نخستین سناتور مسلمان آمریکا؟ آزمون دشوار السید برای جلب آرای سیاه‌پوستان و یهودیان

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، پایگاه خبری آمریکایی «ریلیجن نیوز سرویس» (RNS) در گزارشی به بررسی چالش‌های انتخاباتی عبدالرحمن السید، نامزد مسلمان و عرب‌تبار حزب دموکرات برای مجلس سنای آمریکا، پرداخته است. این رسانه با اشاره به تنش‌های نژادی، اختلاف‌نظرها درباره اسرائیل و افزایش اسلام‌هراسی، جلب حمایت رأی‌دهندگان سیاه‌پوست و یهودی را آزمونی دشوار برای السید در مسیر تبدیل‌شدن به نخستین سناتور مسلمان تاریخ آمریکا توصیف کرده و می‌نویسد:

هویت عبدالرحمن السید به‌عنوان یک شهروند مسلمان و عرب‌تبار آمریکایی، به متغیری تعیین‌کننده در میان دو پایگاه رأی کلیدی حزب دموکرات، یعنی رأی‌دهندگان سیاه‌پوست و جامعه یهودیان بدل شده است.

در جریان یک نشست عمومی (Town Hall) در کلیسای «محراب مدونای سیاه» (Shrine of the Black Madonna)، عبدالرحمن السید، نامزد انتخابات مجلس سنای ایالات متحده، به تنش‌های دیرینه میان ساکنان سیاه‌پوست دیترویت و عرب‌تباران این شهر اذعان کرد؛ اصطکاکی که ریشه در نابرابری‌های اقتصادی، شکاف‌های نژادی و تمایزهای طبقاتی دارد.

السید تصریح کرد در صورتی که در انتخابات سوم نوامبر به‌عنوان نخستین سناتور مسلمان تاریخ ایالات متحده برگزیده شود، برای ترمیم گسست‌های میان این دو جامعه تلاش خواهد کرد. او در نشست ۱۴ سپتامبر، با وام‌گیری از سخنرانی تاریخی مارتین لوتر کینگ («رؤیایی دارم»)، خواستار آن شد که «مردم بر پایه جوهر شخصیتش درباره او داوری کنند، نه بر اساس رنگ پوستش»؛ درخواستی که تشویق حاضران در سالن گردهمایی کلیسا را به همراه داشت.

این مکان مذهبی که پیوندی دیرین با جنبش حقوق مدنی دارد و وابسته به «کلیسای متحد مسیح» است، یکی از چند مرکز عبادی سیاه‌پوستان است که السید در کارزار خود به آن‌ها سر زده است؛ کمااینکه او نخستین گردهمایی رسمی تبلیغاتی‌اش را در کلیسای تاریخی باپتیست کینگ سالومون در دیترویت کلید زده بود.

دیترویت، با جمعیتی که ۷۵ درصد از ۶۵۰ هزار تن ساکنان آن را آفریقایی‌تباران تشکیل می‌دهند، سیاه‌پوست‌ترین کلان‌شهر ایالات متحده به شمار می‌رود. السید بدون مشارکت گسترده رأی‌دهندگان سیاه‌پوست شانسی برای فتح این کرسی سنا نخواهد داشت. نشست‌های گفتگومحور در کلیساها نقشی حیاتی در این رقابت فشرده علیه رقیب جمهوری‌خواه، مایک راجرز (عضو پیشین مجلس نمایندگان) ایفا می‌کند؛ رقابتی که نظرسنجی‌های ماه اکتبر حاکی از برتری شکننده ۱ تا ۳ درصدی السید در آن است.

السید در کارزارهای انتخاباتی مکرراً تأکید کرده است که رنج جامعه سیاه‌پوستان را درک می‌کند و مدافع منافع آنان خواهد بود. او شعارهای محوری خود را «پایان دادن به نفوذ پول در سیاست» و «بیمه سلامت همگانی» (Medicare for All) قرار داده است.

پرسش اصلی این است که آیا او می‌تواند بر بدگمانی‌های موجود در میان این گروه و سایر اقلیت‌های مذهبی و قومی غلبه کند؟

در انتخابات مقدماتی ماه اوت، رأی‌دهندگان سیاه‌پوست و یهودی در دیترویت و حومه آن، پشت سر رقیب حزبی السید، یعنی هیلی استیونز، صف کشیدند و السید در شهر دیترویت با اختلاف ۲۸ درصد شکست خورد. اکنون او ناگزیر است اعتماد این دو پایگاه سنتی دموکرات‌ها را بازسازی کند. در همین چارچوب، باراک اوباما برای حمایت از او در دیترویت سخنرانی کرد و سناتور رافائل وارناک نیز از محراب یک کلیسای سیاه‌پوستان در شهر فلینت ایالت میشیگان اعلام کرد: «ما در کنار برادرمان ایستاده‌ایم؛ ما در کنار دکتر عبدالرحمن السید هستیم.»

