آیا تجربه ی 4 دهه گذشته به شما نشان نداده است که هر سیاست محدودکننده ای لاجرم محکوم به شکست بوده و مردم-از جمله خودتان و نزدیکانتان- از راههای دیگر آن محدودیت ها را دور می زنید؟ چرا برای رفع فیلتر تلگرام و نیز سایت هایی که مردم عملا به آنها دسترسی دارند قانون وضع نمی کنید تا نسل های جدید از آفت سایت های غیراخلاقی که به واسطه وی. پی.ان و فیلترشکن بدان ها دست می یایند دور شوند؟ چرا در هیچ جای این طرح به فکر رفع فیلتر از هزاران سایت تخصصی که به دلیل خنده دار فیلتر هستند، نیفتاده اید؟!

پایگاه خبری جماران: طرح صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی را می توان یکی مصادیق میل به تمامیت خواهی و درازتر کردن دست دولت در زندگی خصوصی و عمومی مردم دانست.

در جای جای این طرح لفظ «ساماندهی» به چشم می خورد، محوریت «مرزبانی دیجیتال و دفاع سایبری از کشور و جلوگیری از بهره‌برداری غیرمجاز از داده‌های مجازی در درگاه‌های ورود و خروج پهنای باند کشور» را به «ستاد کل نیروهای مسلح» داده است، شورایی را برای «ساماندهی و نظارت» پیشنهاد داده که عمده ی اعضای آن نهادهای نظامی و انتظامی و امنیتی هستند، برای واردات ابزارهای الکترونیک قانون نویسی های جزئی و دقیق کرده است و... . 

طراحان محترم! 

آیا لفظی به نام «جریان آزاد اطلاعات» تاکنون به گوشتان خورده است؟! آیا التفات دارید که «آزادی» یک مبناست و برای هر «قید» و تبصره بر آن، باید دلیل اقامه شود؟ در حالی که هرکس این طرح را بخواند فکر می کند اولویت با بگیر و ببند و نظارت است!

این طرح با پیش زمینه ی ذهنی جنگ و درگیری دائم با جهان نوشته شده است. همه ی سیاست های پیشنهادی در این طرح در جهت «اقدامات تدافعی»، «محدودیت»، «ضرب العجل های خنده دار و کودکانه» و سرشار از نگاه های شعاری و یک خطی است. آیا فکر کرده اید که نمی توان تا ابد در شرایط اضطراری کشور را جلو برد و اساسا با چنین رویکردی پیشرفت و جوشش و خلاقیت هیچ گاه رخ نمی دهد؟!

طراحان گرامی!

آیا تجربه ی 4 دهه گذشته به شما نشان نداده است که هر سیاست محدودکننده ای لاجرم محکوم به شکست بوده و مردم-از جمله خودتان و نزدیکانتان- از راههای دیگر آن محدودیت ها را دور می زنید؟ آیا می دانید که ایجاد پلتفرم های داخلی و هر نوع اقدام درون زا در کشور مستلزم اقتصاد رقابتی، شایسته سالاری، تشویق سرمایه های داخل و خارج، تبادل علم و اندیشه با جهان و جریان آزاد اطلاعات است؛ و روح طرح شما دقیقا در تقابل با تک تک این هاست؟ آیا می دانید افزایش تصدی گری و وضع قوانین غیرقابل اجرا موجب امتناع سرمایه گذاری می شود؟

آیا می دانید-بعید است ندانید و در جریان منافع مادی آن برای مافیاهای داخل نباشید- که علت رواج وی.پی.ان چیست؟ و اگر می دانید که اگر هزاران سایت و اپلیکیشن بدون دلیل فیلتر نبودند امروز فیلترشکن و  وی.پی.ان اینگونه در دست مردم نبود؟ و چنین چرخه ی مالی سودآوری نداشت؟ آیا اطلاع دارید که پس از فیلتر غیرمسئولانه تلگرام در سال 1397 چه درصد بالایی از کسانی که تا آن زمان به دنبال ابزارهای دور زدن فیلتر نبودند، به طرف آنها رفتند؟! و باز آیا می دانید چند درصد آنها را نوجوانان تشکیل می دهند؟

چرا برای رفع فیلتر تلگرام و نیز سایت هایی که مردم عملا به آنها دسترسی دارند قانون وضع نمی کنید تا نسل های جدید از آفت سایت های غیراخلاقی که به واسطه وی. پی.ان و فیلترشکن بدان ها دست می یایند دور شوند؟ چرا در هیچ جای این طرح به فکر رفع فیلتر از هزاران سایت تخصصی که به دلیل خنده دار فیلتر هستند، نیفتاده اید؟!

طراحان «طرح صیانت»!

آیا می دانید که وقتی 2 هزار ساعت نفر برای چنین طرحی صرف می شود، اما اینچنین موج عظیم اجتماعی علیه تان برمی خیزد که بخش عمده اش از ناحیه همفکران خودتان است، یعنی نظام فکری شما از یک اشکال اساسی رنج می برد و نیاز به اصلاح آن دارید؟

 آیا می دانید خداوند امکان انتخاب بین بهشت و جهنم را به خود انسان ها سپرده و مردم نیاز به قیم ندارند که از آنها «صیانت» کند؟ انسان یاد برخی نهادها میفتد که نام بخش «حراست» خود را صیانت نهاده اند تا از جنبه ی خشن آن بکاهند!

طراحان محترم!

آیا می دانید تمام طرحی که نوشته اید صرفا توجه به معلول ها و انحراف از علت هاست؟! اگر نگران جولان دادن پیام رسان های خارجی در کشور، عدم گرایش مردم به پیام رسان های داخلی، نفوذ رسانه های خارجی در داخل، اقدامات ضدامنیتی همچون آموزش اقدامات تروریستی در بستر فضای مجازی، گرایش نوجوانان به محتواهای خلاف اخلاق و... هستید، راه آن تجدیدنظر در سیاست های تنش آلود، اصالت دادن به امر «تعامل» در داخل و خارج، توقف اقدامات اعتمادزدا و دوستی با مردم است. اگر هم اینها را می دانید و باز به چنین اقداماتی دست میزنید، وای به حال ما و شما!

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند
نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.