سرمربی اسپانیایی با ورود به پاریسن ژرمن این تیم را متحول کرد و توانست دو قهرمانی پیاپی در لیگ قهرمانان اروپا به دست آورد.
ورزشی جماران، در جشن ازدواج مارکو وراتی، کیلیان امباپه خود را به زلاتان ایبراهیموویچ معرفی کرد. او خواستار چند توصیه بود: به نظر شما زلاتان باید چه کار می کرد؟ ایبراهیموویچ به او توصیه ای کرد. او به امباپه گفت: "تو باید به رئال مادرید بروی و با باشگاهی با فلسفه و کدهای اجرایی متفاوت آشنا شوی." همانطور که می توانید تصور کنید، وقتی این قضیه به گوش ناصر الخلیفی رسید می خواست بداند ایبراهیموویچ چه غلطی کرده است!
ایبراهیموویچ در دوران حضورش در پاریسن ژرمن به این نتیجه رسید: PSG ستاره های زیادی دارد که کمترین از خود گذشتگی را نشان می دهند. "آن ها تنها نیمی از توانایی خود را به کار می برند و به همان شکل پیروز می شوند. اگر نوک هرم ضعیف باشد، پایه نیز ضعیف است." این آنالیز، الخلیفی را عصبانی کرد. ایبراهیموویچ که اکنون مشاور ارشد مالکان ردبرد کپیتال پاترنرز در میلان است، اعلام کرد خود را به عنوان مدیر ورزشی پیشنهاد داده است.
در مجموع بازیکن بازنشسته سوئدی معتقد بود که در پاریسن ژرمن نظم وجود ندارد. همانطور که در کتابش "آدرنالین" به آن اشاره کرد: "اگر سختگیری بیشتری وجود داشت همه در زمین می دویدند. کسی نمی توانست دیر به تمرین برسد. کسی اجازه نداشت هر کاری دلش می خواهد بکند. اگر با من بود اجازه نمی دادم بازیکنان هر کاری دلشان بخواهد انجام دهند بلکه به آن ها دستور می دادم." او به لئوناردو باور نداشت، مدیر ورزشی وقت پاریسن ژرمن، قابلیت لازم را نداشت و بر اساس تجربه حضورش در PSG اگر سرمربی می خواست قوانین وضع کند و یک بازیکن خوشش نمی آمد به الخلیفی گله می کرد.
ایبرا گفت: "اجازه دهید پی اس جی را خلاصه کنم. آن ها دستمزدتان را پرداخت می کنند؟ بله. آن ها قهرمان لیگ می شوند؟ بله. زندگی در پاریس خوب است؟ بله. در آنجا ۴۰ بازیکن حضور دارند اما هیچکدام نمی خواهند باشگاه را ترک کنند حتی اگر بازی نکنند چون زندگی در آنجا خیلی خوب است."
امباپه به پیشنهاد ایبراهیموویچ فکر کرد. با این حال سال ها بعد به رئال مادرید رفت. زمانی که او پاریس را ترک کرد تا به برنابئو برود، از قضا PSG به یک باشگاه متفاوتی نسبت به چیزی که ایبراهیموویچ توصیف کرده بود. پی اس جی به باشگاهی تبدیل شده بود که زلاتان می خواست.
الخلیفی از زمان خرید باشگاه توسط Qatar Sports Investments در ۱۵ سال ۲.۵ میلیارد یورو برای خرید بازیکن هزینه کرد. این رقم از لحاظ اقتصادی و اخلاقی خیلی زیاد است. پاریسن ژرمن با خرید نیمار رکورد نقل و انتقالات را شکست. آن ها با لیونل مسی، بزرگترین بازیکن تمام ادوار قرارداد امضا کردند و انتظار می رفت به همراه امباپه، متولد پاریس تنها توپ را رد و بدل نکنند بلکه برنده توپ طلا نیز شوند. با این حال، همانطور که اوایل ماه می گذشته الخلیفی در یک مصاحبه گفت: "بهترین تصمیم من این بود دیگر چنین بازیکنانی را نخرم و به جایش لوییس انریکه را استخدام کنم."
