یک تحلیلگر مسائل بینالملل با بیان اینکه اکنون تنگه هرمز صرفا یک ابزار نیمهجان در دست ماست، گفت: ترامپ در تلاش است در این یک ماه باقیمانده تا انتخابات کنگره، بیش از پیش از اهمیت تنگه هرمز بکاهد تا دیگر در همین حد کنونی هم تاثیری بر قیمت انرژی در آمریکا نداشته باشد.
علی بیگدلی در گفتوگو با خبرنگار جماران، با اشاره به مخالفت ترامپ با طرح 7 روزه ایران برای بازگشایی تنگه هرمز در قبال بازگشت آمریکا به تعهدات خود در تفاهم اسلامآباد، اظهار کرد: متأسفانه، اکنون تنگه هرمز اهمیت خود را از دست داده و نفت منطقه از راههای جایگزین یا مسیر جنوبی تنگه، در حال صادرشدن است. یعنی اکنون تنگه هرمز، صرفا یک ابزار نیمهجان در دست ماست. همچنین، ترامپ میخواهد از وابستگی خود به تنگه هرمز بکاهد و آن را به عنوان یک نقطه استراتژیک به حساب نیاورد.
وی افزود: اگرچه مسائل سیاست خارجی برای رأیدهندگان آمریکایی مهم نیست، اما انسداد تنگه هرمز باعث افزایش قیمت انرژی در ایالات متحده شد و این وضعیت برای مردم این کشور اهمیت دارد. با این وجود، قیمت نفت در سطح جهانی به آن میزانی که ما در ابتدای جنگ پیشبینی میکردیم، بالا نرفت و اکنون هم که مدتهاست به یک ثبات نسبی رسیده و رویکرد انصارالله نسبت به بابالمندب و عدم انسداد این تنگه نیز نقشی اساسی در ایجاد این ثبات داشت.
این تحلیلگر مسائل بینالملل اضافه کرد: ترامپ در تلاش است در این یک ماه باقیمانده تا انتخابات کنگره، بیش از پیش از اهمیت تنگه هرمز بکاهد تا دیگر در همین حد کنونی هم تأثیری بر قیمت انرژی در آمریکا نداشته باشد. متأسفانه ما نتوانستیم بهموقع از اهرم تنگه هرمز استفاده و امتیازات مورد نظرمان را از طرف مقابل اخذ کنیم. آقای قالیباف هم زمانی گفته بود ما نباید بگذاریم تنگه هرمز به ضد خودش تبدیل شود. اکنون چنین شده و ترامپ دیگر حاضر نیست در ازای بازگشایی آن، امتیازی را به ایران بدهد.
بیگدلی ادامه داد: از طرف دیگر، با توجه به اینکه پیشنهاد 7 روزه ایران مشابه همان یادداشت تفاهم اسلامآباد بود، آمریکا با آن مخالفت کرد، زیرا اساسا دیگر آن تفاهم را قبول ندارد. از همان روزهای نخست امضای تفاهم اسلامآباد، ترامپ به خاطر پذیرش آن در محافل تصمیمگیر آمریکا تحت فشار بود، زیرا عمده مفاد آن تفاهم به نفع ایران نوشته شده است. همین فشارها باعث شده که اکنون ترامپ با بازگشت به آن یادداشت موافقت نکند و حتی دیگر به رقیقسازی اورانیوم 60 درصد ایران هم رضایت ندهد و بر برچیدن کامل برنامه هستهای ایران تأکید کند.
وی با بیان اینکه اکنون آمریکا شروط حداکثری را مطرح میکند، گفت: اما ما نباید دیپلماسی را رها کنیم و اتفاقا کارکرد دیپلماسی در چنین مواقعی است که دو طرف نمیتوانند به نقطهای مشترک برسند. اکنون فضا برای دیپلماسی فراهم است، زیرا فضای داخلی آمریکا اجازه نمیدهد که ترامپ در آستانه انتخابات دست به حمله مجدد نظامی بزند. از طرف دیگر، رئیسجمهور چین نیز در سفر اخیر خود به واشنگتن، حاضر به دادن امتیاز خاصی به ترامپ نشد. اگرچه این در چهارچوب روابط دوجانبه چین با آمریکا و تلاش پکن برای مهار تکرویهای واشنگتن بود و ربطی به ما ندارد، اما با این وجود، این نیز فرصتی برای ایران محسوب میشود. لذا اکنون ما باید با عقلانیت بیشتری، دیپلماسی را ادامه دهیم.
این تحلیلگر مسائل بینالملل با تأکید بر ما باید قبل از اینکه تنگه هرمز اهمیت خود را به طور کامل از دست دهد، مذاکرات را آغاز کنیم، بیان کرد: اساسا ما در فرهنگ سیاست خارجی خودمان، مفهمومی به نام «دیپلماسی» نداریم. حتی جنگ 8 ساله هم به علت نااآگاهی ما نسبت به دیپلماسی، تا این حد طول کشید. در یک ماه باقیمانده تا انتخابات کنگره، باید به توافقی با آمریکا برسیم، زیرا پس از آن، ترامپ دیگر هیچ انگیزهای برای مذاکره و توافق با ایران ندارد. عدم ملاقات ترامپ با نتانیاهو در سفر اخیر به نیویورک نیز نشان از وجود اختلاف نظر بین این دو دارد. ما باید از این فرصتها استفاده کنیم، قبل از اینکه خیلی دیر شود و دوباره با حمله نظامی روبرو شویم.
