انتخاب رودری، دوباره بارسلونا را به جایگاه قدرت برگرداند

جماران ورزشی- فرشته مقدم؛ تا همین چند وقت پیش ایده غلبه بارسلونا بر رئال مادرید در خرید بازیکن مهمی همچون رودری یک خیال به نظر می آمد. 

به نوشته اتلتیک، زمانی که بارسا در تابستان های چند سال اخیر می پرسید که آیا می توانند بازیکنان جدید را نام نویسی کنند، رقیب قدیمی شان به سادگی ستاره ها را شناسایی و با آن ها قرارداد امضا می کرد. امضای قرارداد مادرید با جود بلینگام در سال ۲۰۲۳ و کیلیان ام‌باپه در سال ۲۰۲۴ این ایده را تقویت کرد؛ زمانی که بهترین بازیکنان اروپا به تقاطع می رسند برنابئو را به عنوان مقصد خود انتخاب می کنند. 

از وقتی که بارسلونا دچار مشکلات مالی شد و مجبور شد به لیونل مسی، بهترین بازیکن تمام ادوار اجازه دهد برود و ستاره آرژانتینی با چشمان گریان در سال ۲۰۲۱ این تیم را ترک کرد، چند بازیکن سطح بالا به آبی اناری ها پیوستند. روبرت لواندوفسکی در آگوست ۲۰۲۲ به بارسلونا رفت. دنی اولمو در سال ۲۰۲۴ به این تیم ملحق شد. آنتونی گوردن پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ نیوکاسل را ترک کرد و با قراردادی به ارزش ۸۰ میلیون یورو به تیم کاتالانی پیوست. باشگاه بارسا اعلام کرده است اکنون در وضعیت اقتصادی خوبی به سر می برد (بیشتر به لطف افزایش درآمد ها پس از بازگشت به نوکمپ) و اقدام برای خرید رودری (که ارزشش ۸۰ میلیون یورو است) روی تلاش برای امضای قرارداد با خولیان آلوارس (بازیکن اتلتیکومادرید) تاثیر نخواهد گذاشت. 

آبی اناری ها سال ها مجبور بودند قوانین هزینه لالیگا را زیر پا بگذارند و راه حل های مالی خلاقانه ای ارائه دهند و همزمان تلاش کنند تیمی تشکیل دهند که بتواند در لیگ قهرمانان اروپا رقابت کند. بارسلونا به تیمی تبدیل شد که به دنبال فرصت ها می گشت تا اینکه آزادانه در نقل و انتقالات عمل کند. بازیکنان آزاد، کسانی که حاضر بودند به خاطر پوشیدن پیراهن بارسا دستمزدهایشان را کاهش دهند، بازیکنان با تجربه ای که به آخرین سال های دوران حرفه ای شان نزدیک شده بودند و جوانان آینده دار به برنامه خرید آن ها تبدیل شد. آبی اناری ها به لطف یکی از بهترین نسل هایی که آکادمی لا ماسیا  پرورش داد توانستند سه قهرمانی از چهار دوره اخیر لالیگا را به دست آورند (رئال مادرید در فصل ۲۴-۲۰۲۳ قهرمان شد) و به مراحل پایانی لیگ قهرمانان اروپا صعود کنند. 

با این حال این موفقیت ها به طور کامل پرسیتژ بارسا را بازسازی نکردند. اینجا بود که رودری وارد شد. امضای قرارداد با رودری می تواند احتمالا بهترین هافبک دفاعی حال حاضر جهان فوتبال را در اختیار هانسی فلیک قرار دهد و بالاخره جای خالی سرخیو بوستکس پر شود اما اهمیت بیشتر جای دیگری است. متقاعد کردن برنده توپ طلا ۲۰۲۴، کاپیتان تیم قهرمان جهان و کسی که از مدت ها پیش مورد تحسین رئال مادرید بوده و دقیقا همان مدل بازیکنی است که به شکل سنتی انتظار جذبش را دارند برای اینکه بارسا را انتخاب کند. این یک پیام خواهد بود. آخرین ستاره ای که چنین کار مشابهی انجام داد نیمار بود. با وجود علاقه جدی رئال مادرید به بازیکن ۲۱ ساله، او نوکمپ را انتخاب کرد و در سال ۲۰۱۳ سانتوس را به مقصد بارسلونا ترک کرد. 

