کدام بازیکنان شانس برابری با رکورد مسی در کسب گلدن بوی و توپ طلا را دارند؟

ورزشی جماران، از میان ۲۴ بازیکن آینده داری که هر یک توانستند جایزه بهترین بازیکن جوان سال را کسب کنند تنها یک نفر از آن ها موفق شد عنوان بهترین بازیکن در سطح بزرگسالان را به دست آورد. لیونل مسی تنها بازیکنی است که پس از بردن جایزه گلدن بوی (در سال ۲۰۰۵) توانست توپ طلا هم ببرد (در سال ۲۰۰۹ و هفت بار دیگر).

پائو کوبارسی، مدافع میانی بارسلونا و تیم ملی اسپانیا دوشنبه این هفته جایزه گلدن بوی را کسب کرد اما برای او دشوار خواهد بود که برنده توپ طلا شود. البته نه به خاطر توانایی هایش بلکه پستی که بازی می کند کمتر پیش می آید توجه رسانه ها و حتی کسانی که رای می دهند و تصمیم می گیرند که چه کسی برنده این جایزه شود را به خود جلب کند. به نوشته ABC، همچنین آمار خیره‌ کننده‌ برندگان جوانی که پیش از او بودند، وجود دارد.

جایزه گلدن بوی در سال ۲۰۰۳ توسط نشریه ایتالیایی توتو اسپورت خلق شد تا بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال را معرفی کند. هیچ بازیکنی دو بار برنده این جایزه نمی شود. اغلب بازیکنانی که توانستند این عنوان را به دست آورند در ادامه دوران ورزشی خود پیشرفت کردند اما مسی، ستاره آرژانتینی که اکنون در اینتر میامی بازی می کند تنها کسی بود که توانست برنده توپ طلا هم شود. توپ طلا جایزه مشابهی است که هر سال به بهترین بازیکن بزرگسال داده می شود و بهترین جایزه فردی در جهان فوتبال به حساب می آید. 

کریستیانو رونالدو دیگر بازیکنی که توپ طلاهای زیادی دارد (پنج) هرگز نتوانست جایزه بهترین بازیکن جوان سال را کسب کند. دو بازیکنی که می توانند با دوگانه مسی برابر شوند کیلیان ام‌باپه و لامین یامال هستند که هر دو پیش از این برنده جایزه گلدن بوی شدند. 

مهاجم فرانسوی رئال مادرید این جایزه را در سال ۲۰۱۷ کسب کرد و در سال ۲۰۲۳ در رنکینگ توپ طلا در جای سوم قرار گرفت. او در سال ۲۰۲۶ پشت سر هری کین قرار گرفت و دوم شد. از طرفی یامال که در سال ۲۰۲۴ گلدن بوی را به دست آورد، یک سال بعد در توپ طلا دوم شد و تنها عثمان دمبله رای بیشتری از او به دست آورد. مهاجم اسپانیایی بارسلونا در سال ۲۰۲۶ هم روی سکو قرار گرفت و این بار سوم شد. 

همچنین ارلینگ هالند و جود بلینگام هم نزدیک به بردن این جایزه بودند. مهاجم نروژی منچسترسیتی در سال ۲۰۲۰ بهترین بازیکن جوان انتخاب شد و در توپ طلا ۲۰۲۳ پشت سر مسی دوم شد. بلینگام، مهاجم انگلیسی رئال مادرید توانست در سال ۲۰۲۳ برنده گلدن بوی شود و در سال ۲۰۲۴ در حالی که رودری برنده توپ طلا شد پشت سر وینیسیوس قرار گرفت و سوم شد. 

دیگر برندگان گلدن بوی از سکو فاصله داشتند اما توانستند در میان ۱۰ بازیکن برتر قرار بگیرند وین رونی (هشتم در توپ طلا ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ و پنجم در ۲۰۱۱)، سسک فابرگاس (هشتم در ۲۰۰۷)، سرخیو آگوئرو (دهم در ۲۰۱۱) و پل پوگبا (پنجم در ۲۰۱۵) هستند.

الکساندر پاتو و ماریو گوتسه شانس کمتری داشتند چون دوران ورزشی شان تحت تاثیر آسیب دیدگی ها قرار گرفت. همچنین موارد ناامید کننده همچون اندرسون برزیلی وجود دارد. او که در سال ۲۰۰۸ برنده گلدن بوی شد و برخی ها از او به عنوان جانشنین رونالدینیو نام می بردند اما بی تدبیری استعدادش را تحت الشعاع قرار داد.  

