در حالی که ناو هواپیمابر «یواساس جرالد آر فورد» بهعنوان نماد قدرت دریایی آمریکا در مأموریتی طولانی به سر میبرد، خرابیهای مکرر در سیستم توالت و فاضلاب آن به بحرانی روزمره برای خدمه تبدیل شده است؛ مشکلی فنی که هزینههای سنگین، ساعات کاری فرساینده و نارضایتی گسترده ملوانان را بهدنبال داشته است.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، تلگراف نوشت: ناو هواپیمابر «یواساس جرالد آر فورد» بزرگترین و گرانترین کشتی جنگی جهان است؛ پیشتاز کلاس خود و نمادی از قدرت دریایی ایالات متحده. زمانی که این ناو در سال ۲۰۱۷ توسط نیروی دریایی آمریکا رونمایی شد، دونالد ترامپ این شناور ۳۳۷ متری با هزینه ۱۳ میلیارد دلار را «افزودهای فوقالعاده به ناوگان، بیهمتا» توصیف کرد.
اکنون که این ناو به سمت ایران حرکت میکند، رئیسجمهور آمریکا امیدوار است حضور آن موجب ترس جمهوری اسلامی شود و تهران را به عقبنشینی در برنامه هستهایاش وادار کند.
اما این کشتی که توان میزبانی بیش از ۷۵ فروند هواپیما و ۴۶۰۰ خدمه را دارد، با تهدیدی از درون مواجه است: سیستم لولهکشی آن.
ملوانان حاضر در ناو از ماه ژوئن در دریا هستند؛ ابتدا در مأموریتی در دریای مدیترانه، سپس پنتاگون مسیر آنها را به ونزوئلا تغییر داد تا در عملیات بازداشت نیکولاس مادورو کمک کنند و بعد از آن بار دیگر به سمت خلیج فارس هدایت شدند.
استقرار جدید میتواند ۱۱ ماه دیگر به حضور آنها در دریا بیفزاید؛ شرایطی که بنا بر گزارشها رو به وخامت گذاشته است.
در این ناو، سامانههای جدید فاضلاب که از کشتیهای کروز غیرنظامی اقتباس شده و پیشتر بر روی شناورهای نظامی آزمایش نشده بود، نصب شده است. این سامانهها به یک سیستم خلأ حساس متکی هستند که برای مصرف آب کمتر طراحی شده است.
به گزارش والاستریت ژورنال، در جریان مأموریت ونزوئلا، بهطور متوسط روزانه یک درخواست تعمیر برای رفع خرابی توالتها ثبت میشد.
به دلیل طراحی مبتنی بر خلأ، بروز یک نقص میتواند باعث از دست رفتن مکش تمام توالتهای آن بخش از کشتی شود.
لولههای باریک این سیستم نیز برای جمعیت عظیم خدمه کافی به نظر نمیرسد.
حدود ۶۵۰ توالت ـ که در میان ملوانان «هد» نامیده میشود ـ در ۱۰ منطقه مستقل تقسیم شده و با ۴۶۰۰ ملوان، مشکلات ایجادشده آشفتگی گستردهای در کشتی به وجود آورده است.
طبق گزارش رادیوی ملی آمریکا (NPR)، گروه تعمیر و نگهداری روزانه تا ۱۹ ساعت کار میکند تا نشتیها و خرابیها را شناسایی و برطرف کند.
ایمیلهایی که این رسانه مشاهده کرده نشان میدهد طی کمتر از چهار روز، ۲۰۵ مورد خرابی ثبت شده است.
پیشتر برآورد شده بود هر بار رفع گرفتگی نیازمند شستوشوی تخصصی با اسید است که ۴۰۰ هزار دلار هزینه دارد؛ موضوعی که فوربس گزارش کرده بود.
علاوه بر مشکلات ساختاری، خدمه تیشرتها و طنابهایی را در سیستم فاضلاب پیدا کردهاند و بخش پشتی توالتها نیز اغلب شل میشود.
مارک کنسیان، تفنگدار دریایی بازنشسته و مشاور ارشد مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی، به تلگراف گفت: «وقتی اینقدر طولانی در دریا باشید، چیزها شروع به خراب شدن میکنند. وقتی برای نخستین بار اعزام میشوید، همهچیز کار میکند؛ اما بعد از هفت ماه، خرابیها آغاز میشود و باید با آن کنار بیایید.»
