محمدتقی خلجی طی سخنانی در سلسله سخنرانیهای ماه مبارک رمضان دفتر آیت الله العظمی صانعی(ره) گفت: دعا آداب و شرایطی دارد که اکثر ما فاقد آنها هستیم، لذا بیشتر دعاهای ما به هدف اجابت، اصابت نمیکند. امیرالمؤمنین(ع) در دعای «کمیل» به گناهانی اشاره میفرمایند که مانع صعود دعا به آسمان و نزدیکی به قرب الهی میشود. یکی از این موانع، «حرامخواری» است. کسی که از مال حرام تغذیه کند، دعایش مستجاب نمیشود. بنابراین، در آغاز دعا باید خدا را ستایش کرد، سپس درود بر پیامبر و آل او فرستاد.
استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه «صلوات» مایه آرامش مؤمنان است، گفت: دعا آداب و شرایطی دارد که اکثر ما فاقد آنها هستیم، لذا بیشتر دعاهای ما به هدف اجابت، اصابت نمیکند. امیرالمؤمنین(ع) در دعای «کمیل» به گناهانی اشاره میفرمایند که مانع صعود دعا به آسمان و نزدیکی به قرب الهی میشود. یکی از این موانع، «حرامخواری» است.
به گزارش خبرنگار جماران، حجتالاسلام و المسلمین محمدتقی خلجی طی سخنانی در سلسله سخنرانیهای ماه مبارک رمضان دفتر آیت الله العظمی صانعی(ره) گفت: بحث امروز دربارۀ «اصل صلوات و فلسفۀ تکرار آن در دعاهای امام سجاد(ع)» است. همانگونه که میدانیم، حضرت در صحیفۀ سجادیه ذکر صلوات را فراوان تکرار فرمودهاند، بهویژه در دعای «مکارم الاخلاق» این ذکر را در حدود 20 مرتبه در آغاز هر فراز و در پایان هر بخش از دعا مکرر کردهاند. پرسش این است که فلسفۀ این تکرار چیست؟
استاد حوزه علمیه قم افزود: اصل مشروعیت صلوات در قرآن کریم وجود دارد. خداوند نه تنها بندگان را به فرستادن صلوات، امر کرده، بلکه خود و فرشتگانش را نیز در این عمل شریک دانسته است. آیه قرآن بالاترین جایگاه پیامبر را در نظام خلقت، بیان میکند و هیچیک از انبیا در چنین مرتبهای نیستند.
وی در خصوص تفاوت میان «سلام» و «صلوات» نیز گفت: سلام به معنای دوری از آفات ظاهر و باطن است. هنگامی که به کسی سلام میدهیم، در حقیقت اعلام میکنیم که او از آفات دنیا و آخرت در امان است. این سلام، دعایی برای امنیت و آرامش است و البته صلوات نیز عملی نیکو و ارزشمند به شمار میرود. نکتۀ مهم آن است که برخی از ما گمان میکنیم باید دیگران به ما سلام کنند، درحالی که اگر ما آغازکنندۀ سلام باشیم، بسیاری از مشکلاتمان نیز حل خواهد شد.
خلجی افزود: «صلوات» به معنای دعا، تبریک و تمجید از شخص است. خداوند به پیامبر(ص) میفرماید «وَ صَلِّ عَلَیْهِم إِنَّ صَلاتَکَ سَکَنٌ لَهُم»؛ تو در برابر کسانی که زکات میپردازند، وظیفه داری به ایشان صلوات بفرستید؛ چون صلوات تو مایه آرامش مؤمنان است. در میان اهل سنت نیز شکل صلوات با اندکی تفاوت، معرفی شده، اما اصل معنا و فلسفۀ آن مشترک است؛ همه اتفاق دارند که صلوات، ذکر رحمت و تجلیل الهی نسبت به پیامبر اسلام و خاندان او است.
وی تأکید کرد: دعا آداب و شرایطی دارد که اکثر ما فاقد آنها هستیم، لذا بیشتر دعاهای ما به هدف اجابت، اصابت نمیکند. امیرالمؤمنین(ع) در دعای «کمیل» به گناهانی اشاره میفرمایند که مانع صعود دعا به آسمان و نزدیکی به قرب الهی میشود. یکی از این موانع، «حرامخواری» است. کسی که از مال حرام تغذیه کند، دعایش مستجاب نمیشود. بنابراین، در آغاز دعا باید خدا را ستایش کرد، سپس درود بر پیامبر و آل او فرستاد.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به خاستگاه الهی روح انسان، گفت: هرکس بخواهد با خدا همنشین شود، باید در حضور اولیای الهی بنشیند، یعنی در محضر پیامبر اکرم(ص)، انبیای الهی، ائمۀ اطهار(ع) و در رأس آنان امیرالمؤمنین علی(ع) باشد. اگر کسی میخواهد در حضور خدا باشد، باید در محافل یاد و محبت اینها، حضور یابد، چون روح انسان با آنها سنخیت دارد، زیرا روح ما پیش از آنکه آلوده به گناه و آلودگی شود، از همان عالم الهی بر آمده و با ارواح انبیا و اولیای خدا همجنس و همسنخ است. پس انسان باید مصاحبت و مجالست خود را با این ارواح پاک بر گزیند، زیرا آنان وسایل قرب به خدا و واسطههای فیض و رحمت الهی در هستیاند. خداوند هر فیضی را که میخواهد به بندگانش برساند، از طریق آنان میرساند.
وی افزود: وجود مبارک امام زمان(عج) نیز چنین است. هرچند در پردۀ غیبت قرار دارد، اما همچنان واسطۀ فیض و رحمت الهی است. اگر انسان بتواند خود را در مسیر سنخیت با ایشان قرار دهد، در حوزۀ جذب و عنایت او خواهد بود. روح انسان اگر پاک باشد، با ارواح اولیای الهی و در رأس آن حضرت ولیعصر(عج) انس میگیرد و در شعاع فیض ایشان قرار میگیرد.
