افشین علا در نامهای به سید حسن خمینی نوشت: ضمنا جا دارد از جنابعالی تشکر ویژه کنم بابت آن که در تمامی سالهای پر فراز و نشیب رهبری امام شهیدمان بر عهد خود با ایشان باقی ماندید و به عنوان یادگار بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران، حسرت افتراق و جدایی از دامان پرمهر رهبر معظم انقلاب را به دل بدخواهان و دشمنان این آب و خاک گذاشتید. یقین دارم پس از این مصیبت بزرگ نیز همانطور که برای امام شهید خامنهای فرزند برازندهای بودید، برای جانشین معظم ایشان نیز برادری همراه و وفادار خواهید بود.
افشین علا در نامهای به سید حسن خمینی با اشاره به اتفاقاتی که اسفند ماه سالهای مختلف برای ایران و بیت امام خمینی(س) رخ داده است، گفت: ضمنا جا دارد از جنابعالی تشکر ویژه کنم بابت آن که در تمامی سالهای پر فراز و نشیب رهبری امام شهیدمان بر عهد خود با ایشان باقی ماندید و به عنوان یادگار بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران، حسرت افتراق و جدایی از دامان پرمهر رهبر معظم انقلاب را به دل بدخواهان و دشمنان این آب و خاک گذاشتید. یقین دارم پس از این مصیبت بزرگ نیز همانطور که برای امام شهید خامنهای فرزند برازندهای بودید، برای جانشین معظم ایشان نیز برادری همراه و وفادار خواهید بود.
به گزارش جماران، متن این نامه به شرح زیر است:
باسمه تعالی
حضور گرامی آیتالله سید حسن خمینی دام عزه
دریغا و اندوها که دست تقدیر به گونهای رقم خورد که داغهای طاقتسوز در اسفندهای پیاپی و در آستانه نوروزهای غمگین بر شما یادگار گرامی امام وارد شود. از درگذشت مظلومانه و ناگهانی پدر مجاهدتان حاج سید احمد آقا گرفته تا رحلت همسر بزرگوار امام، و نیز فقدان پدر ارجمند همسر گرامیتان که همگی در اسفندماه به ملکوت اعلی پیوستند. مصائبی که هرکدام داغی بزرگ بر دل دریاییتان گذاشت، اما هیچگاه خم به ابرو نیاوردید و با قامت استوار و چهره گشاده در تمام این سالها ستون محکم بیت امام و تکیهگاه یاران و وفاداران آن پیر سفرکرده و خلف صالحش بودید. اما داغی که در این اسفندماه بر دل شما و ما نشست، سهمگینتر از آن است که در وصف بگنجد. اگرچه شبیه چنین مصیبتی را در خرداد ۶۸ دیده بودیم، اما پیش از آن، خبر بیماری امام راحل به همه ما فرصت داده بود تا هم در نیایش و راز و نیازهایمان برای آن امام فقید طلب شفا کنیم، و هم خبر ارتحال آن یگانه دوران را تاب بیاوریم. هرچند با اعلام آن خبر تلخ نیز طاقت از کف دادیم و اگر خدا یاریمان نمیکرد، چه بسا قالب تهی میکردیم. اما کیست که نداند سهمگینی آن داغ کجا و سنگینی باور شهادت ناگهانی و مظلومانه جانشین حکیم و مجاهد ایشان کجا؟ رهبری آزاده و فرزانه که در ماه مبارک رمضان همراه با دختر نازنین، نوادهی دلبند، داماد، عروس و سایر یاران و همراهان وفادارش به دست سفاکترین جانیان تاریخ به شهادت رسید و روزه خود را بر سفره خونین وصل افطار کرد. مصیبتی که زبان و قلم از شرح آن عاجز است و قطعا جنابعالی بیش از من در احاطه غم و اندوه ناشی از آن هستید. چرا که هم شما یار و یادگاری عزیز و وفادار برای ایشان بودید و هم ایشان برای شما امام و پدری مهربان و امین. پس بر خود فرض دیدم در این ضایعه بزرگ به جنابعالی تسلیت ویژه عرض کنم و سر بر شانههای زخمدیده اما استوارتان بگذارم و اشک بریزم. ضمنا جا دارد از جنابعالی تشکر ویژه کنم بابت آن که در تمامی سالهای پر فراز و نشیب رهبری امام شهیدمان بر عهد خود با ایشان باقی ماندید و به عنوان یادگار بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران، حسرت افتراق و جدایی از دامان پرمهر رهبر معظم انقلاب را به دل بدخواهان و دشمنان این آب و خاک گذاشتید. یقین دارم پس از این مصیبت بزرگ نیز همانطور که برای امام شهید خامنهای فرزند برازندهای بودید، برای جانشین معظم ایشان نیز برادری همراه و وفادار خواهید بود. خداوند یار و نگهدار شما و ایشان باشد.
افشین علا
اسفند ۱۴۰۴