کارزار السید هم‌زمان با تشدید جریان اسلام‌هراسی پیش می‌رود. طبق گزارش مرکز «امنیت، نژاد و حقوق» در دانشکده حقوق دانشگاه راتگرز، اگرچه تاکنون ۲۵۵ مسلمان آمریکایی توانسته‌اند به نهادهای انتخابی در سطوح مختلف راه یابند، اما نامزدهای مسلمان همواره هدف هراس‌افکنی‌های سیاسی نامتناسب بوده‌اند و تاریخ آمریکا تاکنون هیچ سناتور مسلمانی به خود ندیده است.

دونالد ترامپ مکرراً با لحنی کنایه‌آمیز او را «محمد السید» خطاب کرده و راجرز نیز تلاش نموده او را به اخوان‌المسلمین پیوند بزند؛ جریانی اسلام‌گرا که شاخه‌های شبه‌نظامی آن مانند حماس درگیر مبارزات مسلحانه و منازعات منطقه‌ای بوده‌اند.

در نشست عمومی دیگری، یکی از فعالان وابسته به جمهوری‌خواهان با قطع سخنان السید پرسید: «آیا از اخوان‌المسلمین اعلام برائت می‌کنی؟» السید پاسخ داد: «بله، حتماً، بدون شک.» اما بلافاصله پیش‌فرض نهفته در این پرسش را هدف گرفت و آن را تلاشی برای القای «وفاداری دوگانه» به خاک آمریکا و جنبش‌های اسلام‌گرا خواند.

در کلیسای «محراب مدونای سیاه»، استقبال از او گرم‌تر بود. کاندیا میلتون، معاون کشیش کلیسا و رئیس تشکل سیاسی Black Slate Inc، علت حمایت از السید را «اعتبار میدانی او در میان ساکنان» عنوان کرد و افزود: «او برای ما چهره‌ای تازه نیست»؛ اشاره‌ای به سال‌ها خدمت او در سمت مدیریت اداره بهداشت شهر دیترویت و سپس سازمان بهداشت و خدمات کهنه‌سربازان در شهرستان وین.

با این وجود، اصطکاک میان سیاه‌پوستان و عرب‌تباران آمریکایی پیشینه‌ای چند دهه‌ای دارد. با ورود کسبه عرب‌تبار و کلدانی به بازار خرده‌فروشی، پمپ‌بنزین‌ها و فروشگاه‌های محلی دیترویت، مشتریان سیاه‌پوست از کشیده شدن شیشه‌های ضدگلوله میان خود و فروشندگان و رفتارهای توهین‌آمیز گلایه کردند. آن‌ها همچنین از اینکه این فعالان اقتصادی پس از کسب سود، به جای سرمایه‌گذاری در محله‌های سیاه‌پوست‌نشین به حومه‌های مرفه شهر نقل‌مکان می‌کردند، ابراز ناخرسندی داشتند.

ال ویلیامز، رئیس مؤسسه رهبری آفریقایی‌تباران در دیترویت، در این باره می‌گوید: «بسیاری از اهالی دیترویت به عرب‌تبارها اعتماد ندارند؛ چون آن‌ها اینجا تجارت می‌کنند، اما در کنار ما زندگی نمی‌کنند.»

ماه گذشته نیز انتشار ویدئویی از مشاجره حدود ۷۰ نفر از افراد عمدتاً عرب‌تبار با یک زن سیاه‌پوست پس از تصادف رانندگی و سر دادن شعارهای نژادپرستانه و جنسیتی علیه وی در روزنامه «دیترویت فری پرس»، بر این التهاب‌ها افزود. ویلیامز اشاره می‌کند میشیگان تاکنون سناتور سیاه‌پوستی نداشته است و برخی رأی‌دهندگان آفریقایی‌تبار از این‌که یک نامزد عرب‌تبار زودتر از آنان به این جایگاه دست یابد، خرسند نیستند.

چارلز ویلیامز، کشیش کلیسای کینگ سالومون و رئیس شاخه ایالتی سازمان مدنی «شبکه اقدام ملی» (وابسته به ال شارپتون)، معتقد است نرخ مشارکت رأی‌دهندگان سیاه‌پوست پاشنه‌آشیل السید خواهد بود: «نگرانی اصلی از کسانی است که اصولاً پای صندوق رأی نخواهند رفت، یا کسانی که تصمیم می‌گیرند مسیر دیگری را برگزینند. رقابت بسیار نفس‌گیر است و ستاد السید چالش دشواری پیش رو دارد.»

