این گرایش جداییطلبانه از حمایت مقامات آمریکایی برخوردار شده است، زیرا آنها از رهبران جنبش استقلال آلبرتا برای سفر به واشنگتن دعوت کردهاند. همچنین، ترامپ -قبل از تصدی مقام خود- در مورد همکاری در زمینه انرژی با نخستوزیر آلبرتا، دانیل اسمیت، که بعداً درها را برای برگزاری همهپرسی باز کرد، گفتگو کرد.
به گزارش جماران، استان نفت خیز «آلبرتا»ی کانادا برای برگزاری همهپرسی استقلال در سال جاری آماده میشود و طرفداران جدایی، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا را به عنوان متحدی قوی در تلاش خود برای متزلزل کردن سیاستهای لیبرالی در کانادا و تقویت تولید نفت مینگرند.
روزنامه وال استریت ژورنال معتقد است که استقلال آلبرتا بعید به نظر میرسد، اما باعث نگرانی دولت کانادا شده است، زیرا این استان غربی یک مرکز اصلی منابع به شمار میرود و دارای بیشترین ذخایر نفت خام کانادا است.
این گرایش جداییطلبانه از حمایت مقامات آمریکایی برخوردار شده است، زیرا آنها از رهبران جنبش استقلال آلبرتا برای سفر به واشنگتن دعوت کردهاند. همچنین، ترامپ -قبل از تصدی مقام خود- در مورد همکاری در زمینه انرژی با نخستوزیر آلبرتا، دانیل اسمیت، که بعداً درها را برای برگزاری همهپرسی باز کرد، گفتگو کرد.
این روزنامه به نقل از میچ سیلوستر، فعال سیاسی که کمپین همهپرسی را آغاز کرده است، پس از دیدار با مقامات وزارت امور خارجه آمریکا، گفت که معتقد است دولت ترامپ از ایجاد یک آلبرتای آزاد و مستقل استقبال خواهد کرد.
خود ترامپ در مورد جدایی آلبرتا اظهار نظری نکرده است و در پاسخ به سوالات روزنامه وال استریت ژورنال، یکی از مقامات کاخ سفید گفت: «مقامات دولت با تعدادی از سازمانهای جامعه مدنی دیدار کردهاند. هیچ حمایت یا تعهدی ارائه نشده است.»
«تگزاس کانادا»
آلبرتا به«تگزاس کانادا» معروف است، زیرا از نظر مساحت شبیه ایالت آمریکایی است و با ایالت مونتانا (شمال آمریکا) همسایه است و با چمنزارهای حاصلخیز خود متمایز میشود و به سمت شمال به مناطق بایر با خاک غنی از «ماسه های نفتی» امتداد مییابد که حدود 9 برابر مقدار نفت خام تولید شده توسط ایالت آلاسکای آمریکا را تولید میکند.
وال استریت ژورنال در مورد پیشینه این گرایش جداییطلبانه توضیح میدهد که استان آلبرتا با ماهیت محافظهکارانه سیاسی خود از دولتهای لیبرال و انتقال پول به سمت شرق به مراکز جمعیتی با گرایش لیبرالی مانند تورنتو و مونترال ناراضی است.
طرفداران جداییطلبی از احساس عمیق ساکنان آلبرتا مبنی بر رد تحمیل مالیات بدون نمایندگی سیاسی مناسب سوء استفاده میکنند. دولت این استان، دولت فدرال را به اتخاذ «اقدامات خصمانه علیه آلبرتا» با وضع مقررات بر تولید نفت و اصلاح قوانین برای کاهش تعداد امضاهای لازم برای برگزاری همهپرسی متهم میکند.
اگرچه دولت امتیازاتی داده است، اما موضع نخست وزیر استان در مورد استقلال مبهم باقی مانده است، زیرا او ایمان خود را به حاکمیت آلبرتا در کانادای متحد ابراز کرده است.
سیلوستر 70 ساله، با گرایش راستگرایانه، رهبری گروهی طرفدار استقلال را بر عهده دارد و تا اوایل ماه مه گذشته بیش از 177 هزار امضا برای حمایت از همهپرسی جمعآوری کرده است که معادل 10 درصد از رایدهندگان واجد شرایط در آلبرتا است.
انتظار میرود همهپرسی در ماه اکتبر برگزار شود، اما موفقیت آن وظیفهای دشوارتر از صرفاً سازماندهی آن است. نظرسنجیها نشان میدهند که حمایت از استقلال در آلبرتا به حدود 30 درصد کاهش یافته است، در حالی که پیشبینیها در سایت پولی مارکت نشان میدهد که احتمال رای «بله» از 13 درصد فراتر نمیرود. مخالفت با استقلال در مناطق شهری آلبرتا متمرکز است.
مخالفت با استقلال
حامیان وحدت کانادا در سایه گمراهسازی رسانهای و شوکهای بینالمللی مانند خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، چه رسد به تأثیر رئیسجمهور ترامپ، توجه زیادی به نظرسنجیها ندارند.
وال استریت ژورنال به نقل از توماس ای. لوکاسزوک، سیاستمدار آلبرتایی که رهبری یک کمپین مخالف به نام "کاناداییها برای همیشه" را بر عهده دارد، گفت:«همهپرسیها به هیچ وجه قابل پیشبینی نیستند.»
این روزنامه اشاره کرد که گرایش جداییطلبانه در آلبرتا بازتابی از دو همهپرسی استقلال است که دههها پیش در استان کبک فرانسویزبان برگزار شد که آخرین آن در سال 1995 بود که جداییطلبان با اختلاف اندکی شکست خوردند.
به گفته جیسون کنی، نخستوزیر سابق استان، با وجود اعتراضات قانونی آلبرتا در مورد هزینههای فدرال و سیاستهایی که مانع تولید نفت آن میشود، جدایی اثرات منفی خواهد داشت.
کنی گفت که اگر آلبرتا به یک کشور مستقل تبدیل شود، باید انواع هزینهها را متحمل شود، از بازسازی بوروکراسی فدرال گرفته تا مذاکره در مورد معاملات صادرات کالا، از جمله با بقیه کانادا.
تقریباً تمام سرزمینهای آلبرتا تحت معاهداتی با بومیان است و رهبران قبایل آن تلاشهای استقلال را نوعی خیالپردازی سیاسی توصیف میکنند و آن را«یکی از خطرناکترین تجاوزات به معاهدات و شیوه زندگی ما» در نسلهای اخیر میدانند.
