در بحران نظامی فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۵، فاصله میان گفتار و رفتار ترامپ بیسابقه بود. او دستکم یازده موضع متضاد اتخاذ کرد.
پایگاه خبری جماران، محمد تقی زاده: در بحران نظامی فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۵، فاصله میان گفتار و رفتار ترامپ بیسابقه بود. او دستکم یازده موضع متضاد اتخاذ کرد؛ از اولتیماتوم ۴۸ ساعته تا تمدید نامحدود آتشبس بدون هیچ شرطی.
۱۷ فروردین تهدید کرد «تمامی پلها و نیروگاههای ایران در یک شب نابود میشوند» و ۲۴ ساعت بعد آتشبس را پذیرفت. این الگو چهار بار تکرار شد: تهدید بلند، عقبنشینی سریع، سپس بازتعریف آن به عنوان «پیروزی».
۲۸ فروردین نوشت «اوضاع تنگه هرمز تمام شد». یک روز بعد، سپاه تنگه را دوباره بست. ترامپ سکوت کرد.
ادعاهای عجیب دیگر: جعل سخنان پاپ، انتقال اورانیوم ایران به آمریکا، و گفتن معاون اولش «در راه پاکستان است» در حالی که مقابل کاخ سفید دیده شد. همه ظرف ۲۴ ساعت تکذیب شدند.
ناوهای آمریکایی ۳۰۰ کیلومتر به دریای عرب عقب نشستند اما ترامپ از «نابودی ناوگان ایران» میگفت. نه استراتژی، فقط سرگردانی.
