دولت ترامپ پس از آنکه واشنگتن از زمان سرنگونی ، دستگیری و انتقال رئیس جمهور نیکلاس مادورو به ایالات متحده در ژانویه گذشته ، به تأثیرگذارترین بازیگر در این کشور تبدیل شده است، به دنبال تضمین دسترسی بلندمدت به میادین نفت و گاز ونزوئلا است.
به گزارش جماران، گزارشها مبنی بر اینکه دولت ترامپ به دنبال سهم مستقیم و قابل توجهی در میادین نفت و گاز ونزوئلا است، خشم مخالفان را برانگیخته است. آنها این توافق بالقوه را «غارتگرانه» و «خلاف قانون اساسی» توصیف کرده و نسبت به تبدیل ثروت نفتی این کشور به ابزاری برای سلطه بلندمدت ایالات متحده هشدار دادهاند.
تام فیلیپس، خبرنگار آمریکای لاتین گاردین، نوشت که چندین رسانه گزارش دادهاند که دولت ترامپ پس از آنکه واشنگتن از زمان سرنگونی ، دستگیری و انتقال رئیس جمهور نیکلاس مادورو به ایالات متحده در ژانویه گذشته ، به تأثیرگذارترین بازیگر در این کشور تبدیل شده است، به دنبال تضمین دسترسی بلندمدت به میادین نفت و گاز ونزوئلا است.
شایان ذکر است که ونزوئلا بزرگترین ذخایر اثبات شده نفت خام در جهان را دارد که حدود 303 میلیارد بشکه تخمین زده می شود، در حالی که این رقم برای عربستان سعودی 268 میلیارد بشکه و برای ایران 208 میلیارد بشکه است.
یک سوم ذخایر ونزوئلا
فیلیپس به نقل از وال استریت ژورنال نوشت که مقامات دولت ترامپ در حال مذاکرات پیشرفته با مقامات ونزوئلا برای به دست آوردن سهم مستقیم در بیش از 10 میدان نفتی حاوی حدود 90 میلیارد بشکه یا تقریباً یک سوم ذخایر ونزوئلا هستند.
رویترز به نقل از یک منبع آگاه از مذاکرات گزارش داد که این موضوع «واقعی» است و در بالاترین سطوح دولتهای آمریکا و ونزوئلا در حال بررسی است و خاطرنشان کرد که میادین مورد مذاکره در کمربند اورینوکو و منطقه دریاچه ماراکایبو واقع شدهاند.
اکسیوس گزارش داد که این توافق، رویدادی تعیینکننده در میراث دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، خواهد بود، در حالی که بلومبرگ به نقل از منابع آگاه گزارش داد که یکی از گزینههای مورد بررسی شامل اجاره ۱۰۰ ساله تعدادی از میدانهای نفتی است.
این گزارشها اپوزیسیون ونزوئلا را خشمگین کرد، که از قبل از اینکه مداخله واشنگتن پس از سقوط مادورو تغییر سیاسی واقعی ایجاد نکرده بود، ناامید شده بودند.
از زمان عملیات آمریکا در کاراکاس، دلسی رودریگز ، معاون مادورو و وزیر نفت سابق، رهبری یک دولت انتقالی را بر عهده داشته است، در حالی که تعدادی از مقامات ارشد نظام سابق در سمتهای خود باقی ماندهاند.
ماریا کورینا ماچادو
در مقابل، ماریا کورینا ماچادو ، رهبر مخالفان، که جنبش او معتقد است در انتخابات ۲۰۲۴ پیروز شده است، حتی پس از اعطای جایزه صلح نوبل به ترامپ، از صحنه سیاسی کنار گذاشته شد و نتوانست به کشور بازگردد. ریکاردو هاوسمن، وزیر سابق ونزوئلا و حامی مخالفان، دولت موقت را «نامشروع» و فاقد صلاحیت برای انعقاد چنین توافقی دانست و هشدار داد که این امر برای همه طرفهای درگیر «شکست» خواهد بود.