بارسلونا آن دوران تیم متفاوتی بود. آن ها سه گانه را در سال ۲۰۰۹ فتح کرده بودند و دوباره این کار را در سال ۲۰۱۵ انجام دادند با مسی، لوییس سوارس و نیمار در دوران اوجش. هواداران آرزوی بازگشت به آن روزها را دارند و خوان لاپورتا، رییس بارسا آن را می داند. اگر یک چیز را نتوان در مورد لاپورتا انکار کرد، این است که او متخصص ترویج رویاها است. او می‌داند که این تجارت چیست. او می‌داند هواداران چه می‌خواهند بشنوند و آن را به آن ها می‌دهد.

اما حتی سخنرانی‌های پوپولیستی رییس باشگاه ۶۴ ساله هم با توجه به وضعیت مالی باشگاه، اخیرا تا حدودی سنجیده شده است. رودری به او فرصتی برای ابراز وجود می‌دهد. کاپیتان ۳۱ ساله اسپانیا که پس از پیروزی برابر آرژانتین در فینال، بهترین بازیکن جام معرفی شد، معرف آن نوع خریدهای می شود که بارسلونا تقریبا فراموش کرده بود می تواند انجام دهد. 

دکو، مدیر ورزشی آبی اناری ها در فوریه ۲۰۲۴ در یک مصاحبه تلویزیونی گفت: پیدا کردن جایگزین برای بوسکتس تقریبا غیرممکن است. او بازیکن خیلی خاص و متفاوتی است. در بازار بازیکنی مشابه او وجود ندارد و اگر هم بود، او نمی توانست به بارسا بیاید چون باشگاهش او را نمی فروخت. بازیکنی که او به نزدیک است رودری است که در منچسترسیتی بازی می کند اما تصور می کنم سیتی نمی خواهد او را به ما یا تیم دیگری بفروشد.

در آن زمان اظهارات دکو کمتر شبیه ارزیابی رودری بود تا بازتابی از واقعیت بارسلونا. جالب اینجاست که دیگر بارسلونا نیاز شدید به هافبک دفاعی ندارد. ژاوی ارناندس قبل از اینکه خود را با نبود بوستکس وفق دهد دو سال به دنبال جایگزین برای هافبک اسپانیایی می گشت. زیر نطر فلیک، مارک کاسادو عالی عمل کرد، مارک برنال خود را به عنوان یک جوان آینده دار نشان داد، اریک گارسیا استادانه در نقش هافبک دفاعی بازی کرد و در نهایت ما بهترین فرانکی دیونگ را دیدیم. 

به نظر می رسید باشگاه در این زمینه اولویت های خود را به بخش دیگری تغییر داده است. گوردون و کریم آدیمی برای تقویت خط حمله به این تیم پیوستند و پیش از آسیب دیدگی دیونگ، خط میانی بیشتر از خطوط دیگر بازیکن داشت. بنابراین رودری به این دلیل به بارسلونا نمی رود چون این تیم گزینه‌های زیادی ندارد. او به این دلیل به آبی آناری ها می پیوندد که فرصت‌هایی برای جذب بازیکنانی در حد و اندازه او به ندرت پیش می‌آید.

رودری قرار نیست بارسلونا را متحول کند و این باشگاه نیازی ندارد که نشان دهد برگشته است. آبی اناری ها پیش از این با فلیک جام برده‌اند. با این حال، برای نخستین بار در سال های اخیر بارسلونا، به جای تلاش برای همگام شدن با بازار، باشگاهی خواهد بود که دستور کار نقل و انتقالات را تعیین می کند. شاید بالاتر از همه آن بزرگترین پیروزی باشد. نه فقط به خاطر امضای قرارداد با بکی از بهترین هافبک های جهان، بلکه بازگشت به باشگاهی که بازیکنانی همچون رودری آن را انتخاب می کنند.