سرمربی اسپانیایی نظم و سخت گیری که ایبراهیموویچ باور داشت امباپه با ترک پاریسن ژرمن در رئال مادرید پیدا خواهد کرد را وارد تیم کرد. امباپه این شرایط را در یک سالی که در پی اس جی با انریکه بود تجربه کرد. همه آن ویدئویی که انریکه و امباپه در حال آنالیز فردی در کمپ تمرینی PSG هستند را دیدهاند. انریکه می گوید: "من خوانده ام که تو از مایکل جردن خوشت می آید. مایکل جردن توپ را از هم تیمی هایش می گرفت و مانند یک لعنتی دفاع می کرد. باید برای دفاع کردن یک الگو باشی، ابتدا به عنوان یک انسان، سپس به عنوان بازیکن."
انریکه کاری را انجام داد که هیچکس توانایی انجامش را در پی اس جی نداشت. بله، او نخستین قهرمانی باشگاه فرانسوی در لیگ قهرمانان اروپا را رقم زد و همچنین کسب سه گانه. بله، روشی که در بارسلونا به کار برده بود و برای نخستین بار فاتح سه گانه شده بود را تکرار کرد. این اشتراک آن هم با یک دهه اختلاف ترسناک است، چرا که بارسلونای انریکه رکورد بیشترین دریبل را در یک فصل لیگ قهرمانان شکست تا زمانی که پاریسن ژرمن او فصل گذشته از این رکورد عبور کرد.
با این حال اشتباه است این دستاوردها را یکسان بدانیم. به نوشته اتلتیک، در بارسلونا تداوم مشخصی بین ظهور او و پپ گواردیولا وجود داشت. هر دو برای بارسا بازی می کردند. هر دو با مربیگری در تیم ب بارسا کار خود را شروع کردند. هر دو با مسی جوان کار کردند. در PSG انریکه از این تداوم جدا شد. او یک باشگاه فوتبال را متحول کرد.
این یک واقعه غیر معمول در فوتبال است. تقریبا غیرممکن است هویت وقتی یک بار شکل گرفته است دوباره تغییرش داد. اغلب نمی توان دی ان ای یک باشگاه را عوض کرد. فرهنگ ها ثابت هستند. کلیشه می ماند. انریکه آن ها را جدا کرد.
این کاری است که سرمربی اسپانیایی انجام داد. زمانی که فرانکو بالدینی ۱۵ سال پیش انریکه را در رم استخدام کرد، به این خاطر بود که باور داشت او نه تنها می تواند باشگاه را تغییر دهد بلکه می تواند فوتبال ایتالیا را نیز عوض کند. اولتراها ابتدا از آن حمایت کردند و با بنری در سکوهای جنوبی که رویش نوشته شده بود "رم دیگر بَرده نتایج نیست" در ورزشگاه حاضر شدند. این بنر موجب شد بالدینی مور مور شود. نشان می داد که یک باشگاه فراتر از پیروزی و شکست است. نیاز دارد تا خود را با عملکرد، استانداردها و سختکوشی ارزیابی کند، همانطور که در انریکه تجسم یافته بود، کسی که با دوچرخه به تمرین می رفت و بر میگشت؛ یک مسیر ۸۰ کیلومتری.
هیچکس نمی توانست تسلیم شود؛ نه حتی فرانچسکو توتی، کاپیتان تیم و یکی از با استعدادترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایتالیا. بالدینی بر این باور بود که توتی باید از منطقه امن خود خارج شود. او شماره ۱۰ دست نیافتی را تنبل نامید و اگر با خودش بود او را می فروخت.
انریکه و توتی نیز با هم برخورد داشتند. یک دهه قبل زمانی که بارسلونا برابر رم قرار گرفت یکی روی دیگری خطا کرد. در ماه آگوست انریکه، توتی را برای دیدار رفت پلی اف لیگ اروپا کنار گذاشت؛ در دیداری که یک بر صفر مغلوب اسلوان براتیسلاوا شدند. توتی با تیشرتی در تمرینات حاضر شد که رویش نوشته شده بود: "بس است." رسانه های رم تصور می کردند رابطه آن دو هرگز خوب نشود.
