إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ ﴿۱﴾

آنگاه كه آسمان بشكافد،

وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ ﴿۲﴾

و آنگاه كه ستارگان پراكنده شوند،

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿۳﴾

و آنگاه كه درياها به هم بپيوندند،

وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿۴﴾

و آنگاه كه قبرها زير و زبر گردند،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿۵﴾

هر كس مى‌داند چه چيز پيشاپيش فرستاده و چه چيز بر جاى گذاشته است.

يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿۶﴾

اى آدمى، چه چيز تو را به پروردگار كريمت مغرور كرده است؟

الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿۷﴾

آن كه تو را بيافريد و اعضايت تمام كرد و اعتدالت بخشيد.

فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ ﴿۸﴾

و به هر صورتى كه خواست اعضاى تو را به هم انداخت.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿۹﴾

آگاه باشيد كه شما روز جزا را دروغ مى‌انگاريد.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿۱۰﴾

حال آنكه بر شما محافظانى گمارده شده‌اند:

كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿۱۱﴾

كاتبانى بزرگوار،

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿۱۲﴾

مى‌دانند كه شما چه مى‌كنيد.

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿۱۳﴾

هر آينه نيكوكاران در نعمتند،

وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿۱۴﴾

و گناهكاران در جهنم.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿۱۵﴾

در روز شمار به جهنم درآيند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿۱۶﴾

و از آن غايب نشوند.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿۱۷﴾

تو چه مى‌دانى كه روز شمار چيست؟

ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿۱۸﴾

باز هم تو چه مى‌دانى كه روز شمار چيست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿۱۹﴾

روزى است كه كسى براى كسى ديگر هيچ كارى نتواند كرد و در آن روز فرمان فرمان خدا باشد.