم با جنگ نیست، بلکه سرعت شکلگیری این مخالفت نیز اهمیت دارد.
او میگوید: «جنگ با ایران، نامحبوبترین درگیری در میان آمریکاییها از زمانی است که نظرسنجیها آغاز شدهاند. این موضوع از همان روز نخست جنگ صادق بوده است.»
ساباتو میافزاید هرچه جنگ بیشتر ادامه پیدا کند، «هزینهها نیز افزایش خواهد یافت و یکی از این هزینهها، کاهش حمایت از ترامپ و حزب جمهوریخواه در انتخابات میاندورهای خواهد بود.»
حمایت عمومی از جنگهایی که دولتها با اختیار خود آغاز میکنند، اغلب در ابتدا بالا است، اما بهتدریج کاهش مییابد. برای نمونه، هنگامی که آمریکا در سال ۲۰۰۱ برای نخستین بار به طالبان در افغانستان حمله کرد، نزدیک به ۹۰ درصد آمریکاییها از این اقدام حمایت میکردند.
جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور وقت آمریکا، توجیه روشنی برای این حمله ارائه کرده بود: طالبان به تروریستهایی پناه داده بود که در ۱۱ سپتامبر همان سال، هواپیماهای مملو از مسافران غیرنظامی را به برجهای نیویورک کوبیدند.
بر اساس نظرسنجیهای مؤسسه گالوپ، ۱۳ سال طول کشید تا میزان حمایت از حمله به افغانستان به کمتر از ۵۰ درصد برسد؛ زمانی که بیش از ۲ هزار آمریکایی کشته و ۲۰ هزار نفر دیگر زخمی شده بودند.
شمار بسیار کمتری از آمریکاییها در جنگ ترامپ جان باختهاند؛ این تعداد تاکنون ۱۷ نفر بوده است. بااینحال، جنگ بهسرعت و به شکلی که درک آن برای رأیدهندگان آسان است، به جیب مردم آمریکا فشار وارد کرده است.
پیش از آنکه ترامپ به ایران حمله کند، تنگه هرمز باز بود؛ اما اکنون دیگر چنین نیست. پس از تلاشهای گسترده برای شکستن تسلط ایران بر این گلوگاه دریایی، آقای ترامپ مدعی شد: «به لطف قدرت شگفتانگیز ارتش ایالات متحده، نفت مانند هیچ زمان دیگری در جریان است.»
اما کارشناسانی که چنین موضوعاتی را اندازهگیری میکنند، نظر دیگری دارند. قیمت نفت برنت در مقاطعی افزایش و کاهش یافته است، اما صعود اخیر آن باید جمهوریخواهان را نگران کند. قیمت نفت برنت از ابتدای ماه ژوئیه تاکنون، از بشکهای ۷۲ دلار به ۸۸ دلار افزایش یافته است.
قیمت بنزین در آمریکا نیز اکنون به حدود ۴ دلار برای هر گالن رسیده؛ درحالیکه پیش از آغاز جنگ، این رقم حدود ۳ دلار بود.
جنگ ویتنام که شمار عظیمی از نیروهای زمینی آمریکا را درگیر کرده بود، بهسرعت به موضوعی تبدیل شد که رأیدهندگان آن را «مهمترین مشکل» پیش روی آمریکا میدانستند؛ موضوعی که نظرسنجیهای گالوپ آن را نشان میداد.
مردم آمریکا چنین دیدگاهی درباره جنگ ایران ندارند، اما به مؤسسات نظرسنجی میگویند مسائلی که بیش از همه برایشان اهمیت دارد، شامل «هزینه بالای زندگی» و «رهبری ضعیف» است.
بنابراین، جنگ ایران با وجود هزینه نسبتاً محدود آن از نظر تلفات جانی آمریکاییها، میتواند به مشکلی بزرگ در انتخابات برای جمهوریخواهان تبدیل شود.
در میان رأیدهندگان دموکرات، میزان خالص تأیید جنگ منفی ۸۴ درصد است. در میان رأیدهندگان مستقل نیز میزان خالص حمایت در سطحی بسیار پایین و معادل منفی ۵۲ درصد قرار دارد.
