دولت کانادا این رویارویی را از بیانیههای سیاسی به اقدامات تجاری منتقل کرد و تعرفههای تلافیجویانهای را بر واردات کالاهای آمریکایی اعلام کرد و قرار است این اقدامات جدید از ۸ سپتامبر اجرایی شوند.
به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: اختلاف تجاری بین ایالات متحده و کانادا پس از آنکه اتاوا در پاسخ به تعرفههای اعمال شده توسط دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بر نزدیک به 20 میلیارد دلار از کالاهای آمریکایی تعرفههای تلافیجویانه وضع کرد، از یک جنگ تعرفهای به یک رویارویی سیاسی شدیدتر تبدیل شده است.
گزارشی که توسط منال مقبول برای الجزیره تهیه شده است، توضیح میدهد که تشدید تنشها پس از آن رخ داد که مذاکرات تجاری بین دو کشور به بنبست رسید و ترامپ تعرفههای واردات طیف وسیعی از کالاهای کانادایی را به ۵۰ درصد افزایش داد، در حالی که تهدید کرد که این تعرفهها را در اوایل سال آینده گسترش خواهد داد و شامل خودرو، کامیون، قطعات یدکی و فولاد نیز میشود.
با توجه به وابستگی متقابل اقتصادی قابل توجه بین دو کشور و اتکای بخشهای صنعتی کانادا و آمریکا به زنجیرههای تولید و تأمین مشترک، پیامدهای این اختلاف فراتر از جنبه تجاری است و تشدید مداوم آن احتمالاً بر شرکتها، کارگران و مصرفکنندگان در هر دو سوی مرز تأثیر خواهد گذاشت.
این رویارویی پس از آن تشدید شد که داگ فورد، نخست وزیر انتاریو، وارد این مناقشه شد و با انتقاد از سیاست تجاری ایالات متحده، استدلال کرد که تعرفههای اعمال شده توسط واشنگتن در نهایت بر خود آمریکاییها تأثیر خواهد گذاشت.
فورد با استفاده از تشبیهی تند برای سیاستهای دولت آمریکا، رئیس جمهور ترامپ را یک «قلدر» توصیف کرد. او گفت رئیس جمهور آمریکا مانند کسی رفتار میکند که پول و غذای شخص دیگری را میگیرد و سپس برمیگردد تا وسایل شخصی او را تصاحب کند.
ترامپ در واکنش به این اقدام، شخصاً به فورد حمله کرد و سپس نقشهای را در شبکه اجتماعی تروث سوشیال منتشر کرد که تغییر نام دریاچه انتاریو به «دریاچه آمریکا» را نشان میداد؛ اقدامی که جدیدترین نمود تنش لفظی بین واشنگتن و اتاوا تلقی میشود.
اتاوا با اعمال تعرفه ها پاسخ میدهد
اما دولت کانادا این رویارویی را از بیانیههای سیاسی به اقدامات تجاری منتقل کرد و تعرفههای تلافیجویانهای را بر واردات کالاهای آمریکایی اعلام کرد و قرار است این اقدامات جدید از ۸ سپتامبر اجرایی شوند.
یک مقام کانادایی گفت که کشورش در برابر تعرفههای آمریکا «دلار در برابر دلار» و با همان نرخ تلافی خواهد کرد و توضیح داد که تعرفههای کانادا بین ۱۵٪، ۲۵٪ و ۵۰٪ بر ۲۷.۶ میلیارد دلار واردات آمریکا خواهد بود. او افزود که کانادا با اعمال همان نرخ بر محصولات مشابه آمریکایی، با تعرفههای اعمال شده بر کالاهای کانادایی توسط آمریکا مقابله خواهد کرد.
این تصمیم کانادا به عنوان بخشی از سیاست عمل متقابل در پاسخ به اقدامات ایالات متحده، در بحبوحه تلاشهای اتاوا برای تحت فشار قرار دادن واشنگتن جهت بازگشت به مذاکرات و دستیابی به توافقات تجاری که تأثیر تعرفهها بر اقتصاد هر دو کشور را محدود میکند، اتخاذ شده است.
دولت کانادا همزمان با اقدامات گمرکی، یک بسته کمکی ۷.۵ میلیارد دلاری برای کمک به مشاغل و کارگران آسیبدیده از اختلاف تجاری اعلام کرد.
هدف این بسته کاهش تأثیر تعرفههای متقابل بر بخشهایی است که بیشترین آسیب را متحمل میشوند، بهویژه با توجه به وابستگی متقابل شدید بین اقتصادهای کانادا و آمریکا و اتکای تعدادی از صنایع به جابجایی کالاها و اجزای تولید در مرزها.
این افزایش تعرفهها در زمانی رخ میدهد که انتاریو قطب اصلی صنایع خودرو و فولاد در کانادا است و هرگونه تعرفه اضافی بر خودروها، کامیونها، قطعات و فولاد تأثیر مستقیمی بر مشاغل و زنجیرههای تولید در این استان خواهد داشت.
آیا کانادا میتواند دوام بیاورد؟
علی خورشید، اقتصاددان و استاد دانشگاه، گفت که با توجه به وابستگی اقتصاد ایالات متحده به واردات کلیدی کانادا، از جمله نفت، گاز، آهن، فولاد، فلزات و آلومینیوم، مارک کارنی، نخست وزیر کانادا، از موضع قدرت صحبت میکند.
او توضیح داد که اعمال تعرفه ۵۰ درصدی آمریکا بر کالاهای کانادایی نه تنها به اقتصاد کانادا آسیب میرساند، بلکه بسیاری از صنایع آمریکایی به قطعات و مواد اولیه وارداتی از کانادا متکی هستند که به معنای افزایش هزینهها و قیمتهای تولید در داخل ایالات متحده است.
خورشید خاطرنشان کرد که از سوی دیگر، واشنگتن روی توانایی خود در کاهش واردات و فشار بر شرکتها و کارخانههای آمریکایی برای یافتن جایگزینها حساب میکند، اما او معتقد است که جایگزینی محصولات کانادایی با واردات از کشورهای دیگر نیز برای اقتصاد آمریکا هزینه خواهد داشت.
او خاطرنشان کرد که پیامدهای این اختلاف به کانادا محدود نخواهد شد، زیرا کشورهای آمریکای لاتین، از جمله برزیل و آرژانتین، روند این رویارویی را زیر نظر دارند و روابط تجاری آنها با واشنگتن ممکن است تحت تأثیر نتیجه مذاکرات قرار گیرد.
خورشید اظهار داشت که این رویارویی به یک جنگ تجاری بیپایان تبدیل نخواهد شد و پیشبینی کرد که هر دو طرف به میز مذاکره بازخواهند گشت، به خصوص از آنجایی که صنایع در هر دو کشور به هم پیوسته هستند و به فعالیتهای واردات و صادرات در مرزها وابستهاند.
او تأکید کرد که کانادا از اهرم فشار برخوردار است و کارنی میداند که مذاکرات ممکن است مدت زیادی طول بکشد، که به او فضای مانور میدهد و از دادن امتیازات عمده در مرحله فعلی خودداری میکند، و این احتمال وجود دارد که بعداً به توافق جدیدی بین دو طرف دست یابد.
