تا چند هفته پیش، به نظر می‌رسید که درگیری در اوکراین به ماه‌های تلخ زمستانی که در جای خود منجمد شده است، پیش می‌رود - بدون اینکه هیچ یک از طرفین پیشرفت قابل‌توجهی نداشته باشند.

به گزارش جماران به نقل از سی ان ان  این پیش‌آگهی با حمله ناگهانی و موفقیت‌آمیز اوکراین در بیشتر خارکیف اشغالی تغییر کرده است، که حامیان غربی اوکراین را به همان اندازه که منجر به اتهامات در مسکو شده است، برانگیخته است.

ارتش روسیه اکنون باید از خود بپرسد که چه نوع نیرو و دقیقاً در کجا مستقر شده‌اند، پس از اینکه اوکراین در یک هفته سرزمین‌های بیشتری را نسبت به نیروهای روسیه در پنج ماه تصرف کرد، ابتکار عمل را دوباره به دست آورد.

پویایی های سیاسی مهمی نیز دخیل هستند. کرملین با انتخاب‌های سختی روبروست: آیا بسیج عمومی برای تقویت مجدد واحدهای خود در اوکراین و نحوه مدیریت کسری بودجه - حتی اگر در ذخایر خارجی تاریخی بالایی قرار دارد، اعلام شود.

بسیار فراتر از صحنه جنگ، روسیه باید انتخاب کند که تا چه اندازه از نفوذ خود بر عرضه گاز اروپا استفاده کند، زیرا دولت‌ها آماده می‌شوند تا هزینه‌های کلان برای کاهش اثرات عرضه بسیار محدود را کاهش دهند.

یک معضل بالقوه دیگر: اولین نشانه‌ها مبنی بر اینکه حمایت چین از تهاجم روسیه، که هرگز از صمیم قلب نبود، ممکن است کاهش یابد.

میدان جنگ در حال تغییر

ضد حمله خیره‌کننده اوکراین در سرتاسر خارکف، همراه با پیشرفت‌های فرسایشی بیشتر در جنوب، گزینه‌های بدی را برای کرملین و وزارت دفاع روسیه که بسیار مورد انتقاد قرار گرفته‌اند، ارائه کرده است.

با نزدیک شدن به فصل زمستان، آنها باید انتخاب کنند که کدام جبهه را در اولویت قرار دهند و آیا تلاش برای تحقق هدف اعلام شده پوتین یعنی تصرف مناطق دونتسک و لوهانسک را دو چندان کنند. روس ها در حال حاضر حدود 20 درصد از اراضی اوکراین از جمله کریمه و بخش هایی از جنوب را در اختیار دارند.

تصرف دونتسک اکنون برای روس ها امری بلندتر است. هفت ماه جنگ کمبودهای لجستیک روسیه را نشان داده است که در هوای سردتر و مرطوب تر آسان تر نخواهد بود.

در عرض چند روز، روسیه یکی از سه محور حمله را در دونتسک از دست داد. از اواخر ژوئن تاکنون هیچ پیشرفتی در مورد دو مورد دیگر حاصل نشده است.

در عین حال، به لطف موفقیت اوکراین در قطع تدارکات در سراسر رودخانه دنیپرو و ​​در هدف قرار دادن پست های فرماندهی و انبارهای مهمات، پدافند روسیه در خرسون با وجود تقویت شدن، تحت فشار فزاینده ای قرار دارد.

ارتش روسیه تعداد زیادی واحد جدید برای تزریق به درگیری ندارد. سپاه سوم ارتش که اخیراً پا به پا شده است، عمدتاً شامل گردان های داوطلب است که در سراسر مناطق روسیه استخدام شده اند. سایر گروه های تاکتیکی گردان پس از متحمل شدن خسارات سنگین دوباره تشکیل شده اند. گزارش های مداومی از به هم ریختگی نظم و انضباط در میان واحدهای روسی وجود دارد. عقب نشینی بی نظم در خارکف، با مقادیر زیادی سخت افزار نظامی رها شده، گواهی بر آن است -- و مشکلات مزمن فرماندهی که یک شبه برطرف نمی شوند.

بدیهی است که اوکراین هزاران سرباز از جمله بسیاری از بهترین واحدهای خود در دونباس را نیز از دست داده است. و یکی از مقامات نظامی ناتو به سی‌ان‌ان گفت که در حالی که گشت و گذار در سراسر اوکراین یک تقویت بزرگ برای روحیه بود، "من نمی توانم تصور کنم که یک اتفاق دو بار اتفاق بیفتد."