توتی در کتاب بیوگرافی اش به نام "یک کاپیتان" نوشت: "در واقع، تمام آن ترس ها به سرعت با رفتار مربی و بالاتر از همه یک انسان صادق از بین رفت. خیلی از ما عاشق انریکه شدیم، با دنیله دروسی و من شروع شد چون او ایده های جدید با خود آورد و با اشتیاقی همچون پیامبران به آن ها توضیح می داد. اولین نکته قابل توجه این است که او همه چیز را متحول کرد."
دروسی به خاطر اینکه به جلسه قبل از بازی با آتالاتتا چند ثانیه دیر رسید و از تیم کنار گذاشته شده بود، تایید کرد که سالی که با انریکه گذراند الهام بخش بود و انریکه را در کنار لوچانو اسپالتی به عنوان تاثیرگذاترین مربی دوران ورزشی اش قرار داد. انریکه نخستین مربی بود که او را راضی کرد تا بین مدافع های میانی بازی کند و ذهنش را برای سبک جدید بازی باز کرد.
انریکه مدت زمان طولانی در رم نماند. پس از یک فصل به خواسته خود آنجا را ترک کرد. در آن زمان او با تجربه نبود و سبکش به سرعت جواب نداد و رم در جایگاه هفتم قرار گرفت. با این حال، بازیکنان از جدایی اش ابراز تاسف کردند. می دانستند در باشگاه دیگری دوران باشکوهی خواهد داشت. دروسی گفت: "او نشان داد جوری که مردم رم تصور می کردند احمق نیست ."
اگر فرهنگ رم هنوز تغییر نکرده، در پاریس کمی این اتفاق افتاده است. آن چیز کمی نیست. باشگاه باید بزرگ می شد و فوتبال را درک می کرد.
پاریسن ژرمن سرمربیان مختلفی را امتحان کرد. کارلو آنچلوتی انتخاب نخست الخلیفی و لئوناردو بود. او آقای لیگ قهرمانان است. پیروزی در ذاتش است. آنچلوتی در آخرین کتابش به نام "رویا" نوشت: "آن ها تنها چشمشان به لیگ قهرمانان بود." متاسفانه سرمربی ایتالیایی نتوانست آن ها را به هدفشان برساند.
لوران بلان تا چند وقت پیش طولانی ترین دوران را در عصر قطری ها در پاریس داشت. او فرانسوی و قهرمان جهان بود و یک انتخاب محلی به حساب می آمد. سپس اونای امری آمد، سرمربی که توانست به تمام انتظارات پاسخ دهد. مائوریتسیو پوچتینو که به تیم ساز مشهور است به پاریس رفت. توماس توخل نفر بعدی از گروه گیگنپرسینگ آلمانی، تاکتیک برجسته آن دوران، به همراه بازی بر اساس مالکیت اسپانیایی بود. همه آن ها چیزهایی را بردند اما شامل لیگ قهرمانان نمی شد. آنها با مشکلات مشابهی روبرو شدند.
به عنوان پرافتخارترین سرمربی تاریخ لیگ قهرمانان اروپا و معروف به متخصص کنترل غرور ستاره های فوتبال، آنچلوتی بهترین گزینه برای PSG بود. مربی معمولا خونسرد، پاریسن ژرمن را مضحک دانست و می خواست در پایان نخستین فصل حضورش آنجا را ترک کند.
پیش از بازی برابر پورتو در پارک دُ پرنس در آخرین بازی مرحله گروهی در اولین و آخرین فصل کاملش در این سمت، پی اس جی در لیگ یک فرانسه مغلوب نیس شد. این تیم به مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان صعود کرده بود اما آنچلوتی تایید کرد که الخلیفی و لئوناردو او را به اخراج تهدید کردند.
سرمربی ایتالیایی گفت: "آن تنها احساس بی ثباتی و بی اعتمادی ایجاد می کند. به همین خاطر در همین لحظه تصمیم گرفتم در پایان فصل تیم را ترک کنم؛ فارغ از اتفاق هایی که قرار است بیفتد. خیلی به لئوناردو گفتم. اگر اعتمادشان به من را به این شکل می خواهند نشان دهند پس من نخواهم ماند حتی اگر قهرمان لیگ قهرمانان شویم."