اندرسون در آن زمان ستاره منچستریونایتد قدرتمند بود اما هم تیمی هایش در آن دوران فاش کردند که وسواس غیرقابل کنترلی نسبت به فست فود داشت. سپس، به شدت مصدوم شد و پس از بازگشت به کشورش در سال ۲۰۱۵، ناموفق بود. در سال ۲۰۲۴، دستگاه قضایی برزیل به دلیل عدم پرداخت نفقه به همسر سابقش، حکم بازداشت او را صادر کرد. 

ماریو بالوتلی (برنده گلدن بوی ۲۰۱۰) که از لحاظ فیزیکی و تکنیکی قدرتمند بود، در اینتر درخشید و با منچسترسیتی و تیم ملی ایتالیا عملکرد خیلی خوبی داشت، استعدادش تحت تاثیر شخصیت و جنجال های بیرون از زمینش قرار گرفت. 

آنتونی مارسیال (برنده گلدن بوی ۲۰۱۵) در موناکو درخشید و با قراردادی رکوردشکن به منچستریونایتد پیوست و در نخستین بازی اش گل تماشایی برابر لیورپول به ثمر رساند. بی ثباتی و بی تفاوتی اش، او را در اولدترافورد بی اهمیت کرد. پس از یک دوره قرضی ناموفق در سویا، دوران بازی اش بی سر و صدا در آاِکِ آتن و در نهایت مونتری مکزیک به پایان رسید. 

رناتو سانچس (گلدن بوی ۲۰۱۶) ستاره درخشان یورو ۲۰۱۶ بود که پرتغال در آن قهرمان شد. او با قدرت بدنی که در بنفیکا داشت همه را شگفت زده کرد و با بایرن مونیخ قرارداد امضا کرد. با این حال نتوانست خود را با باشگاه بزرگ آلمانی وفق دهد و قرضی به سوانسی فرستاده شد اما مشکلات عضلانی پیاپی پیشرفت او را متوقف کردند. 

فوتبال تغییر پیدا کرده است و پسران طلایی آخرین دوره ها به نظر بیشتر روی فوتبال خود تمرکز دارند. علاوه بر ام‌باپه و یامال که به کسب توپ طلا نزدیک شدند در میان برنده های اخیر کسانی وجود دارند که در صورت یک سال فوق العاده با باشگاه و تیم ملی کشورشان می توانند شانس کسب این جایزه را داشته باشند. دزیره دوئه، بلینگام، گاوی و پدری هنوز فرصت دارند برنده توپ طلا شوند. 

دیر یا زود برخی از آن ها بالاخره بر آمار غلبه خواهند کرد و وارد باشگاهی خواهند شد که در حال حاضر در انحصار مسی است. 

جوایز گلدن بوی

۲۰۰۳: رافائل فان در فارت (هلند، آژاکس)

۲۰۰۴: وین رونی (انگلیس، منچستریونایتد)

۲۰۰۵: لیونل مسی (آرژانتین، بارسلونا)

۲۰۰۶: سسک فابرگاس (اسپانیا، آرسنال)

۲۰۰۷: سرخیو آگوئرو (آرژانتین، اتلتیکومادرید)

۲۰۰۸: اندرسون (برزیل، منچستریونایتد)

۲۰۰۹: الکساندر پاتو (برزیل، میلان)

۲۰۱۰: ماریو بالوتلی (ایتالیا، منچسترسیتی)

۲۰۱۱: ماریو گوتسه (آلمان، دورتموند)

۲۰۱۲: ایسکو (اسپانیا، مالاگا)

۲۰۱۳: پل پوگبا (فرانسه، یوونتوس)

۲۰۱۴: رحیم استرلینگ (انگلیس، لیورپول) 

۲۰۱۵: آنتونی مارسیال (فرانسه، منچستریونایتد)

۲۰۱۶: رناتو سانچس (پرتغال، بایرن مونیخ)

۲۰۱۷: کیلیان ام‌باپه (فرانسه، پاری سن ژرمن)

۲۰۱۸: متیس دلیخت (هلند، آژاکس)

۲۰۱۹: ژائو‌ فلیکس (پرتغال، اتلتیکومادرید)

۲۰۲۰: ارلینگ هالند (نروژ، دورتموند)

۲۰۲۱: پدری (اسپانیا، بارسلونا)

۲۰۲۲: گاوی (اسپانیا، بارسلونا)

۲۰۲۳: جود بلینگام (انگلیس، رئال مادرید)

۲۰۲۴: لامین یامال (اسپانیا، بارسلونا)

۲۰۲۵: دزیره دوئه (فرانسه، پاری سن ژرمن)

۲۰۲۶: پائو کوبارسی (اسپانیا، بارسلونا)