و تعداد نیروهای توپخانه و موشکی روسیه هنوز بسیار بیشتر از نیروهای اوکراین است. اما نتوانسته است از این برتری برای دستاوردهای روی زمین استفاده کند. حدود 40 درصد از دونتسک تحت کنترل اوکراین است.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه روز جمعه به این موضوع اذعان کرد و گفت که عملیات تهاجمی در دونباس "با سرعت آهسته پیش می رود، اما ادامه می یابد. به تدریج، به تدریج، ارتش روسیه مناطق جدیدی را اشغال می کند."

و با وجود فراخوان مسکو برای بسیج عمومی، این امر هنوز بعید به نظر می رسد. پوتین گفت: ما فقط با بخشی از ارتش روسیه می‌جنگیم، بخشی که قرارداد دارد... بنابراین، ما در این بخش عجله نداریم.

پیروزی اوکراین؟

برخی از ناظران شروع به این سوال کرده اند که آیا پیروزی اوکراین قابل تصور است یا خیر. این بستگی به تعریف پیروزی دارد. این قصد اعلام شده رئیس جمهور زلنسکی برای بازپس گیری تمام سرزمین های اشغالی و همچنین کریمه است.

ژنرال دیوید پترائوس، مدیر سابق سیا و فرمانده نیروهای نظامی آمریکا در عراق، گفت که انتظار دارد اوکراین سرزمین‌هایی را که روس‌ها از فوریه به تصرف خود درآورده‌اند، پس بگیرد و «حتی می‌توان تصور کرد که با کمک فزاینده مقاومت در مناطق اشغالی، کریمه و دونباس را بازپس گیرند».

پترائوس به سی ان ان گفت، اما این کار زمان می برد و شامل جنگ سختی می شود. اگر هدف اوکراین این بود، خطوط عرضه آن کشیده می شد و واحدهای بهتر آن نازک می شدند. به نوبه خود، نیروهای اوکراینی در برابر حملات متقابل آسیب پذیر خواهند بود.

در نهایت، موفقیت اوکراین در میدان نبرد به عرضه مستمر و گسترده سخت افزار غربی بستگی دارد. جلسات در چند هفته آینده مشخص خواهد کرد که چه چیزی در این خط لوله وجود دارد، اما موجودی در چندین کشور در حال کاهش است.

مقامات ایالات متحده همچنین نگران هستند که اوکراین ممکن است دست خود را بیش از حد بازی کند. ایالات متحده همچنان در مورد ارسال تسلیحات به اوکراین که بردی بیش از 80 کیلومتر (نزدیک به 50 مایل) دارند و بنابراین می توانند به عمق روسیه حمله کنند، بسیار محتاط است. این کشور تاکنون در برابر درخواست‌های اوکراینی برای سامانه‌های موشکی تاکتیکی دوربرد ارتش (ATACMS) که بردی تا 300 کیلومتر دارند، مقاومت کرده است.

برخی از مقامات غربی بیم دارند که تحقیر کرملین ممکن است واکنش غیرقابل پیش بینی، حتی از جمله سلاح های هسته ای تاکتیکی را برانگیزد.

معاون سابق دبیرکل ناتو، رز گوتمولر، این هفته به بی‌بی‌سی گفت: «در حال حاضر نگران چنین سناریویی هستم... هدف تلاش برای واداشتن اوکراینی‌ها به تسلیم در وحشت است».

در ماه فوریه، در آستانه تهاجم، پوتین هشدار داد که هر کشوری که در سر راه روسیه قرار گیرد با "پیامدهایی روبرو خواهد شد که هرگز در تاریخ خود ندیده است."

اما اولگا اولیکا، مدیر برنامه اروپا و آسیای مرکزی در گروه بحران بین‌المللی، معتقد است که کرملین با چنین تشدید تنش‌هایی روبه‌رو نمی‌شود، زیرا «انفجار سلاح‌های کشتار جمعی باعث انتقام‌جویی بین‌المللی، از جمله، احتمالاً دخالت مستقیم نظامی ناتو می‌شود. "

به نظر می‌رسد جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، این موضوع را در یک مصاحبه «60 دقیقه» تأیید کرده است - کلیپی از آن در روز جمعه از شبکه CBS Evening News پخش شد. وی به پوتین نسبت به تشدید بیشتر درگیری ها در اوکراین هشدار داد و گفت اگر کرملین از سلاح های شیمیایی یا هسته ای در جنگ استفاده کند، عواقبی در پی خواهد داشت.