فرانسیسکو رودریگز، اقتصاددان، از مجلس ملی خواست تا آنچه را که او «معامله غارتگرانه» خواند، رد کند و گفت که واگذاری ثروت نفتی ونزوئلا به ایالات متحده مغایر با قانون اساسی است و به نفع مردم نیست، به خصوص اگر تحت فشار انجام شود.
معامله قرن
لوز میلی ریس، روزنامهنگار و منتقد دولت، ایده «بخشیدن» ثروت کشور را به سخره گرفت و با طعنه آن را «معامله قرن» توصیف کرد.
گرگوری بورو، مورخ انرژی و تحلیلگر گروه اوراسیا، معتقد است که هرگونه توافقی که به دولت آمریکا کنترل مؤثر بر منابع ونزوئلا را بدهد، با شک و تردید و رد گسترده روبرو خواهد شد.
برو این وضعیت را به سیستم امتیاز نفتی تشبیه کرد که به شرکت نفت انگلیس و ایران در اوایل قرن بیستم نفوذ گستردهای بر منابع ایران و عراق میداد و استدلال کرد که از نظر دولت ترامپ، کنترل نفت به واشنگتن منبعی از انرژی میدهد که میتواند دسترسی به آن را کنترل کند، در حالی که چین، روسیه و سایر خریداران بالقوه را از آن دور نگه میدارد.
تحت الحمایه آمریکایی
فیلیپس این تحولات را در چارچوب چیزی قرار میدهد که بسیاری آن را تبدیل ونزوئلا، پس از مادورو، به یک «کشور تحتالحمایه آمریکا» توصیف میکنند، و آن را بخشی از تلاشهای ترامپ برای احیای نفوذ واشنگتن در آمریکای لاتین میدانند.
با وجود آزادی صدها زندانی سیاسی و آغاز بحثها در مورد اصلاح دیوان عالی کشور، آینده گذار سیاسی همچنان نامشخص است، زیرا هیچ تاریخی برای انتخابات ریاست جمهوری جدید تعیین نشده است، در حالی که ماچادو همچنان در تبعید است.
در همین حال، ترامپ از عملکرد رودریگز تمجید کرد و گفت ونزوئلا «واقعاً آماده» برگزاری انتخابات نیست و این نگرانی را ایجاد کرد که کنترل نفت به جای گذار به یک حکومت منتخب دموکراتیک، به موضوع اصلی مرحله بعدی تبدیل شود.
ترامپ: بزرگترین قرارداد نفتی جهان را با ونزوئلا امضا کردیم
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، از یک «معامله بزرگ» با کاراکاس خبر داد که به او امکان دسترسی به بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت ونزوئلا را میدهد؛ اقدامی که پس از برکناری نیکلاس مادورو، رئیس جمهور چپگرای سابق، روابط با این کشور آمریکای لاتین را تقویت میکند .
ترامپ از طریق حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی تروث سوشیال اعلام کرد که مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و پیت هگست، وزیر دفاع ، موفق شدهاند آنچه را که او «بزرگترین معامله جهان» توصیف کرد، با دلسی رودریگز ، رئیس جمهور موقت ونزوئلا ، معاون مادورو و وزیر نفت سابق، به سرانجام برسانند.
به گفته رئیس جمهور آمریکا، انتظار میرود این «توافق تاریخی» ذخایر نفت آمریکا را دو برابر کند، عرضه نفت را افزایش دهد و قیمت بنزین را برای همه آمریکاییها برای مدت طولانی به طور قابل توجهی کاهش دهد.
ونزوئلا بزرگترین ذخایر اثبات شده نفت خام جهان را دارد که حدود 303 میلیارد بشکه تخمین زده میشود، در حالی که این رقم برای عربستان سعودی 268 میلیارد بشکه و برای ایران 208 میلیارد بشکه است .
وبسایت آمریکایی اکسیوس پیش از این اعلام کرده بود که این مذاکرات شامل میادینی با حدود ۹۰ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده میشود، نه تمام ذخایر اثباتشده ونزوئلا که حدود ۳۰۰ میلیارد بشکه است.
