آیت‌الله سیدعباس حسینی قائم مقامی در مراسم عزادارای حضرت فاطمه زهرا(س) ضمن تبیین پیامدهای انتساب اشخاص و نهادها به اسلام و خداوند در قرآن و روایات گفت: یکی از علل اصلی دین گریزی در جامعه، انتساب همه رفتار و کنش روحانیت و تصمیم‌ها و اقدامات حکومت و اجزای قدرت به خدا، اسلام و اهل بیت(سلام الله علیهم) است و در بسیاری از موارد که این رفتارها و اقدامات با دین و آموزه‌های اهل بیت انطباق ندارد، چنین انتساب‌هایی مصداق «افتراء علی الله» و برانگیزنده خشم و غضب خداوند و اهل بیت می‌گردد.
به گزارش جماران؛ آیت‌الله قائم مقامی درابتدای بحث با موضوع "انتساب به خداوند و ائمه اطهار علیهم السلام" ضمن اشاره به آیات و روایات فراوان درباره خطرات وپیامدهای انتساب رفتار وگفتار اشخاص و نهادهای اجتماعی به خداوند و اهل بیت گفت: تنها موردی که قرآن سه بار پیاپی در یک آیه هشدار و ابراز نفرت و انزجار از موضوعی کرده، مربوط به نسبت دادن نظرات علمای ادیان به خداوند بوده که با عبارت مکرر «ویل» همراه شده است و نکته مهمی را که اشاره کرده، منفعت جویی و اعتبار طلبی این گروه از انتساب به خداوند است که موجب این هشدار مکرر شده است.
ایشان در ادامه با اشاره به انبوه روایاتی که در منابع معتبر شیعه درباره هشدار به شیعیان نسبت به یکسان انگاری خود با خدا و اهل بیت در میان مردم ، با انتساب سخن و رفتارشان به آنان وجود دارد، تصریح کرد: امام صادق(ع) حتی از اینکه برخی مردم، افرادی از خواص شیعه را بصورت مطلق به ایشان و اهل بیت منتسب می کردند، برآشفته شدند و تصریح کردند: افراد بسیارکمی از شیعیان، آن هم با تقوا و خردورزی برتر می توانند به ما منتسب شوند. و دقیقا به دلیل همین حساسیت بود که بزرگان از اصحاب ائمه (ع)به شدت از اینکه ایشان را به آن حضرات منسوب کنند، پرهیز داشتند.
وی ادامه داد: مجموع این آموزه های قرآنی و روایی نشان می‌دهد انتساب افراد با عناوینی همچون روحانی، مداح و در قالبی بزرگتر تحت عنوان نهاد حکومت به خدا و اهل بیت تا چه اندازه می‌تواند حساس و خطرناک باشد و از نظر اجتماعی نیز هر اشتباه و منفعت جویی در رفتار و عملکردهای منتسبان به دین می تواند به قطع ارتباط جامعه و مردم با دین و اهل بیت بیانجامد.
این استاد حوزه و دانشگاه با استناد به آیات قرآن کریم در موضوع کاریزماشکنی از شخصیت رسول اکرم (ص) تصریح کرد: قرآن ضمن آنکه حضرت رسول (ص) را مقرب ترین فرد برگزیده در خلقت، انسان کامل و اسوه حسنه معرفی می کند، مکررا تصریح می کند که محمد(ص) در برابر خداوند انسانی همانند دیگر انسانهاست که خودش نیز به وحی ایمان آورده و تا خدا نخواهد از علم غیب آگاه نیست و حتی به پیامبر اکرم(ص) فرمان می دهد تکذیب کنندگانت که بر سرلجاجت وعناد نیستند را از رحمت پروردگار ناامید نکن و به آنها بگو که رحمت پروردگارتان فراگیر است، یعنی ارتباط با خداوند را منحصر به خودت نکن و همه راه‌ها به خداوند را بر آنان نبند.
آیت‌الله قائم مقامی در ادامه با تبیین مفهوم «افتراء علی الله» افزود: در جهان ظلم های فراوانی به گونه های مختلف انجام می گیرد، اما قرآن ضمن اینکه همه انواع ظلم را محکوم می کند و به عدالت دراین جهان و حسابرسی و داوری در آخرت تصریح دارد، یک نوع ظلم را ، بدترین نوع ظلم و فاعلان آن را «اظلم» یعنی ظالمترین ظالم ها می نامد، و آن انتساب اشخاص، گفتار ورفتارشان به خداوند است و آن را مصداق تهمت و افترا به خداوند می داند. چرا؟ چون به تصریح روایات اگر من نظر و عمل خود را به خدا نسبت دادم ، تمام اشکالات و کاستی های من به ساحت قدسی خدا و اهل بیت تعمیم داده می شود و موجب نفرت از دین و خدا گریزی می گردد و در این صورت آخرین پناه مردم را که خدا و اهل بیت است از آنان گرفته ایم .وقتی به نام خدا به مردم ظلمی اتفاق بیافتد فقط یک ظلم معمولی رخ نداده بلکه آخرین امید و پناه آنان در زندگی را گرفته ایم و چه ظلمی از این بالاتر؟!