بایدن گفت: "نکن. نکن. نکن. این چهره جنگ را بر خلاف هر چیزی از زمان جنگ جهانی دوم تغییر می دهد." بایدن در پاسخ به سوال اسکات پلی، پاسخ ایالات متحده در صورت استفاده روسیه از سلاح شیمیایی یا هسته‌ای چه خواهد بود، بایدن گفت که این امر "نتیجه" خواهد بود.

تحلیلگران دیگر اشاره می‌کنند که استفاده از سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی مزایای نظامی محدودی به همراه خواهد داشت و ممکن است ارتش حتی از دستور پوتین برای استفاده از آن سرپیچی کند.

ژنرال والری زالوژنی، فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین گفت: «تصور این که حتی حملات اتمی به روسیه اجازه دهد اراده اوکراین برای مقاومت را بشکند، سخت است.

روسیه هنوز زرادخانه ترسناکی از موشک‌های بالستیک و دیگر موشک‌ها را در اختیار دارد که می‌توان از آنها نه برای به دست آوردن قلمرو، بلکه برای وارد کردن آسیب‌های فاجعه‌بار به زیرساخت‌های اوکراین استفاده کرد: برق، آب و ارتباطات.

در تلویزیون دولتی روسیه، کارشناسان درباره نابودی زیرساخت های برق و آب اوکراین بحث کرده اند. و نشانه‌هایی از انجام این کار توسط نیروهای موشکی روسیه وجود دارد - با حمله به منابع برق در خارکف و دروازه‌های هیدرولیک به مخزن در کریو ریه در روزهای اخیر.

با این وجود، مسیر جنگ در ماه‌های پایانی سالی که با امید کمی آغاز شد، متفاوت به نظر می‌رسد. این به خودی خود ممکن است ستون فقرات حمایت اروپا را سفت کند - و به ادامه خط لوله کمک های نظامی - علیرغم زمستان گران قیمت نارضایتی از قیمت گرمایش و سوخت کمک کند.

بازی گاز

مدتهاست که مشخص شده است که بخشی از استراتژی کرملین این است که اروپا را در حمایت از اوکراین از طریق فرو بردن آن در یک بحران انرژی، به معنای واقعی کلمه بستن شیرهای گاز، به زانو درآورد.

پوتین در نشستی در ولادی وستوک در اوایل این ماه گفت: "اگر بر خلاف منافع ما باشد، ما اصلاً چیزی عرضه نمی کنیم. نه گاز، نه نفت، نه زغال سنگ، نه نفت کوره، نه هیچ چیز."

در میان شکست‌ها در میدان نبرد، ایوو دالدر و جیمز لیندسی در فارن افرز می‌نویسند که بهترین امید پوتین – شاید تنها امید او – این است که با شروع هزینه‌های جنگ، از جمله کمبود انرژی و افزایش قیمت‌ها، حمایت غرب از اوکراین از بین برود.

قیمت گاز طبیعی در اروپا 10 برابر بیشتر از یک سال پیش است و روسیه در سه ماه اول جنگ از صادرات انرژی روزانه یک میلیارد دلار درآمد داشته است. و رژیم تحریم ها علیه روسیه تنها در درازمدت تأثیر قابل توجهی خواهد داشت، زیرا اقتصاد روسیه بسیار خودکفا است.

اما زمستان آتی آزمایش اسید فشار انرژی مسکو خواهد بود. دولت‌های اروپایی به‌جای اینکه به دنبال مصالحه باشند، به این نتیجه رسیده‌اند که امتیاز دادن تنها باعث جسارت کرملین می‌شود. آنها برای محافظت از مصرف کنندگان و یک استراتژی بلندمدت برای کاهش وابستگی به انرژی روسیه هزینه های سنگینی را متقبل شده اند. پس از جست و جوی دنیا برای تامین کنندگان جایگزین، آنها ذخایری را ایجاد کردند (در مورد فرانسه بیش از 90 درصد ظرفیت).

اگرچه قیمت عمده‌فروشی بنزین هنوز به‌طور بی‌حس‌کننده‌ای بالاست، اما در سه هفته گذشته حدود یک سوم کاهش یافته است. برخی از تحلیلگران فکر می کنند که این کار را بیشتر انجام خواهند داد و هزینه یارانه های ارائه شده توسط دولت های اروپایی را که از قبل برای پول نقد در نظر گرفته اند، کاهش خواهند داد.