این وبسایت به نقل از یک مقام رسمی نوشت که دولت آمریکا از حساسیت اتهامات احتمالی علیه رئیس جمهور موقت مبنی بر واگذاری ثروت کشور به ایالات متحده آگاه است و بنابراین «تلاش فوقالعادهای برای نشان دادن اینکه چگونه این امر به نفع مردم ونزوئلا خواهد بود، انجام میشود، زیرا در واقع به نفع آنها خواهد بود.»
ترامپ گفت که این توافق «به ونزوئلا کمک میکند تا در مسیر موفقیتهای عظیم و رفاه بزرگ باقی بماند. این توافق، روابط رو به رشد بین ونزوئلا و ایالات متحده را تا حد زیادی تقویت خواهد کرد.»
دلسی رودریگز ، رئیس جمهور موقت ونزوئلا ، اظهار داشت که «توافق تاریخی با ایالات متحده تأثیر عمدهای بر احیای کشور خواهد داشت و به هجوم سرمایهگذاریهایی که زیرساختهای استراتژیک ونزوئلا را بازسازی میکنند، کمک خواهد کرد.»
فایننشال تایمز در مورد جزئیات این توافق به نقل از یک منبع نزدیک به دولت ونزوئلا نوشت که این توافق، چارچوب مدیریت عملیاتی بین ۱۷ تا ۲۱ میدان را تعیین میکند.
این روزنامه همچنین به نقل از یک مقام کاخ سفید نوشت که به این سرمایهگذاری مشترک بین دولت آمریکا و یک اپراتور خصوصی با تجربه در ونزوئلا، امتیاز ۱۰۰ ساله برای میدانهای نفتی با مجموع ذخایر اثبات شده ۶۳ میلیارد بشکه اعطا خواهد شد.
این مقام رسمی توضیح داد که ایالات متحده ۵۵٪ از سهم واقعی تولید این شرکت مشترک را به دست آورده است که از نظر ذخایر، به دومین شرکت نفتی خصوصی بزرگ جهان تبدیل خواهد شد.
محمد المدهون، خبرنگار الجزیره در واشنگتن، گفت که اعلام این توافق در زمان ایدهآلی صورت میگیرد، همان چیزی که رئیس جمهور آمریکا با توجه به افزایش قیمت بنزین که انتظار میرود در ماه اوت امسال به دلیل تنشها در خاورمیانه و جنگ علیه ایران به بالاترین سطح خود برسد، به دنبال آن بود.
به گفته خبرنگار الجزیره، اهمیت این توافق همچنین با موفقیت ایالات متحده در دور کردن چین از نفت ونزوئلا و پیشبرد بازآرایی ژئوپلیتیکی منطقه که دونالد ترامپ از آغاز دوره دوم ریاست جمهوری خود در کاخ سفید روی آن کار میکرد، علاوه بر انتظارات برای کاهش قیمت بنزین، برجسته شده است.
به گفته المدهون، این مذاکرات شامل ۱۷ میدان نفتی بود که برخی از آنها میدانهای جدید هستند و روی هم رفته معادل ۹۰ میلیارد بشکه نفت را شامل میشوند.
واشنگتن در حال حاضر از زمان برکناری، دستگیری و انتقال رئیس جمهور سابق نیکلاس مادورو به ایالات متحده در ژانویه گذشته، بیشترین نفوذ را در ونزوئلا دارد.
اما گزارشهای قبلی در مورد این توافق، اپوزیسیون ونزوئلا را خشمگین کرده بود، اپوزیسیونی که از قبل از اینکه مداخله واشنگتن پس از سقوط مادورو، تغییر سیاسی واقعی ایجاد نکرده بود، ناامید شده بود.
ریکاردو هاوسمن، وزیر سابق ونزوئلا و حامی اپوزیسیون، استدلال کرد که دولت موقت «نامشروع» است و صلاحیت انعقاد چنین توافقی را ندارد و هشدار داد که این یک «شکست» برای همه طرفها خواهد بود.
فرانسیسکو رودریگز، اقتصاددان، نیز از مجلس ملی خواست تا آنچه را که او «معامله غارتگرانه» خواند، رد کند و گفت که واگذاری ثروت نفتی ونزوئلا به ایالات متحده مغایر با قانون اساسی است و به نفع مردم نیست، به خصوص اگر تحت فشار و اجبار انجام شود.