ایشان در ادامه با اشاره به وضعیت جامعه و نشانه های دین گریزی بخصوص در گروه هایی از نسل جوان افزود: شرایطی که امروز می بینیم، بخش قابل توجه آن پیامد منتسب شدن رفتار افرادی مثل بنده به عنوان روحانی به خدا و منتسب شدن اقدامات حکومت به اسلام و خداوند است. بارها عرض کرده ام آن جوانی که احیانا از سر نادانی اقدام به سب و توهین نسبت به مقدسات می کند، در واقع دارد نسبت به من و امثال من که خود را نماد اسلام ومقدسات معرفی کرده ایم اعتراض می کند و سب و توهین او متوجه ماست نه به خدا و پیامبر. نه اینکه او واقعا حقیقت قرآن و اهل بیت علیهم السلام را درک کرده باشد واز آنها منزجر باشد، انزجار او نسبت به من و نمادهایی است که ما از خدا و اسلام در جامعه امروز معرفی کرده ایم.
آیت‌الله قائم مقامی خاطرنشان کرد: خداوند ممکن است رسیدگی به بسیاری از ظلم هایی که در دنیا بدون پاسخ مانده باشد را به آخرت واگذار کند و لزوما اینگونه نیست که از همه ظلم ها و ظالمان در این جهان انتقام بگیرد و به مجازات برساند، بلکه ظرف اصلی انتقام الهی، جهان آخرت است .اما از آیات و روایات فراوانی استفاده می شود که خداوند نسبت به افترا به خود و اینکه کسی در تحت نام او ظلم کند و رفتار های ظالمانه به او انتساب داده شود، غیرت دارد و در همین جهان آن را بی پاسخ نمی گذارد. با همین ملاک اهل بیت (ع) نیز به شدت از اینکه سخن و رفتار افراد به ایشان منتسب شود نهی کرده اند و اتفاقا یکی از مصداق های اصلی ظهور صفت انتقام در خداوند، همینجاست و از کسانی که خود را به او منتسب کردند و کسانی که براین انتساب صحه گذاشتند، انتقام خواهد گرفت و متواضعانه بپذیریم که دست کم بخشی از این ابتلائات پی در پی که در این سالها مشاهده می کنیم از آثار شوم همین انتساب های به ناحق خود و تصمیم‌گیری هایمان به خدا و اهل بیت است.
وی افزود: لذا از سالها پیش در جریان پاره ای از حوادث عرض کردم، از منظر سنت های الهی پیش از هر چیزی و به فوریت نیازمند خودشکنی و اعتراف صریح و بی لکنت به خطاها و نیز طلب بخشش از مردم هستیم و حداقل تاثیر این اعتراف و استغفار این است که در نگاه عمومی ساحت قدسی خداوند و ائمه(ع) را از خطاهای خود پیراسته ایم و در پیشگاه پروردگار نیر انکسار و خودشکنی کرده ایم.
این استاد حوزه و دانشگاه در خاتمه ضمن ارائه نمونه هایی از شدت مراقبت علمای بزرگ نسبت به عدم انتساب گفتار و رفتارشان به خدا واهل بیت (ع) و تعمد بر اظهار انکسار و خودشکنی افزود: من به سهم خود از همین جا از پروردگار عزیز بخاطر اینکه بسیاری از سخنان و رفتارهای نادرست من و بسیاری از هم لباسانم به خداوند انتساب داده شده و بسا به تغییر نگاه بسیاری از مردم جامعه و جوانان به دین و مقدسات شده است، عاجزانه و ملتمسانه طلب استغفار می کنم و مسئلت دارم که خداوند توان و توفیق جبران این خطای بزرگ و تلاش برای روشنگری در جهت تفکیک دین و اهل بیت از اشخاص و نهادها را به ما عنایت کند و امیدوارم مردم که در این میان صاحبان اصلی حق هستند نیز از ما درگذرند و ناروایی ها و ظلم هایی که در حق آنان کرده ایم را به حساب خدا و پیامبر و اهل بیت نگذارند.
