یادبود استاد شهید دکتر علی لاریجانی پیش از ظهر امروز(دوشنبه ۴ آبان) با حضور خانواده شهید و سخنرانی حسین سیمایی صراف غلامعلی حدادعادل، آیت‌الله سیدمصطفی محقق داماد️ و علی مطهری در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران برگزار شد. عات اسلامی فرهنگستان علوم و چند تن از اساتید گروه فلسفه دانشکده علوم انسانی دانشگاه تهران سخنرانی کردند.
به گزارش جماران، غلامعلی حدادعادل در مراسم یادبود دکتر علی لاریجانی در دانشگاه تهران، با اشاره به بیش از پنج دهه آشنایی با وی، از ویژگی‌های اخلاقی، علمی و سوابق مدیریتی او سخن گفت. راهنمایی پایان‌نامه دکتری ایشان با من بود که در سال ۷۴ دفاع کردند.
آقای دکتر لاریجانی متدین و مؤمن بود. کسی نگفت آقای لاریجانی در مسئولیت‌هایی که داشته از صراط مستقیم حفظ بیت‌المال و اخلاق عبور کرده باشد.معاصر روزگار خودش بود و دنیای معاصر خودش را می‌شناخت. موضوعات متنوعی تدریس می‌کرد که نشانه پویایی ذهن ایشان بود.
دوره‌ای رفاقت من با ایشان به رقابت تبدیل شد و بعد که دیدم رقابت ما ممکن است به انقلاب ضربه بزند، رقابت را به رفاقت تبدیل کردیم و من به وظایف نمایندگی خودم پرداختم. در دولت چهاردهم فکر کردیم که خوب است ایشان رئیس دانشگاه تهران شود و ایشان استقبال نکردند و به ما گفتند شرایط کشور طوری است که اگر کارهای مهم سیاسی را بر عهده بگیرم، بیشتر می‌توانم تأثیرگذار باشم.
اگر عمر آقای دکتر لاریجانی بیشتر بود، در نظر و عمل بیشتر می‌توانستند به کشور خدمت کنند. پیروزی ملت ایران بهترین تسلی و تسلیت برای خانواده‌های شهدا است.
آیت‌الله سید مصطفی محقق داماد اظهار کرد: مرحوم شهید لاریجانی معتقد دو بار مورد ظلم واقع شد اما سکوت کرد. به نظر بنده معنای این سکوت سال‌ها تفسیر خواهد شد. مگر توهین به این خانواده ارزان بود.
در جلسات خصوصی با لب خندان گزارش آن ستم را می‌داد؛ و این عین حکمت عملی ایشان بود. به ملامت ملامت کنندگان و تعریف تعریف کنندگان اعتنا نمی‌کرد.
خودش را فدای ملت کرد؛ یعنی گویی می‌گوید من یک آبرو و بعد هم یک جان دارم که تقدیم ملت می‌کنم.
در این روزگار که افرادی را می‌بینیم که هدفشان ستایش است، چنین انسان‌هایی که به مسئولیت عمل کنند ولو با ملامت همراه باشد، ارزش دارند.
علی مطهری افزود: دکتر لاریجانی زمانی شهید شدند که کشور به شدت نیازمند به ایشان بود. ایشان واقعا قوه عاقله انقلاب بود و مردم خیلی به ایشان امید بسته بودند.
ما می‌توانیم ایشان را یک مصلح اجتماعی بدانیم برای اینکه مصلح اجتماعی کسی است که محبوبیت خودش را فدای مصالح جامعه کند. آقای لاریجانی چنین شخصیتی داشت.
آنجایی که تشخیص داد برجام به نفع جامعه است، محکم ایستاد و در مجلس تصویب شد. بعد حمله کردند به ایشان که برجام را در ۲۰ دقیقه تصویب کرد؛ در حالی که ۱۰ دقیقه هم کافی بود.
در مجلس هشتم به طور اتفاقی با هم وارد مجلس شدیم. بحث سر ریاست مجلس بود و ایشان به‌قدری اعتماد به نفس داشت که در بدو ورود کاندیدای ریاست شد و تا ۱۲ سال رئیس مجلس بود.
در دو بار رد صلاحیت ضمن اینکه دنبال حق خودش بود و شورای نگهبان دلایل را اعلام کرد و معلوم شد همه واهی است و دوباره رد صلاحیت شد. ایشان طوری برخورد کرد که ضمن اینکه حق خودش را می‌گیرد، آسیبی به کشور وارد نشود.
تقریبا یک ماه قبل از شهادت، با مرتضی سرزده به منزل ما آمد و گفت احتمال جنگ هست و ما کاری می‌کنیم که جنگ نشود. همسر ما گفت طبقه بالای منزل ما خالی است و من گفتم این کار را نکنید، همه با هم شهید می‌شویم.
نباید جنایات دشمن را کوچک بشماریم و نباید دوباره جرأت کنند دست به چنین اقداماتی بزنند.
حسین سیمایی صراف گفت: در طول سالیان متمادی ریاست دکتر لاریجانی بر مجلس، با او بداخلاقی‌ها شد ولی کسی از او بداخلاقی ندید.
وقتی موضوعی را به عقل و عقلا می‌سپارید، بررسی و تحلیل می‌کنند که این سیاست یا تصمیم چه آثار و پیامدهایی دارد.
هر چه میزان آراء و مشارکت عقلا بالاتر می‌رود، احتمال خطا بیشتر کاهش پیدا می‌کند. پس باید عقل را در سیاست بیش از آن که اکنون هست وارد کرد و به آن اعتماد کرد.
شهید لاریجانی مظهر عقلانیت بود در میان بزرگان این قوم؛ سرمایه ملی بود و اتفاقاً اسرائیل با خاطر ترس از عقل علی لاریجانی او را به شهادت رساند.