همچنین نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد درآمدهای بادآورده روسیه از قیمت های بالای نفت و گاز ممکن است به اوج خود رسیده باشد. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که تولید نفت روسیه تا فوریه آینده 17 درصد در مقایسه با تولید قبل از جنگ کاهش می‌یابد، یعنی زمانی که تمام تحریم‌های اتحادیه اروپا احساس شود.

دالدر و لیندسی معتقدند که متحدان اوکراین مسیر خود را مشخص کرده اند. آنها نوشتند: «بسیاری از بدبینان در غرب بر این باورند که دموکراسی ها در مواجهه با سختی ها دست و پنجه نرم خواهند کرد. اما چنین صداهایی قدرت ماندگاری غرب را دست کم می گیرند.

بدون کبوتر صلح

سیگنال‌های هر دو طرف نشان می‌دهد که آنها در حال حفاری برای یک زمستان طولانی هستند، به‌جای کاوش در چشم‌انداز حل و فصل.

پوتین روز جمعه در دیدار با نارندرا مودی، نخست وزیر هند، گفت: «روسیه هر کاری را برای پایان دادن به درگیری در اوکراین در سریع ترین زمان ممکن انجام خواهد داد، اما کیف از مذاکره امتناع می ورزد. در این میان، هدف روسیه همچنان «آزادسازی دونباس» بود و «عجله ای نداشت».

اما رهبر روسیه همچنین به "نگرانی" هند و چین در مورد درگیری اذعان کرد.

بر اساس گزارش پکن، شی جین پینگ، رهبر چین، در اولین دیدار خود با پوتین از زمان قبل از حمله، به ویژه به نام اوکراین اشاره نکرد. برخی از ناظران بر این باورند که پکن به طرز ماهرانه ای رویکردی کاملاً درازمدت برای باتلاق روسیه در اوکراین اتخاذ می کند. این که چگونه ممکن است در محاسبات پوتین نقش داشته باشد هنوز ناشناخته است.

به نوبه خود، اوکراینی ها در مورد عدم مذاکره با مسکو، مگر اینکه و تا زمانی که تمام اراضی اشغالی بازپس گرفته شود، ثابت قدم بوده اند. زلنسکی با عصبانیت پیشنهادهای امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، هنری کیسینجر، وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده و دیگران مبنی بر اینکه اوکراین باید مذاکره کند تا روسیه را تحقیر نکند، رد کرده است (کیسینجر بعداً توصیه خود را پس گرفت).

با توجه به وضعیت کنونی میدان نبرد، انگیزه چندانی برای اوکراین برای دستیابی به آتش بس وجود ندارد، در حالی که اگر یک سوم دونباس هنوز در دست اوکراین باشد، کرملین به سختی می تواند نتایج «عملیات نظامی ویژه» خود را نشان دهد.

دیوید پترائوس، رئیس سابق سیا و ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا معتقد است که روسیه از نظر نظامی با "وضعیت فاجعه بار" روبرو است. او به سی ان ان گفت روسیه «به معنای واقعی کلمه سرباز، مهمات، تانک، خودروهای جنگی و غیره تمام شده است».

یک مقام نظامی ناتو به سی‌ان‌ان گفت که انتظار دارد پوتین تا بهار آینده در موضع خود تجدیدنظر کند "اگر ناتو در مورد مشکلات انرژی زمستان متحد بماند و اوکراین به مبارزه ادامه دهد. اما او زودتر مذاکره نخواهد کرد، زیرا زمستان سردی است. بهترین سلاح او."

پس از آن، تأثیر کامل تحریم های انرژی روسیه توسط دولت های غربی و ژاپن و صادرات تجهیزات پیشرفته به روسیه آغاز خواهد شد. دومی در حال حاضر شروع به آسیب رساندن به تولید تسلیحات کرده است، و ارتش را مجبور می کند تا گرد و غبار اسلحه هایی را که در انبار بود پاک کند.

درگیری اوکراین شگفتی های زیادی را به همراه داشته است - و پیش بینی ها ممکن است یک کار احمقانه باشد. شکل کنونی میدان نبرد نشان می‌دهد که نقش‌های اولیه اوکراین و روسیه - دفاع و حمله - ممکن است در ماه‌های آینده معکوس شوند، در حالی که نیروهای روسی در بمباران بی‌رحمانه اهداف غیرنظامی و نظامی دو برابر شوند.

 

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند
نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.