نویسنده تأکید میکند ترامپ عملاً یک فاجعه جهانی ایجاد کرده و مشخص نیست توانایی پایان دادن به این وضعیت را داشته باشد. هرچند ترس از زیانهای اقتصادی میتواند محرکی قدرتمند باشد، اما این عامل لزوماً برای خارج کردن ایالات متحده از باتلاقی که بهواسطه رویکرد مداخلهجویانه و جاهطلبیهای او شکل گرفته، کافی نخواهد بود.
به گزارش سرویس بین الملل جماران؛ جیت هیر در یادداشتی نوشت:
اگر رنج انسانی ناشی از جنگ تأثیری بر دونالد ترامپ نداشته باشد، شوک اقتصادی حاصل از این درگیری موضوعی متفاوت است؛ نه از آن جهت که او نگران تبعات اقتصادی برای مردم است، بلکه به این دلیل که بهخوبی میداند آشفتگی اقتصادی میتواند به یک معضل جدی سیاسی برای خودش تبدیل شود.
در بهترین حالت، پایان سریع جنگ زمانی ممکن است که اخبار منفی اقتصادی، ترامپ را آنقدر تحت فشار قرار دهد که مسیر خود را تغییر دهد. با این حال، حتی در چنین شرایطی نیز یافتن یک مسیر خروج آسان از بحران، بسیار دشوار خواهد بود.
دولت ایران که در جریان مذاکرات و همزمان با آن، دو بار هدف حملات قرار گرفته است، بهوضوح تمایلی به پذیرش آتشبس ندارد. در مقابل، به نظر میرسد رویکرد تهران مبتنی بر وارد کردن حداکثر خسارت ممکن است تا از این طریق، اعتبار و قدرت بازدارندگی خود را بازیابی کند.
نویسنده تأکید میکند ترامپ عملاً یک فاجعه جهانی ایجاد کرده و مشخص نیست توانایی پایان دادن به این وضعیت را داشته باشد. هرچند ترس از زیانهای اقتصادی میتواند محرکی قدرتمند باشد، اما این عامل لزوماً برای خارج کردن ایالات متحده از باتلاقی که بهواسطه رویکرد مداخلهجویانه و جاهطلبیهای او شکل گرفته، کافی نخواهد بود.
این گزارش بر یک نکته کلیدی تأکید دارد:
اقتصاد جهانی به متغیر تعیینکننده جنگ تبدیل شده است. اگرچه میدان درگیری نظامی است، اما فشار واقعی ممکن است از بازارها، قیمت انرژی و بیثباتی اقتصادی ناشی شود—عاملی که میتواند مسیر تصمیمگیری سیاسی را تغییر دهد، حتی اگر ملاحظات انسانی چنین اثری نداشته باشند.
