حسین شریعتمداری با تمجید از موضع محسن رضایی در خصوص اینکه کابل‌های اینترنت و تاسیسات هوش مصنوعی آمریکا در منطقه می توانند اهداف احتمالی ایران در جنگ بعدی باشند، نوشت: اگر کلاه خود را که نه، بلکه اگر وجدان و شرف خود را قاضی کنید به این نتیجه قطعی نمی‌رسید که باید از اهرم عبور کابل‌های فیبر نوری بین‌المللی برای مقابله با آمریکا و متحدانش استفاده کنیم؟ و آیا حق مسلم ما نیست که برای به زانو درآوردن و قطع نفس این جرثومه‌های پلیدی مانع عبور کابل‌های اینترنتی از عمق آب‌های خلیج‌فارس و تنگه هرمز بشویم؟!
به گزارش جماران، حسین شریعتمداری مدیرمسئول روزنامه کیهان در یادداشتی با عنوان «برادر محسن دست‌مریزاد!» نوشت:
۱- یک ماه و چند روز قبل در یادداشتی با عنوان «کابل‌ها برای ما دست تکان می‌دهند»! ضمن اشاره به نقش تعیین‌کننده تنگه هرمز در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان که بسیاری از صاحبنظران و استراتژیست‌ها و رسانه‌های بلند‌آوازه دنیا از آن با عنوان سلاحی خطرناک‌تر از بمب اتمی یاد می‌کنند،
آورده بودیم که؛ «تنگه هرمز اما، فقط مسیر عبور کشتی‌ها و شناورهای حامل نفت و گاز و کالای تجاری نیست. این هدیه الهی گنج گرانبهای دیگری در دل خود دارد که بهره‌گیری از آن در جنگ تمام عیاری که با آن رو‌به‌رو هستیم بارها و به مراتب برای دشمنانمان از مسدود ماندن تنگه هرمز هولناک‌تر و خطرناک‌تر است. در عمق آب‌های خلیج‌فارس و تنگه هرمز یکی از شاهراه‌های فیبر نوری بین‌المللی جای گرفته است. یعنی همان «ستون فقرات» اینترنت جهانی. شاهراهی که بیشترین ارتباطات اینترنت، تماس‌های بین‌المللی، تراکنش‌های بانکی، دیتاسنترها، سرویس‌های ابری (I cloud)، و حتی ارتباطات هوش مصنوعی از همین کابل‌ها عبور می‌کنند. نزدیک به ۷ سیستم اصلی کابل‌های اینترنت جهانی در عمق آب‌های خلیج‌فارس و تنگه هرمز قرار دارند که کمترین خدشه بر آن‌ها می‌تواند سیستم اینترنتی جهان را مختل کند و بیش از ۸۰ درصد از ارتباطات تجاری، بانکی، نظامی، هوش مصنوعی .... را از کار بیندازد».
۲- متأسفانه، استفاده از این اهرم (بخوانید سلاح) پُر‌قدرت و نقش تعیین‌کننده آن در به‌زانو درآوردن دشمنان ریز و درشت کشورمان، در جنگی که با آن رو‌به‌رو هستیم، با بی‌توجهی و یا -حد‌اقل- کم‌توجهی مسئولان دست‌اندرکار کشورمان رو‌به‌رو شده بود و حتی برخی نیز خُرده گرفتند که چرا در تنور جنگ می‌دمید؟! ولی دیروز برادر عزیزمان سرلشکر محسن رضایی فرمانده دفاع مقدس ۸ ساله و دبیر کنونی شورای عالی امنیت ملی در مصاحبه با «پرس تی‌وی» به آمریکا، رژیم صهیونیستی و سایر متحدان اروپایی و منطقه‌ای آن هشدار داد که «اگر دوباره جنگی در بگیرد، بسیاری از کابل‌ها، مراکز داده، تأسیسات هوش مصنوعی و دیگر سایت‌های موجود در منطقه نابود خواهند شد» و با اشاره به این نکته که «ارزش کابل‌ها، مراکز داده و تأسیسات هوش مصنوعی موجود در منطقه بیش از ۲ تریلیون دلار است»، تاکید کرد که «امروز اگر رویارویی دیگری رخ دهد، قطعاً با برنامه‌ای بسیار وسیع‌تر و گسترده‌تر به استقبال دشمن خواهیم رفت».
۳- به احتمال زیاد برخی از غربگرایان و احزاب نه‌چندان همراه با اسلام و انقلاب، ساز مخالفت با نگاه مقتدرانه آقای محسن رضایی را کوک می‌کنند! و همان‌گونه که عادت آنهاست به تحریف واقعیت‌ها روی آورده و این اقدام در حال شکل‌گیری نظام را با واژه‌هایی نظیر «دمیدن در آتش جنگ»! و «صلح بهتر از جنگ است»! مخدوش جلوه می‌دهند و اصلاً به روی نامبارک خود هم نمی‌آورند که آمریکا آغاز کننده جنگ بوده است و در این عرصه از هیچ جنایتی دریغ نکرده است. دشمن در کشتن و تکه‌پاره کردن مردم بی‌گناه، حمله به زیر‌ساخت‌ها، بیمارستان‌ها، مدارس، مجالس عروسی، قتل عام کودکان و انواع جنایات هولناک دیگر، در تاریخ بشریت هیچ نمونه دیگری ندارد و به هیچ‌یک از مبانی و اصول اخلاقی و انسانی و یا معاهدات و پروتکل‌های بین‌المللی کمترین اهمیتی نمی‌دهد. این جرثومه‌های فساد و پلیدی در جنگ ۱۲ روزه و جنگ اخیر از هر امکان و اهرمی که به آن دسترسی داشته‌اند برای مقابله با ایران اسلامی و مردم شریف آن استفاده کرده‌اند و به قول امام راحل و آقای شهیدمان، اگر از انجام جنایتی خود‌داری کرده‌اند به علت ناتوانی بوده است و نه اعتقاد به مبانی انسانی و اخلاقی و پروتکل‌های بین‌المللی.
۴- حالا اگر کلاه خود را که نه، بلکه اگر وجدان و شرف خود را قاضی کنید به این نتیجه قطعی نمی‌رسید که باید از اهرم عبور کابل‌های فیبر نوری بین‌المللی برای مقابله با آمریکا و متحدانش استفاده کنیم؟ و آیا حق مسلم ما نیست که برای به زانو درآوردن و قطع نفس این جرثومه‌های پلیدی مانع عبور کابل‌های اینترنتی از عمق آب‌های خلیج‌فارس و تنگه هرمز بشویم؟! همین‌جا باید بخش پایانی یادداشت پیشین را به تکرار بسپاریم. آنجا که خطاب به مسئولان محترم کشورمان آورده بودیم؛ «خوب نگاه کنید! کابل‌های اینترنت جهانی از زیر آب‌های تنگه هرمز و خلیج همیشه فارس برایمان دست تکان می‌دهند و با هزار زبان می‌گویند؛ چرا نقش ما را در این جنگ فراموش کرده‌اید؟ ما نیز در این آوردگاه، جان‌فداهای امام راحل، آقای شهید و امام حاضرمان هستیم».
