دیگر هدف فقط تشخیص زودهنگام سرطان سینه نیست؛ بلکه ایجاد تعادل بین نجات جانها و کاهش آسیبهای غیرضروری است
به گزارش جماران به نقل از مجله پزشکی کالج پزشکان آمریکا به زنان ۵۰ تا ۷۴ ساله با ریسک متوسط توصیه کرده است که غربالگری سرطان سینه با ماموگرافی را هر دو سال یک بار انجام دهند.
این کالج تأکید کرده است که تصمیمگیری برای غربالگری زنان ۴۰ تا ۴۹ ساله باید به صورت فردی باشد تا تعادل دقیقی بین فواید تشخیص زودهنگام و کاهش خطرات بالقوهای مانند تشخیص بیش از حد و نتایج مثبت کاذب برقرار شود.
توصیههای جدید میگوید ماموگرافی هر دو سال یک بار برای زنانی انجام شود که در گروه ریسک متوسط هستند و هیچ علامتی ندارند.
این توصیهها که در نشریه «Annals of Internal Medicine» منتشر شده، حاصل مرور جامعی بر شواهد علمی انباشته شده طی دهههای گذشته درباره اثربخشی غربالگری زودهنگام است.
توصیههای قبلی برای غربالگری سرطان سینه در بین نهادهای پزشکی یکسان نبود؛ برخی نهادها به سمت غربالگری گستردهتر با شروع سالانه از سن نسبتاً پایین رفتند، در حالی که برخی دیگر رویکرد محافظهکارانهتری را ترجیح دادند که غربالگری هر دو سال یک بار از سن ۵۰ سالگی را توصیه میکند و تصمیمگیری را برای زنان جوانتر با مشورت پزشکشان میگذارد.
این اختلاف بر اساس ارزیابی متفاوت از تعادل بین فواید تشخیص زودهنگام و کاهش مرگومیر از یک سو، و خطرات نتایج مثبت کاذب و تشخیص بیش از حد و پیامدهای آن مانند اضطراب روانی و مداخلات غیرضروری از سوی دیگر است. این در نهایت به رویکرد جدیدتری منجر شده است که به دنبال تعادل دقیقتری بین سود و زیان است، به جای غربالگری همگانی برای همه گروههای سنی.
این رویکرد بر پایه شواهد علمی قوی است که نشان میدهد غربالگری منظم با ماموگرافی مرگومیر ناشی از سرطان سینه را در گروههای سنی بالاتر، به خصوص بعد از ۵۰ سالگی، کاهش میدهد.
مطالعات طولانیمدت، مانند متاآنالیز کارآزماییهای تصادفیشده از دهه ۱۹۸۰، نشان دادهاند که تشخیص زودهنگام میتواند خطر مرگ را در این گروه سنی ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهد. این به این دلیل است که تومورها در این سن تمایل به رشد کندتری دارند، بنابراین غربالگری شانس بیشتری برای کشف آنها در مراحل اولیه قابل درمان دارد.
در مقابل، توصیهها در مورد گروه سنی ۴۰ تا ۴۹ سال محتاطانه عمل میکنند و میگویند تصمیمگیری باید پس از بحث دقیق بین بیمار و پزشک به صورت فردی انجام شود.
مطالعات قبلی نشان دادهاند که فواید غربالگری در این گروه سنی کمتر واضح است، در حالی که احتمال نتایج مثبت کاذب که میتواند منجر به اضطراب روانی، آزمایشات اضافی یا حتی مداخلات درمانی غیرضروری شود، بیشتر است.
همچنین پدیده «تشخیص بیش از حد» (یعنی کشف تومورهایی که ممکن است در طول عمر بیمار علامتی ایجاد نکنند) یک چالش واقعی در این مرحله سنی است.
توصیهها همچنین به موضوع زمان توقف غربالگری پرداختهاند و اشاره میکنند که زنان بالای ۷۵ سال یا کسانی که امید به زندگی محدودی دارند، باید با پزشکان خود در مورد فایده ادامه غربالگری مشورت کنند.
این توصیه بر اساس دادههایی از مطالعات مشاهداتی جدید است که نشان میدهد با افزایش سن، فواید کاهش مییابد در حالی که خطرات تشخیص بیش از حد و درمان غیرضروری افزایش پیدا میکند، به ویژه در صورت وجود سایر بیماریهای مزمن که ممکن است تأثیر بیشتری بر کیفیت زندگی داشته باشند.
دقت تشخیص
برای زنان با سینههای متراکم (که دقت ماموگرافی سنتی را کاهش میدهد)، توصیه میشود که استفاده از تکنیک توموسنتز دیجیتال سهبعدی (نوع پیشرفتهتری از تصویربرداری که قدرت تشخیص را بهبود میبخشد) در نظر گرفته شود.
مطالعات اخیر این توصیه را تأیید کردهاند و نشان دادهاند که این تکنیک نرخ نتایج مثبت کاذب را کاهش و دقت تشخیص را در مقایسه با ماموگرافی سنتی افزایش میدهد.
در مقابل، توصیهها استفاده روتین از امآرآی یا سونوگرافی را در این گروه به دلیل کمبود شواهد درباره فایده آنها در برابر هزینه و خطراتشان، تأیید نمیکنند.
این توصیهها گروه «ریسک متوسط» را زنانی تعریف میکنند که سابقه شخصی سرطان سینه، جهشهای ژنتیکی شناختهشده، سابقه خانوادگی قوی یا قرارگیری قبلی در معرض دوز بالای پرتوهای قفسه سینه در سنین پایین ندارند.
این گروه با زنان پرخطر که معمولاً تحت پروتکلهای غربالگری فشردهتر و پیچیدهتری قرار میگیرند، متفاوت است.
این توصیهها نشاندهنده تغییر مهمی در پزشکی مدرن به سمت «پزشکی شخصیشده» است، جایی که تصمیم غربالگری فقط بر اساس سن نیست، بلکه بر ترکیبی از عوامل فردی از جمله سابقه پزشکی، ترجیحات شخصی و ارزیابی خطرات و فواید گرفته میشود.
محققان تأکید کردند که دیگر هدف صرفاً تشخیص زودهنگام نیست، بلکه دستیابی به تعادل بهینه بین نجات جانها و کاهش آسیبهای غیرضروری است.
