روزنامه عبریزبان معاریو در تحلیلی راهبردی مدعی است در حالی که نگاهها به تقابل با ایران دوخته شده، نبرد اصلی بر سر بازطراحی ژئوپلیتیک خاورمیانه و کنترل کریدورهای تجاری در جریان است؛ رقابتی که بهزعم این گزارش، با شکلگیری یک محور سنی نوظهور و تحرکات دیپلماتیک ترکیه و مصر، میتواند جایگاه اسرائیل را در معماری آینده منطقه با چالشهای جدی مواجه کند.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، روزنامه عبریزبان معاریو در تحلیلی تازه مدعی است که همزمان با تمرکز افکار عمومی بر تقابل نظامی با ایران، رقابتی عمیقتر و تعیینکنندهتر بر سر بازطراحی نقشه قدرت در خاورمیانه در جریان است.
بهنوشته این گزارش، تمرکز افراطی بر پرونده هستهای تهران باعث شده شکلگیری دو بلوک ژئوپلیتیکی رقیب که هر یک به دنبال تثبیت کریدورهای ترانزیتی و سهم خود از نظم اقتصادی مورد حمایت آمریکا هستند، کمتر مورد توجه قرار گیرد. نویسنده تأکید میکند در این رقابت، پیروز نهایی الزاماً کشوری با زرادخانه بزرگتر نیست، بلکه بازیگری است که بتواند جایگاه خود را در مسیرهای استراتژیک آینده تثبیت کند.
این تحلیل از ظهور آنچه «جناح سنی تجدیدنظرطلب» مینامد، با محوریت ترکیه، قطر و پاکستان سخن میگوید؛ بلوکی که بهزعم نویسنده در حال گسترش نفوذ خود در مناطقی از لیبی تا شاخ آفریقاست. معاریو با رویکردی انتقادی، نقش ترکیه را در بهرهگیری از ابزارهای دیپلماسی، اقتصاد و پیوندهای سیاسی ـ مذهبی برجسته میکند و مدعی است این محور در پی شکلدهی نظمی جایگزین برای کاهش نقش اسرائیل در معادلات منطقهای است. از نگاه نویسنده، هدف این جریان محدود کردن جایگاه تلآویو در کریدورهای تجاری و حذف آن از معادلات کلان ترانزیتی میان شرق و غرب است.
بخش مهمی از این گزارش به آنچه «جنگ کریدورها» نامیده میشود اختصاص دارد. در این چارچوب، معاریو مدعی است برخی توافقهای اخیر میان مصر و ترکیه صرفاً ماهیتی اقتصادی ندارند، بلکه بخشی از رقابت گستردهتر بر سر مسیرهای حملونقل و انرژی در منطقه هستند. این تحلیل احتمال میدهد که برخی بازیگران منطقهای در پی بازتعریف مسیرهای تجاری از طریق سوریه و اردن باشند تا نقش بنادر اسرائیل در طرحهایی مانند کریدور هند–خاورمیانه–اروپا (IMEC) کمرنگ شود. نویسنده حتی به وجود رویکردی «چندوجهی» در سیاست برخی متحدان اسرائیل اشاره میکند که ممکن است بهدنبال کسب امتیازات همزمان از چند محور قدرت باشند.
در پایان، نویسنده معاریو استدلال میکند که موفقیت اسرائیل در این رقابت نه صرفاً در میدان نظامی، بلکه در عرصه مهندسی سیاسی و دیپلماسی در واشنگتن رقم خواهد خورد. به باور او، تلآویو باید ایالات متحده را نسبت به پیامدهای ژئوپلیتیکی تحولات جدید قانع کند و همزمان ائتلافهای اقتصادی خود را با شرکایی مانند هند، امارات و برخی کشورهای آفریقایی تثبیت نماید. این گزارش هشدار میدهد که حتی در صورت کاهش تهدید ایران، رقابت بر سر «نظم جدید منطقهای» میتواند چالشهای تازهای برای موقعیت راهبردی اسرائیل ایجاد کند.