در واقع، تنها گروه بزرگ سیاسی که همچنان از جنگ حمایت میکند، جمهوریخواهان حامی جنبش ماگا هستند که میزان خالص تأیید جنگ در میان آنان به مثبت ۷۲ درصد میرسد. بااینحال، حتی این گروه که از وفادارترین حامیان ترامپ محسوب میشود نیز در حال تردید است.
نظرسنجی واشینگتنپست/ایپسوس نشان میدهد برای نخستین بار، بهطور معناداری بیش از نیمی از حامیان ترامپ میگویند عملکرد او را فقط «تا حدودی» تأیید میکنند، نه اینکه «قویاً» از آن حمایت کنند.
جمهوریخواهانی که خود را «غیرماگا» معرفی میکنند نیز بهشدت از جنگ رویگردان شدهاند. میزان خالص تأیید جنگ در میان آنان از مثبت ۲۶ درصد در ماه آوریل به منفی ۲۵ درصد در حال حاضر سقوط کرده است.
سیاستمداران دموکرات نیز حملات خود را آغاز کردهاند. در جلسه بررسی صلاحیت جولز هرست، نامزد آقای ترامپ برای نظارت بر بودجه پنتاگون، که روز ۱۴ ژوئیه برگزار شد، سناتورهای دموکرات دولت را متهم کردند که هزینه جنگ را کمتر از میزان واقعی اعلام میکند.
پنتاگون رقمی در حدود ۳۰ میلیارد دلار را اعلام کرده است که عمدتاً شامل هزینه مهمات مصرفشده و سوخت میشود.
الیسا اسلاتکین، سناتور ایالت میشیگان، با افزودن هزینه تعمیر پایگاههای نظامی آمریکا و خسارت واردشده به مصرفکنندگان آمریکایی، برآوردی سرانگشتی ارائه کرد که بیش از شش برابر رقم اعلامشده از سوی پنتاگون بود.
او همچنین از معاملات پنتاگون با شرکتهایی انتقاد کرد که پسران آقای ترامپ در آنها منافع مالی دارند.
مایک لاولر، نماینده جمهوریخواه آسیبپذیر از یک حوزه انتخاباتی رقابتی در ایالت نیویورک، میگوید برخی از همکاران دموکراتش درباره جنگ «مزخرف» میگویند.
به ادعای او، ترامپ تصمیمی «دشوار اما ضروری» گرفته است تا تهدید برنامه هستهای ایران و حمایت این کشور از تروریسم را از میان ببرد. او میافزاید: «نمیدانم چقدر طول خواهد کشید؛ اما همانطور که در ۴۷ سال گذشته دیدهایم، حکومت ایران قابلاعتماد نیست. بنابراین، تنها چیزی که آنها درک خواهند کرد، اقدام نظامی است.»
دموکراتی که در انتخابات ماه نوامبر برای کنار زدن لاولر تلاش میکند، کهنهسربازی به نام کیت کانلی است که بهشدت از جنگ انتقاد کرده است. او در مطلبی نوشت که ترامپ آمریکا را «بدون اهداف نظامی روشن یا راهبردی برای خروج، وارد یک درگیری کرده است».
مدل انتخاباتی اکونومیست برای انتخابات میاندورهای، احتمال شکست لاولر در انتخابات نوامبر را ۶۸ درصد برآورد میکند. این مدل همچنین احتمال تصاحب مجلس نمایندگان از سوی دموکراتها را ۸۲ درصد و احتمال به دست گرفتن مجلس سنا از سوی این حزب را ۴۵ درصد میداند.
آرون دیوید میلر از بنیاد کارنگی میگوید مشکلات ترامپ برای خارج کردن خود از جنگ ایران، او را به یاد سخنان لیندون جانسون درباره جنگ ویتنام میاندازد: «احساس میکنم مانند یک مسافر کنار جادهای هستم که در بزرگراهی در تگزاس، وسط طوفان تگرگ گرفتار شده است. نمیتوانم فرار کنم، نمیتوانم پنهان شوم و نمیتوانم آن را متوقف کنم.»
