علی اکبر صالحی رئیس بنیاد ایرانشناسی در پیامی به مناسبت درگذشت عبدالمجید ارفعی نوشت: استاد ارفعی نهتنها پژوهشگری کمنظیر، که آموزگاری دلسوز و فروتن بود؛ انسانی که دانش را امانتی ملی میدانست و آن را بیدریغ در اختیار شاگردان و علاقهمندان قرار میداد. حضور او یادآور این حقیقت بود که هویت یک ملت، در گرو پاسداشت زبان، تاریخ و اسناد مکتوب آن است.
به گزارش جماران از دیپلماسی عمومی و ارتباطات بنیاد ایرانشناسی، دکتر علی اکبر صالحی رئیس بنیاد ایرانشناسی با صدور پیامی درگذشت ایرانپژوه برجسته، استاد عبدالمجید ارفعی را تسلیت گفت. متن پیام به شرح زیر است:
إِنَّما یَخْشَى اللَّـهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ إِنَّ اللَّـهَ عَزِیزٌ غَفُورٌ
درگذشت استاد فرهیخته و ایرانپژوه برجسته، زندهیاد عبدالمجید ارفعی، اندوهی عمیق برای جامعه علمی و فرهنگی کشور رقم زد؛ اندوهی که تنها از فقدان یک استاد نیست، بلکه از خاموشی یکی از واپسین پاسداران زبانها و میراث مکتوب باستانی این سرزمین حکایت دارد.
آن بزرگمرد دانش، عمر گرانمایه خویش را وقف خواندن، فهمیدن و فهماندن صدای نیاکان این خاک کرد. سالها پژوهش خستگیناپذیر در حوزه زبانهای اکدی و ایلامی و تلاش برای گشودن راز کتیبهها و گلنوشتههای کهن، نام او را به عنوان یکی از ستونهای استوار ایرانشناسی در روزگار ما ثبت کرد. ترجمه استوانه کوروش و دیگر متون باستانی، تنها یک کار علمی نبود؛ پلی بود میان امروز ما و حافظه تاریخی چند هزار ساله ایرانزمین.
استاد ارفعی نهتنها پژوهشگری کمنظیر، که آموزگاری دلسوز و فروتن بود؛ انسانی که دانش را امانتی ملی میدانست و آن را بیدریغ در اختیار شاگردان و علاقهمندان قرار میداد. حضور او یادآور این حقیقت بود که هویت یک ملت، در گرو پاسداشت زبان، تاریخ و اسناد مکتوب آن است.
فقدان چنین چهرهای، خلأیی بزرگ در سپهر علمی کشور برجای میگذارد، اما آثار، ترجمهها و شاگردانی که پرورش داد، همچنان چراغ راه آیندگان خواهد بود. بیتردید نام و یاد او در حافظه فرهنگی ایران باقی خواهد ماند و تلاشهایش در پاسداری از میراث باستانی این سرزمین، ماندگار خواهد بود.
اینجانب این ضایعه دردناک را به جامعه دانشگاهی و پژوهشی کشور، ایرانشناسان، ایران دوستان، شاگردان و دوستداران آن استاد فقید و به همه ایرانیان دلبسته به تاریخ و تمدن این سرزمین تسلیت عرض میکنم.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