تجربه امری کمی متفاوت بود. احساس نکرد وارثان PSG برای او ارزشی قائل نیستند. سرمربی باسکی تایید کرد که الخلیفی برای بازیکنان روشن کرده که سرمربی رییس است. در عین حال امری درباره دوران خود در یک مصاحبه گفت: "اگر بازیکنان به رییس باشگاه دسترسی داشته باشند و برایشان روشن نباشد که آن سرمربی است که باید به او گوش دهند، نقش من تضعیف می شود."
سرمربی اسپانیایی افزود: "من به خاطر این قضیه در بعضی جاها مشکل داشتم. در جاهای دیگر، موقعیت کاملا روشن بود. آن به رهبری مربوط بود. در اسپانیا تضاد جذاب است. فلورنتینو پرس آشکارترین رهبر در رئال مادرید است؛ در اتلتیکو رهبری به دیگو سیمئونه اختصاص دارد؛ شما بروید بارسا، مسی را پیدا می کنید و در سویا، مونچی."
در پی اس جی همیشه به نظر می رسد بازیکنان ستاره هستند و نه سرمربی، به خصوص در آستانه جام جهانی قطر این قضیه بیشتر حس می شد. به جای ساختن یک باشگاه برای مربی، همانطور که منچسترسیتی و ابوظبی برای پپ گواردیولا انجام دادند، به نظر می رسید پاریسن ژرمن برای یک جام جهانی درست شده و به عنوان نمادین ستاره های جام را در کنار هم قرار داده است: مسی، نیمار و امباپه.
پوچتینو در یک مصاحبه گفت: " به پاریس برسی و به مسی بگویی مانند سون ۲۱ ساله یا هری کین در ۲۰ سالگی پرس کند. غیرممکن است. من گفتم شما نمی توانید به مسی بگویید برو پرس کن. ما تلاش کردیم اما سخت است. آسان نیست. زمانی که شما سرمربی این نوع از بازیکنان می شوید تنها درباره بازیکن یا مردی نیست که هدایتش می کنید. شما نه تنها باید هنگام مربیگری به آن اهمیت دهید، بلکه هر تصمیمی از بیرون نیز پیامد دارد."
توخل در آستانه اخراجش در سال ۲۰۲۰ گفت: "من همچنان مربی هستم یا یک سیاستمدار ورزشی، وزیر ورزش؟" سپس تاکید که صحبت هایش بد برداشت شده و آن یک شوخی آلمانی بوده است. او اظهار کرد: "من نگفتم آن بیشتر درباره سیاست است تا ورزش، نه به این خاطر که تمرین کردن دیگر برایم سرگرم کننده نباشد. این حقیقت ندارد." اما این تصوری بود که دیگران از پاری سن ژرمن داشتند.
انریکه کاملا این تعبیر را تغییر داد. شرایط به او کمک کرد. جام جهانی قطر برگزار شد و به پایان رسید. لوییس کمپوس، مشاور جدید فوتبال و استراتژی باشگاه در مستندی به نام "هیچ ایده ای نداری" گفت: "صادقانه بگویم، قبلا ما خیلی فردگرا بودیم. اکنون نیاز داریم مانند یک گروه فکر کنیم."
الخلیفی به رسانه ها اعلام کرد دوران جدیدی در PSG شروع شده است. مالک قطری گفت: "شاید ما باید شعارمان را عوض کنیم. رویای بزرگ خوب است اما امروز باید واقع بین باشیم. دیگر به دنبال زرق و برق نیستیم. دوران طلایی به پایان رسیده است."
این اظهارات نشان داد انریکه می تواند روی پاریسن ژرمن کار کند. سرمربی اسپانیایی در این رابطه اظهار کرد: "PSG هرگز برای من یک گزینه نبود چون سیاست باشگاه امضای قرارداد با بازیکنان بزرگ بود. به نظرم تغییر واضحی رخ داده است و آن ها به این موضوع اشاره کردند. به طور اساسی آن ها خواهان یک تیم منسجم هستند."
