در چهلمین روز شهادت

برای ما که در قبل انقلاب جوان و نوجوان بودیم و در مشهد روشنفکری دینی و مبارزه با ستم و انقلابیگری را از آقای خامنه ای آن روز یاد گرفتیم ادای دین به محضر آن استاد فرزانه یک واجب اخلاقی است و به چند نکته در اربعین آن شهید بزرگوار اشاره میکنم:

۱- یک بخش مغفول زندگی آیت الله، که در دهه های اخیر به دلایل سیاسی. جناحی به عمد کمتر مورد توجه قرار گرفت، نوگرایی، آشنا بودن با فضای روشنفکری دوران خودش، توجه به ادبیات و در یک کلام متفاوت بودن با بدنه روحانیت آن روزها که در کنار دیواره های تحجر و انجماد گام بر می داشتند. خامنه ای به حق استثنای حوزه بود. ما حتی شریعتی را  در اوج اجماع مخالفت  روحانیت آن روزها با او، از مسیر وی پیدا کردیم. رنج بسیاری از افرادی که آن خامنه ای را میشناختند و اثری از آن در رسانه ها به توصیه نزدیکان کاری ایشان نمی دیدند و می دانستند که همان جوهر در وجود آیه الله شهید هست همین بود.

۲- اطلاعات عمومی و ذهن هوشمند و فعال ایشان قابل توجه است. اگر مقایسه ای با بیشتر رهبران و روسای جهان صورت گیرد، اهمیت کسی که ۳۷ سال سخنرانی کرد و تپق نزد و با ادبیات فاخر خارج از اعتقادش حرف نزد روشن می شود. 

۳- در مقام فقاهت هم با اینکه مورد بی مهری پنهان اولیه حوزه ها قرار داشت، در مقام ثبوت و اثبات در ردیف اول یا دوم مرجعیت شیعه  از نظر تعداد مقلد قرار گرفت. 

۴- خیلی ها از دلسوزان کشور که از منتقدان بنام و جدی ایشان در دهه های اخیر بودند، و حتی سیاستهای استراتژیک ایشان را قبول نداشتند در این اصل شکی ندارند که وی مرد خدا و و مرد وظیفه دینی و به دور از هوی و هوس دنیایی بود. این شهادت ها را من بارها شاهد بوده ام.

۵- مخالفان آیت الله هم می دانند مدال افتخار قدرت نظامی و موشکی امروز ایران را باید به آیت الله شهید داد که رزمندگان امروز در جنگ با قوی ترین ارتش دنیا و نیز در رویارویی با خونخوارترین رژیم می توانند مقاومت کنند و تعجب همگان را جلب کنند.

نظم آهنین نیروهای نظامی در فقدان فرمانده کل قوا و در برابر دشمن تروریست و علیرغم شهادت فرماندهان رده های بالا در ادامه مقاومت و اداره هوشمندانه دفاع از این آب وخاک از هنرهای آیت الله شهید بود. 

۶- جدای از اظهارات احساسی و جناحی، انتخاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای تنها راه جلوگیری از جنگ داخلی بود.

سالهاست که خالص سازان، مدیریت و بدنه قدرت را در دست دارند. رهبری باید بتواند این مجموعه را مدیریت کند. تجربه نشان داده که آنها به سختی به خلاف نظرات خود تن می‌دهند.

اصلاحات، توسعه، تنظیم روابط متعادل با جهان و حتی رفع تحریم‌های ظالمانه و پایان آبرومند جنگ جاری  با اجماع داخلی امکان پذیر است.

۷- رهبران اول و دوم جمهوری اسلامی به اصل توجه به دو عنصر زمان و مکان معتقد بودند و تا حدود زیادی به تناسب نیازهای زمان خود رهبری کردند. یقینا رهبر سوم هم بر همین اساس عمل خواهد کرد. جوانان دوران پس از انقلاب ارتباطات کاملا متفاوتند. آشنایی رهبر سوم با این نسل، فرصت خوبی برای مردم ایران است. 

همچنانکه همه باید باور کنیم وی رهبر همه مردم ایران است و باید همه آنها را مورد توجه قرار دهد. توجه به خواستهای افراطیون مذهبی، سیاسی و نیز جماعت دلخور و قهر کرده ای که در نتیجه سیاست بی توجهی به نقش مردم در عرصه سیاسی در  انتخابات های اخیر شرکت نکردند کار دشواری است و زمان نیاز دارد.

در چهلمین روز شهادت رهبر دوم ایران حضرت آیت الله العظمی خامنه ای یادش را گرامی می داریم. ایشان میراث دار مبارزه با آمریکا بود. 

در تاریخ خواهد ماند که پر رنگترین بخش سیاسی زندگی آیت الله شهید خامنه ای مبارزه و دشمنی با آمریکا و اسراییل بود. و همیشه اعلام می کرد این را به نمایندگی از طرف مردم مسلمان و ستم دیده جهان انجام می دهد.

شهادت هم آرزویش بود. یکبار در چند سال پیش توصیه مردان امنیت ایشان بر این بود که در مراسم سالگرد امام راحل شرکت نکنند. گفته بود چه اشکالی دارد افتخار شهادت در کنار مرقد امام نصیبم شود.

نهایتا هم چنانکه می خواست هم شهید شد و هم به دست اشقی الاشقیای زمان خودش، آمریکا و اسراییل به شهادت رسید .