علاوه بر هویت دینی و تباری، مواضع سیاسی ترقی‌خواهانه السید نیز حساسیت‌برانگیز شده است. در ماه مارس، هنگامی که مردی لبنانی‌تبار خودروی خود را به کنیسه «تمپل اسرائیل» در حومه دیترویت کوبید، السید در اظهارنظری گفت: «انسان‌های زخم‌خورده، زخم می‌زنند.» (راننده مهاجم که بستگانش را در حملات هوایی اسرائیل از دست داده بود، با شلیک گلوله به زندگی خود پایان داد).

بسیاری از یهودیان میشیگان این سخن را توجیه اقدام ضارب تلقی کردند. هرچند السید در ماه اوت عذرخواهی کرد و گفت «مرتکب خطا شدم»، اما این گزاره آسیب خود را بر جای گذاشت. در شرایطی که نگرانی‌ها پیرامون رشد یهودستیزی در ایالات متحده افزایش یافته، بخشی از جامعه ۱۳۰ هزار نفری یهودیان میشیگان (حدود ۱.۴ درصد از جمعیت ایالت) صراحتاً از رویکردهای السید ابراز هراس می‌کنند.

مواضع السید درباره اسرائیل نیز برای بخشی از این جامعه پذیرفتنی نیست. او با ارسال کمک‌های نظامی بی‌قیدوشرط به اسرائیل مخالف است و معتقد است دلارهای مالیات‌دهندگان آمریکایی باید در داخل کشور، صرف آموزش و درمان در مناطقی چون میشیگان شود. او پیش‌تر در مصاحبه با شبکه ABC اعلام کرده بود: «اسرائیل در واقع دوست ما نیست.»

کری بلوم، از اعضای کنیسه تمپل اسرائیل می‌گوید: «او کمک مالی به اسرائیل را مساوی با مشکلات داخلی آمریکا قلمداد می‌کند. مواضع او برای من خطرناک است و او هرگز از این لحن عقب‌نشینی نکرده است.» بلوم که همواره در انتخابات‌ها به دموکرات‌ها رأی می‌داد، اعلام کرده امسال برای مایک راجرزِ جمهوری‌خواه تبلیغ و رأی خواهد داد.

در ماه اوت، نامه‌ای از چهره‌های سرشناس جامعه یهودی دیترویت منتشر شد که دموکرات‌های یهودی را به حمایت از راجرز فرا می‌خواند. ائتلافی از خاخام‌ها و رهبران جوامع یهودی تحت عنوان «میشیگان غیرقابل مذاکره» نیز اعلام کردند تا زمانی که السید ادبیات و مواضع خود پیرامون امنیت یهودیان و اسرائیل را تعدیل نکند، از وی پشتیبانی نخواهند کرد. ستاد السید به درخواست‌ها برای مصاحبه در این‌باره پاسخی نداد.

با وجود این، السید در جلب حمایت طیف‌های چپ‌گرا و سکولار جامعه یهودی موفق عمل کرده است. اندی لوین، نماینده سابق کنگره از میشیگان که خود چهره‌ای یهودی است، در برابر گفتمان لابی‌های جریان اصلی که السید را تهدیدی برای یهودیان معرفی می‌کنند، ایستاده است: «به‌عنوان یک یهودی که نگران امنیت جامعه خود است، معتقدم رأی دادن به عبدالرحمن گزینه‌ای بسیار امن‌تر از مایک راجرز است.»

لوین به سوابق ائتلاف مذهبی حامی نامزد جمهوری‌خواه اشاره می‌کند؛ از جمله حضور لورنزو سیول، کشیش اوانجلیکال سیاه‌پوست دیترویت که نشست‌های موسوم به «جنگجویان صلیبی» را با حضور چهره‌های نئونازی برگزار کرده است. همچنین یکی از اعضای کارزار دانشجویی راجرز اخیراً از افشای چت‌های حاوی تمجید از هیتلر و شوخی با اتاق‌های گاز دفاع کرده بود. لوین تأکید دارد: «آنچه متضمن امنیت جامعه یهودی است دموکراسی و حضور نمایندگان اقلیت‌هاست، نه تکیه بر اقتدارگرایی.»

هم‌زمان با نزدیک شدن به روز رأی‌گیری، شبکه‌ای داوطلب متشکل از فعالان یهودی، مسلمان و مسیحی در محله‌های دیترویت و حومه در حال تبلیغ خانه‌به‌خانه برای السید هستند تا پیام دموکراسی چندنژادی و چندایمانی را تبیین کنند؛ تلاشی که با همراهی چهره‌هایی چون کامالا هریس، معاون پیشین رئیس‌جمهور، و آیانا پرسلی، نماینده کنگره دنبال می‌شود و هدف آن خنثی‌سازی خطوط افتراق هویتی در واپسین گام‌های این ماراتن انتخاباتی است.