مسی و نیمار، زوجی که انریکه در زمان حضورش در بارسلونا با آن ها کار کرده بود، هنگام رسیدن سرمربی اسپانیایی به پاریس، PSG را ترک کردند. او را استخدام نکرده بودند تا خط حمله ای همچون MSN بسازد که در دوران حضورش در بارسا در سه فصل با هم ۳۶۳ گل به ثمر رساندند. دو سالی که سرخیو راموس باید آن را فراموش کند در پاریس به پایان رسید، همانطور دوران مارکو وراتی در پارک د پرنس. وراتی بیش از یک دهه در پاریس حضور داشت، یک بازیکن خونسرد و یکی از چهره های دوران قطری.
پی اس جی همانند گذشته در حال خرج کردن بود. آن ها برای خرید کولو موانی ۹۵ میلیون یورو و گونسالو راموس ۶۵ میلیون هزینه کردند. انریکه قدرتی را به دست آورد که سرمربیان قبلی نداشتند. تیمی ساخت که بر خلاف چهره باشگاه بود. پاریسن ژرمن تعادل پیدا کرد و خبری از آن غرور نبود. کمپوس گفت: "آسان بود که بفهمید انریکه در واقع مهره جا افتاده بود."
در یکی از لحظات مستند مویستار، انریکه به کمربندش نگاه می کند و درباره وزنش صحبت می کند. می گوید آخرین باری که اینقدر شکمش بزرگ شده بود را به یاد ندارد. برای دیگران او همچنان لاغر به نظر می رسید با کمترین درصد چربی. او روی فرم تر و لاغرتر از برخی از بازیکنان نسل کنونی است. آن نتیجه دویدن در ماراتن ها، عبور از خط پایان مسابقات مرد آهنی و شرکت در مسابقات دوچرخه سواری است. این استانداردهایی است که از خود و بازیکنانش می خواهد. نتیجه آن پیروزی بی نظیر ۵ بر صفر برابر اینتر در فینال لیگ قهرمانان فصل ۲۵-۲۰۲۴ بود.
در آن بازی علاوه بر بازیکنان پر شور و جوانی همچون دزیره دوئه که توانست بهترین بازیکن زمین شود و سنی مایولو ذخیره، عثمان دمبله که یان زومر، دروازهبان اینتر را تحت فشار قرار داد و ویلیان پاچو که توپی که به نظر از دست رفته بود را حفظ کرد عملکرد برجسته ای داشتند و انریکه شاهد ضد حملات و گلزنی تیمش بود. سرمربی اسپانیایی در فصلی که گذشت در زمین تمرین PSG تخته تاکتیکی غول پیکری قرار داد. به متوی سافونوف، دروازهبان تیم دستور داد بارها مقابل بازیکنان بایرن به توپ ضربه بزند تا بازیکنان پاریسن ژرمن بتوانند دور اولیسه جمع شوند، او را محاصره کنند و فضایی به بازیکن فرانسوی ندهند.
سبک بارسلونا نیست. پی اس جی سبک خودش را دارد. پاریسن ژرمن به خاطر استعدادش پیروز می شود. با این حال تیم فرانسوی کاری که برای کسب پیروزی لازم باشد را انجام می دهد.
پاریسن ژرمن با غلبه بر آرسنال در ضربات پنالتی از عنوان قهرمانی اش دفاع کرد تا شاید انریکه را بتوان کامل ترین سرمربی حال حاضر جهان فوتبال دانست. زمانی که پپ گواردیولا هفته گذشته منچسترسیتی را ترک کرد، انریکه در یک مصاحبه تلویزیونی گفت: " او برای من بهترین سرمربی تمام ادوار است نه به خاطر تعداد عناوین؛ آن برای من اهمیت ندارد. برای من چیزی که انتقال داد، چگونه آن را انتقال می داد، چگونه بازی را تغییر می داد و چگونه با مدافع ها کار می کرد که بتوانند در حملات شرکت کنند، اهمیت دارد."
او در پایان اظهار کرد: "یک روز، او مدافع ها را به عنوان مهاجم بازی خواهد داد و همه شروع به کپی از او خواهند کرد. سرمربیان کمی چنین قابلیتی دارند و در این زمینه شماره یک است." با این حال بدون گواردیولا و یورگن کلوپ، انریکه لیاقت آن را ندارد که اکنون به همان اندازه مورد توجه قرار بگیرد؟
