به گزارش خبرنگار جماران، چند روزی که از تبعید امام خمینی (س) به ترکیه گذشت، ایشان در دستخطی وکالت و وصایت خود را به فرزندشان، مرحوم حاج آقا مصطفی تفویض کردند. این وکالتنامه در نوزدهم آبان ماه 43 مطابق با پنجم رجب 1384 نوشته شده است و به واقع امام، فرزندشان را در کلیه امور خودشان عهده دار مسئولیت کردند که در متن زیر گنجانده شده است:
«بسم اللّه الرحمن الرحیم
الحمدللّه عَلَی السَّرَّاء و الضَّرَّاء[1] والسلام علی محمد و آله الطاهرین.
و بعد، نور چشم محترم که مورد وثوق اینجانب است، وکیل است از طرف حقیر در کلیۀ امورم. آنچه از وجوه از قبیل سهمین مبارکین، مُطالب هستم به ایشان بدهند برای تأمین شهریۀ طلاب محترم؛ و وکیل هستند در اخذ و دستگردان سهمین مبارکین و هر نحو وجهی که باید به من برسد، و در اعطا به محالّ مقرر خود. و وصی اینجانب هستند. و وصیتنامه ام در یکی از دفاتر موجود است. قضای چندین سال صوم به عهده دارم احتیاطاً، و دو ـ سه سال هم نماز احتیاط کنند. کتب من از مصطفی است. اثاثیۀ خانه مطلقاً از مادر مصطفی است. بقیۀ وصیتنامه‌ام عمل شود. مراد از «نور چشمی» که در صدر ورقه نوشته‌ام، فرزند بزرگم، آقا مصطفی خمینی ـ ایّده‌اللّه تعالی ـ است، «و أُوصِیهِ بِتَقوَی اللّه‌ِ و إِطَاعَةِ أَمرِهِ؛ و أَرجُو مِنهُ الدُّعَاء فِی الحَیوةِ و الوَفَاةِ».[2]
5 رجب المرجب 1384
روح اللّه الموسوی الخمینی» (صحیفه امام؛ ج 1، ص 431)
1. شادی و سختی.
2. وصیت می کنم او را به پرهیزگاری و پیروی از خداوند، و از او در حال حیات و وفاتم امید دعای خیر دارم.